badrinex ۱ دیدگاه

رزبری به عنوان NAS سرور

آموزش استفاده از رزبری به عنوان NAS سرور یک آموزش ساده و کاربردی می باشد. شاید شما علاقه داشته باشید یک سرور NAS در منزل خود راه اندازی کنید تا بتوانید فایل های مورد نظر را در یک جای مخصوص ذخیره نمایید.

در انتهای این آموزش شما می توانید یک سرور NAS بر پایه رزبری داشته باشید. برای انجام این کار شما به یک برد رزبری،مموری کارت ۸ گیگ برای سیستم عامل رزبین، USB Flash 8GB، کابل اترنت یا وایرلس، کابل پاور نیاز دارید.

در ابتدای کار از بروز بودن سیستم عامل رزبین مطمئن می شویم تا اگر نیاز به آپدیت بود سیستم را بروز نماییم.

ابتدا دستور uname -a را برای مشاهده ورژن فعلی سیستم عامل می زنیم اگر به آخرین ورژن ثبت شده باشد ادامه کار را انجام میدیم در غیر اینصورت با دستور
sudo apt-get update
بروز می نماییم.

بعد از بروز رسانی فایل سرور samba را با دستور زیر نصب می کنیم.
sudo apt-get install samba samba-common-bin

پس از نصب فایل سرور دایرکتوری با نام دلخواه برای استوریج خود انتخاب می کنیم. برای ساخت دایرکتوری از دستور زیر استفاده می کنیم.
sudo mkdir /home/pi/NAS-HDD

بعد از ساخت دایرکتوری با زدن دستور
sudo nano /etc/samba/amb.conf
وارد صفحه تنظیمات فایل سرور samba می شویم.

در صفحه تنظیمات فایل سرور انتهای صفحه دستور زیر را وارد می کنیم.
[NAS-HDD]
comment = NAS-HDD
browseable = yes
path = /home/pi/NAS-HDD
writeable = Yes
create mask = 0777
directory mask = 0777
browseable = Yes
public = yes
مانند تصویر زیر وار کرده سپس با کلید های CTRL + X و بعد از آن کلید y و در اخر دکمه Enter تغییرات را ذخیره می کنیم.

در مرحله بعد برای یوزر فایل سرور samba رمز عبور را فعال می کنیم. برای اعمال رمزگذاری از دستور زیر استفاده می نماییم.
sudo smbpasswd -a pi

حال فایل سرور را با دستور
sudo /etc/init.d/samba restart
restart می کنیم.

برای اتصال هارد درایو اکسترنال به رