کیا حامدی بدون دیدگاه

چرا اوبونتو؟

میدونم دوستانی که مطالب یا ویدئوکست های من رو دنبال کرده باشند شاید فکر کنند (چرا اوبونتو؟) اسم یک مقاله است که باز راجب آرچ لینوکس مطلب داره یا اینکه کاربرای اوبونتو و توزیع های دیگه رو مخاطب قرار بده و به سمت آرچ بیاره، اما در واقع نه این مقاله شاید به نوعی افرادی که روی آرچ یا توزیعی مثل جنتو هستند رو به سمت توزیع های معمول مثل اوبونتو، مینت یا دیپین ببره، پس با من همراه باشید تا از دید متفاوتی به قضیه نگاه کنیم.

بهتره قبل از اینکه وارد ماجرا بشیم برای دوستانی که تازه کارتر هستند یکم در مورد آرچ حرف بزنم،آرچ لینوکس یک توزیع فوق العاده جذاب و دوست داشتنی با مخازن بسیار بسیار غنی از برنامه ها که کمبود هیچ بسته یا نرم افزاری رو احساس نمی کنید، وقتی شما وارد دنیای آرچ میشید با یک دنیای متفاوت رو به رو هستید، دنیایی که قبلا روی توزیع هایی مثل اوبونتو یا مینت تجربه نکردید
شما با وارد شدن به دنیای آرچ ناخودآگاه خیلی چیزهارو یاد میگیرد، اینکه چطور باگ های سیستم رو رفع کنید دنبال مشکلاتتون در سطح اینترنت بگردید، ویکی خوندن رو یاد میگیرید،مشکلات و عدم ناسازگاری بسته های مختلف با همدیگه،زیر ساخت سیستم عامل اینکه این سیستم عامل چطور کار میکنه تک تک فایل هاش برای چه چیزی استفاده میشند یا به عبارت دیگه شما خوش فکر میشید
واقعا افرادی که روی آرچ لینوکس هستند از نظر فکری خیلی فکر بازتری دارند تا با مشکلات روبه رو بشند، چون به اندازه ای با مشکلات رو به رو شدند که انگاری در ناخوداگاهشان ثبت شده اگه مشکل جدیدی پیش بیاد از چه راهی رفعش کنند حتی اگه راه حلش مسیر جدیدی باشه.

در کل بگم آرچ لینوکس توزیع فوق العاده ایه اما نه برای همه کس به یک دلیل، البته قبل از اینکه این بخش رو بخونید بگم اگه عاشق دو آتیشه آرچ هستید بقیش رو نخونید و به همین قسمت بالا بسنده کنید چون ادامه مقاله ممکنه به مزاقتون خوش نیاد، اگه آماده اید که راجب اوبونتو و توزیع های دیگه و اون یک دلیل بشنوید پس بریم

یک دلیل من برای اینکه به کاربرای آرچ بگم به توزیع های دیگه مثل اوبونتو، مینت یا دیپین برند خیلی خیلی سادست و در یک کلمه میشه خلاصه ش کرد، یک کلمه که همه توضیح ها رو شامل میشه، اون کلمه زمانه 

اول این رو بگم اگه کاربری هستید دوست دارید خیلی بیشتر لینوکس رو یاد بگیرید پیشنهاد میکنم به جای دیدن فیلم ها و دوره های lpic فقط وارد آرچ لینوکس بشید، چون کسی که وارد آرچ میشه به اندازه ای با مسایل درگیر میشه و میتونه لمس کنه که خودش استاد میشه، نه فقط به صورت تئوری یا زدن چند دستور ساده از روی فیلم و کتاب بلکه خیلی از بخش ها رو به صورت روزمره باهاش سرو کار دارید البته فقط برای کاربرانی که زمان زیادی دارند

اگه شما برنامه نویس هستید، نه برنامه نویسی که مثل من برای خودش کار میکنه و در اوقات بیکاری از روی علاقه کد میزنه بلکه کسی که به عنوان منبع درآمد بهش نگاه میکنه و با انجام پروژه های مختلف زورگار میگذورنه آرچ لینوکس چیزی چز ضرر نداره چون اول باید کلی زمان بزارید تا کامل یاد بگیرید و این توزیع رو درک کنید دوم باید کلی زمان دیگه برای حل مشکلات احتمالی بزارید که این زمان هارو اگه روی پروژه ها بزارید سود بیشتری میکنید

نمونش خود من الان دو ماه شده هنوز به پروژه دانشگاه دست نزدم و کاملش نکردم چون هرباری که پشت سیستم میشینم با یک قسمت آرچ درگیر میشم و دیگه زمانی برای انجام پروژه برام باقی نمیمونه

این مسئله باعث شد تا دوباره به فکر امتحان توزیع های دیگه بیوفتم و باز برگردم به اوبونتو

 

دلایل من برای بازگشت به اوبونتو خیلی ساده هستند:

اول خیلی راحت نصب میشه، لزومی نداره شما کاربر حرفه ای لینوکس باشه کافیه بلد باشید با کامپیوتر کار کنید و کمی زبانتون خوب باشه بدونید قسمت هایی که پر میکنید مربوط به چی هستند تا نصبش کنید، این بخش زمان احتمالی نصب مجدد آرچ رو به من بر مگردونه و میتونم با فکر راحت تری  روی کار و درس تمرکز کنید به دور از سیستم عامل

دوم من به توزیعی نیاز داشتم که مثل آرچ باشه یعنی هر شش ماه یکبار نیاز نباشه نسخه جدید رو نصب کنیم واسه همین رفتم سراغ نسخه 16.04 اوبونتو که نسخه LTS یعنی ساپورت بلند مدت داره گه البته چون این نسخه انگاری خداحافظی با میزکار یونیتیه پس مدت پشتیبانیش طولانی تره و تا آپریل 2021 پشتیبانی میشه پس اگه سیستم عامل واقعا خراب نشه نیازی به عوض کردن و نصب نسخه جدید نیست

خب دلیل سوم من برای انتخاب اوبونتو پایدار بودن، چون اوبونتو بر اساس توزیع پایدار دبیان درست شده پس اوبونتو هم خودش پایداره البته شاید کرش های کوچیکی تو بعضی نرم افزار ها پیش باید که اونم قابل چشم پوشیه

سوم مخازن، از نظر مخازن مخازن اوبونتو از دبیان بهتره، بهتر نه به این معنا که بسته هایی موجود برای اوبونتو برای دبیان وجود نداره بلکه به این معنا که بسته ها توی مخازن اوبونتو سریع تر بروزرسانی میشند و شما بسته های بروز تری در مقایسه با دبیان دارید و البته این نکته رو هم بگم که سرعت دانلود از سرور های اوبونتو خیلی عالیه و مشکل سرور هم ندارید

 

دلیل چهارم کار کردن راحته، واقعا هم همینطوره کار کردن با اوبونتو خیلی راحته و اصلا چیز پیچیده ای نداره حتی شمارو با خط فرمان هم درگیر نمیکنه و جوری این سیستم عامل رو پیاده سازی کردند که هر کسی بتونه با هر سطح دانشی چه تازه کار چه حرفه ای باهاش کار کنه و جوابگوی نیاز همه باشه ولی در مقایسه برای استفاده از آرچ باید مقدمات کار با لینوکس رو بلد باشید ولی اوبونتو نیازی نداره

و در انتها دلیل آخر میزکار یونیتی

  میزکار بسیار دوست داشتنی اوبونتو با اسم یونیتی که در 9 ژوئن سال 2010 معرفی و هم اکنون که این مقاله رو نگارش میکنم در سال 2017 بعد از 7 سال خبر رفتنش اومد و دیگه اوبونتو از این میزکار پشتیبانی نمی کنه

پس کسانی که این میزکار رو دوست دارند تا سال 2021 وقت دارند تا این میزکار رو تجربه کنند قبل از اینکه آخرین توزیع اوبونتو که این میزکار رو داره به تاریخ بپیونده

 

موفق و پیروز باشید

 

کیا حامدی بدون دیدگاه

آرچ را یکبار تجربه کنیم

آرچ لینوکس توزیع دوست داشتنی و جذاب در عین حال خشن و بی اعصاب

میخواهیم در این مقاله بگوییم چرا باید یکبار آرچ را امتحان کنیم

واقعیت این است در دنیای گنو/لینوکس افراد یا عاشق آرچ هستند و هیچ توزیع دیگر را قبول ندارند یا روی توزیع های دیگه هستند و آرچ را توزیع بی خود میدانند که باعث هدر دادن وقت است

اما واقعا چرا بعضی ها عاشق آرچ لینوکس هستند ولی بعضی ها اصلا ازش خوششون نمیاد؟

بهتره قبل از اینکه به این سوال جواب بدیم یکم بیشتر با آرچ آشنا بشیم

آرچ لینوکس اسم یک توزیع گنو/لینوکسیه که هدف اصلیش سادگی و سبک بودنه

اما اینا یک سری کلمات کلیشه ای شده سادگی و سبک بودن ، باید بفهمیم چطوری؟ چطور توزیع آرچ تونسته سادگی و سبک بودن رو ملاک اصلیش قرار بده؟

خب جوابش سادست با نداشتن هیچی!

شاید براتون عجیب باشه چطور هیچی؟ خب آرچ درواقع هیچی نداره حتی یک بسته ساده چند خطی، درواقع شما در آرچ از هیچی یک سیستم عامل میسازید با کنار هم قرار دادن تک تک بسته ها، وای جالب شد و البته کمی ترسناک

منظور از هیچی این نیست که هیچ بسته و پکیجی برای این سیستم عامل نوشته نشده بلکه منظور اینه مثل یک ساختمون که اول هیچی وجود نداره و کم کم با ساختن قسمت های مختلف ساختمان شما شکل میگیره در آرچ هم خود کاربرا باید بسته های مورد نیاز خودشون رو کنار همدیگه قرار بدند و سیستم عامل خودشون رو شکل بدند

شاید این بخش برای شما کمی گنگ باشه بزارید براتون باز ترش کنم

سیستم عاملی مثل اوبونتو یا مینت رو در نظر بگیرید که شما فایل iso رو از سایتش دانلود و اقدام به نصب میکنید چندتا سوال ازتون میپرسه مسیر نصب و در انتها بعد از ساختن نام کاربری و کلمه عبور سیستم عامل شما نصب میشه یعنی در واقع خود شرکت بسته های مورد نیاز برای اجرای معمولی سیستم عامل رو در کنار همدیگه قرار داده و شما فقط بهش یک مسیر میدید که در اونجا کپی بشه حتی اگه کامپیوتر شما بلوتوث نداشته باشه بسته های راه اندازی بلوتوث روی سیستم عامل شما وجود داره و کلی بسته دیگه که ممکنه هیچوقت ازشون استفاده نشه و درواقع بسته های اضافی روی سیستم عامل شما هستند که باعث کند شدن سیستم عامل میشند البته شاید بگید با مشخصات بالای سخت افزار های امروزی این کندی به چشم نمیاد اما خب باز هم بسته های اضافی روی سیستم عامل شما وجود داره که ازشون استفاده نمیشه

خب کاری که آرچ کرده دادن حق انتخاب به کاربره تا کاربرانش بتونند بسته های مورد نیاز خودشون رو در کنار هم دیگه قرار بدند و سیستم عاملشون رو شکل بدند البته باید بگم در این بخش هست که بعضی افراد عاشق آرچ میشند و بعضی ها متنفر، کسایی که بتونند کامل بسته هارو در کنار همدیگه قرار بدند به نوعی شیفته آرچ میشند و نصب سیستم عامل های دیگه برای اونها لذتی نخواهد داشت چون سوار شدن ماشینی که یکی دیگه درست کرده باشه با سوار شدن ماشینی که خودتون درست کرده باشید خیلی باهم فرق داره و بخش دوم افرادی که موفق به نصب آرچ نشده و با گیجی و دلسردی برمیگردند سراغ یکی از توزیع های دیگه

دادن این قابلیت به سیستم عامل باعث شده آرچ لینوکس یک توزیع ساده و سبک باشه

سادگی و سبکی به اندازه نداشتن یک رابط گرافیکی تا اندازه ای که مدیر بسته آرچ (Pacman) هم بدون رابط گرافیکی هست البته این یکی از خوبی های آرچه که کاربرا با سلیقه خودشون رابط های گرافیکی رو نصب میکنند

خب تا اینجا فهمیدیم که آرچ سیستم عاملیه که در ابتدا هیچ چیزی نداره و در انتها بسته های روی اون بسته های مورد نیازه کاربره

حالا باید بفهمیم آرچ جدا از سادگی و سبکی چه خوبی برای کاربرانش داره چون با سخت افزار های الان کند بودند سیستم عامل ها خیلی به چشم نمیاد (البته جدا از ویندوز)

خوبی که آرچ داره یاد دادن بخش های زیر سیستم عامل به کاربره، کسی که آرچ رو نصب میکنه با خیلی بخش های سیستم عامل آشنا میشه، البته دانستن این اطلاعات در مورد بخش های مختلف سیستم عامل برای افراد معمول که هدفشون فقط استفاده از سیستم عامله مهم نیست چون در صورت خرابی هر سیستم عاملی دوباره اون رو از اول نصب میکنند یا به کسی که بلده مراجعه میکنند ولی برای افرادی که علاقه دارند از ریز به ریز سیستم عاملشون آگاهی داشته باشند آرچ لینوکس یک رویای قابل لمسه

در اینجا ما به کسی نمیگیم آرچ لینوکس رو انتخاب کنه چون آرچ لینوکس نیازمند وقت خیلی زیادیه تا بخش بخش اون کنار همدیگه چیده بشه و صد البته وقت بیشتر که مشکلات اون برطرف بشه، خیلی افرادی که به سراغ آرچ میان با هدف یادگیری لینوکس و بخش های مختلف اون میان تا بخشی از سیستم عامل دچار ایراد بشه و آنها مشکل رو بطرف کنند که به واسطه این کار اطلاعاتی در مورد اون بخش کسب میکنند،این کار نیازمند وقت زیادیه برای افرادی که وقت دارند، پس آرچ رو نباید به افرادی که مشغله کاری زیادی دارند پیشنهاد کرد برای کسی که برنامه نویسه وقتش با ارزش تره که برای برنامه نویسی گذاشته باشه تا برای حل مشکلات آرچ

 

بیاید در مورد یک امکان خوب آرچ صحبت کنیم، قابلیت رولینگ ریلیز بودن آرچ

اما رولینگ ریلیز بودن به چه معناست و چه تفاوتی میان سیستم عامل هایی که رولینگ ریلیز هستند با دیگر سیستم عامل ها وجود داره؟

برای جواب این سوال شما سیستم عامل ویندوز رو در نظر بگیرید که هر چند سال یک سیستم عامل با اسم جدید و امکانات و آپدیت های جدید به بیرون عرضه میشه برای مثال بعد از ویندوز xp ویندوز 7 و بعد از اون 8 و 10 اومدند و باید منتظر نسخه های بعدی با اسم های مختلف و ظاهر های متفاوت هم باشیم، تا اینجای کار رو همه بلد هستیم که هر نسخه از ویندوز بیاد ما از اطلاعاتمون یک پشتیبان تهیه میکنیم و یا اطلاعات رو به پارتیشن های دیگه انتقال میدیم و سیستم عامل قدیم رو پاک و نسخه جدید ویندوز رو نصب میکنیم و دوباره شروع به نصب درایور ها و برنامه های خودمون روی اون میکنیم
این روش در سیستم عامل های ویندوز و بسیار از توزیع های گنو/لینوکسی یافت میشه که بعد از رسیدن به یک بهینگی نسخه جدید رو منتشر میکنند اما در آرچ شما نسخه ای از اون رو ندارید شما کافیه یک بار آرچ رو نصب کنید تا از نصب مجدد سیستم عامل و نسخه های جدید خلاص بشید این قدرت رولینگ ریلیز بودنه که شما یک بار نصب میکنید و برای همیشه استفاده میکنید ،هربار کافیه فقط بسته های نصب شده روی سیستم عامل رو به آخرین نسخه های موجود آپدیت کنید شما لازم نیست منتظر انتشار نسخه جدید آرچ باشید تا قابلیت های جدید یا آپدیت های مختلف رو داشته باشید یک بار آرچ را نصب کنید همه قابلیت هارو خواهید داشت درواقع انتشار آرچ لینوکس یک تصویر لحظه ای از از بروزرسانی بسته های موجود با بسته های کنونی است تا شما نسخه نهایی آرچ را داشته باشید.

خب با دانستن این اطلاعات از آرچ حالا باید به این سوال جواب بدیم که آرچ لینوکس برای چه افرادی مناسبه؟

در جوابش باید گفت ما آرچ رو به مهندسین معمارها گرافیستان برنامه نویسان و افرادی که کارشون از سیستم عامل استفاده از یک یا چند نرم افزار خاصه و جز اون کاری دیگه ای با سیستم عامل ندارند پیشنهاد نمیکنیم، درواقع آرچ رو به افرادی که وقت برای کل انداختن با سیستم عامل دارند و علاقندند به زندگی کردند در دنیای تاریک ترمینال برای حل مشکلات آرچ، پیشنهاد میکنیم

این افراد باید یک بار آرچ را امتحان کنند .

 

 

 

@LINARX ۱ دیدگاه

فضای Swap در لینوکس چیست و چه کاربردی دارد؟

سیستم عامل برای اینکه بتواند برنامه ای را اجرا کند، باید آن برنامه را به داخل حافظه اصلی (RAM) منتقل کند. درسیستم عامل های مدرن امروزی در هر لحظه تعداد زیادی برنامه در حال اجرا هستند همچنین تعداد زیادی سرویس نیز در پس زمینه در حال اجرا می باشند. با توجه به این که مقدار حافظه اصلی کامپیوتر محدود است، وقتی تعداد برنامه هایی که قرار است همزمان اجرا شوند زیاد شود، مقدار حافظه لازم جهت اجرای همزمان برنامه ها از کل حافظه اصلی کامپیوتر بیشتر می شود. در این حالت سیستم دچار کمبود حافظه اصلی شده و در نهایت crash می کند.برای حل این مشکل بخشی از فضای دیسک را بصورت مجازی برای استفاده به عنوان حافظه اصلی معرفی کنیم. به این فضا در سیستم عامل های خانواده لینوکس و یونیکس فضای swap گفته می شود. فضای swap را می توان به دو صورت پارتیشن و فایل تعریف کرد.

فضای swap هنگامی که فضای حافظه اصلی (RAM) پر می شود و دیگر جایی برای فرایند های جدید وجود نداشته باشد، مورد استفاده قرار می گیرد. فضای Swap قسمتی از هارد سیستم است که می تواند بصورت پارتیشن یا فایل به کرنل لینوکس معرفی شود. کرنل لینوکس در مواقعی که احتیاج به حافظه RAM بیشتری داشته باشد با استفاده از قابلیت Swapping قسمت های کم استفاده تر درون حافظه RAM را درون فضای Swap کپی می کند و برای خود درون حافظه RAM فضای خالی درست می کند و در صورتی که قسمت حافظه RAM کپی شده درون فضای Swap مورد نیاز باشد عکس عمل قبل اتفاق می افتد، به عبارت دیگر کرنل لینوکس از فضای Swap بعنوان مکمل حافظه RAM استفاده می کند. استفاده از فضای Swap در لینوکس باعث می شود سیستم هایی که حافظه RAM کمی دارند بتوانند برنامه های بیشتر و سنگین تری را اجرا کنند، اما باید به این نکته هم دقت داشت که کپی کردن از حافظه RAM به فضای Swap و بلعکس ممکن است باعث کندی سیستم شود. نسخه‌های قدیمی سیستم‌عامل ‌های لینوکس (مثل Sun OS و Ultrix) به فضای swap ای حدود 2 تا 3 برابر رم نیاز داشتند.اما امروزه با عوض شدن تکنیک‌های مبادله و ارزان شدن رم به این مقدار نیاز نیست اما فضای زیاد مشکلی نیز ندارد. حالت های تقریبی در زیر نوشته شده اند:
مقدار فضای RAM , مقدار فضای SWAP
۵۱۲ مگابایت ۱ گیگابایت
۱ گیگابایت ۳ گیگابایت
۲ گیگابایت ۲ گیگابایت
۴ گیگابایت ۴ گیگابایت
۸ گیگابایت ۴ گیگابایت
۱۶ گیگابایت ۸ گیگابایت

برای سرور هر قدر فضای swap کم‌تر باشد بهتر است، معمولا نصف فضای رم کافی است. با این حال با توجه به قابلیت تغییر اندازه حافظه Swap همیشه فضای swap را مانیتور کنید تا در صورت لزوم افزایشش بدهید.
سیستم عامل از طرح Paging برای استفاده از Swap و ارتباط با RAM استفاده می کند. Paging یک طرح مدیریت حافظه است که کامپیوتر داده هایی را از Hard disk برای استفاده در حافظه RAM دریافت یا قرار می دهد. در این طرح کامپیوتر داده ها را از حافظه disk از Page های بلوکی هم اندازه، میگیرد. Paging یک بخش مهم از پیاده سازی های حافظه مجازی در سیستم عامل های مدرن است.

هسته لینوکس قادر به پشتیبانی از حافظه های مجازی (Swap) زیاد (تا بی نهایت) هستند، زمانی که هسته نیاز به Swap کردن دارد از پراولویت ترین حافظه مجازی دارای فضای خالی استفاده می کند. اگر چند حافظه مجازی با اولویت یکسانی تایین شده باشند هسته با مُد گردش نوبتی از آنها استفاده می کند که باعث افزایش عملکرد تا زمانی که دستگاهایی که حافظه مجازی بروی آن ها قرار دارد کامل در اختیار کامپیوتر است، می گردد.
فایل های سواپ و پارتیشن ها
حافظه های سواپ می توانند فایل باشند یا پارتیشن، این دو نوع سرعت یکسانی دارند اما فایل های سواپ محدودیتی که دارند این است که بایدبه طور مرتب توسط سیستم عامل در فایل سیستم مشخص شوند، برای افزایش عملکرد فایل سواپ، کرنل (Kernel) یک نقشه از مکان آن ها را نگه می دارد و به طور مستقیم به سراغ ان ها می رود، بنابراین حافظه کش را دور میزند و از خطای فایل سیستم جلوگیری می کند. در مواقع تایین پارتیشن سواپ در Hard disk که در آن یک دیسک گردان میچرخد بهترین مکان در نزدیکی دایره مرکزی دیسک یعنی سکتور های اولیه است که باعث بهبود و سرعت عملکرد پارتیشن میشود. با این حال انعطاف پذیری فایل های سواپ برخی از ویژگی های مشخصی از پارتیشن سواپ را بی ارزش می کند، به عنوان مثال یک فایل سواپ می تواند در هر جای فایل سیستم ماونت شده قرار گیرد، هر اندازه ای می تواند بگیرد و همیشه قابل تغییر است، اما پارتیشن سواپ انعطاف پذیری مانند فایل را ندارد. این نوع نمی تواند بدون ابزار های پارتیشن بندی یا مدیریت ولوم تغییر یابد که این ها باعث اتلاف وقت و متوقف شدن موقتی سیستم می شوند.

سواپ مرگ
زمانی که حافظه اصلی برای عمل فعلی در حال انجامش بیش از حد اشغال می شود مقدار زیادی از فعالیت ها به سواپ منتقل می شوند و ممکن است سیستم عامل فلج شود حتی اگر CPU بیکار باشد. زمانی که هر پروسه ای در صف سواپ منتظر باشد یعنی سیستم در حالت سواپ مرده است. سواپ مرگ می تواند بخاطر کانفیگ نادرست مدیریت حافظه باشد. توضیح اصلی سواپ مرگ به سرور X بر میگردد که می گوید اگر حافظه برای خود X در سواپ است هر کلیدی که زده می شود باید لینوکس از سواپ بخواند قبل ازینکه پردازش شود بنابراین سیستم عملا پاسخگو نیست حتی اگر وظیفه های دیگرش را به طور نرمال انجام می دهد.
Swappiness
قابلیت swappiness در واقع یک پارامتر کرنل لینوکس است که فرآیند swap کردن برنامه ها بین سیستم و حافظه RAM را مدیریت می کند ، در واقع ارسال و دریافت فایل ها از و به حافظه Cache سیستم نیز بر عهده این قابلیت است.
قابلیت Swappiness می تواند دارای مقدار عددی بین 0 تا 100 باشد . هر چقدر این عدد برای Pageی پایین تر باشد احتمال اینکه swap نشود بیشتر است و هر چقدر این عدد بیشتر باشد احتمال swap شدن آن بالاتر می رود. مقدار پیشفرض برای Page های سیستم عامل عدد 60 است و برای بسیاری از سیستم عامل های دسکتاپ در صورتیکه این عدد به 100 تغییر پیدا کند به شدت کارایی سیستم را تحت تاثیر قرار می دهد.
یکی از مهمترین کاربردهایی که حافظه SWAP دارد امکان انتقال فایل های ما از داخل حافظه RAM به داخل هارد دیسک است ، این قابلیت که ما آن را به عنوان Hibernate چه در سیستم عامل لینوکس و چه در سیستم عامل ویندوز می شناسیم این امکان را می دهد که بعد از اینکه اطلاعات از داخل حافظه RAM به داخل SWAP Partition منتقل شدند بلافاصله همه اطلاعات بعد از روشن شدن مجدد سیستم عامل به داخل RAM بازگردانی و سیستم عامل به حالت قبلی خود برگردد. بدون وجود SWAP Partition در لینوکس امکان Hibernate کردن این سیستم عامل وجود ندارد.

تهیه شده توسط ArchLinuX @LINARX از قبیله گیک ها

کیا حامدی بدون دیدگاه

آموزش آرچ لینوکس – قسمت اول

سلام دوستان

در چند سری ویدیوکست به آموزش توزیع محبوب آرچ میپردازیم از نصب آرچ تا نصب میزکار و کانفیگ اون.

الان در اولین ویدیوکست این سری دوره به دانلود آرچ لینوکس میپردازم

تهیه شده توسط کیا حامدی در قبیله گیک‌ها

 Youtube / Telegram /Torrent / Aparat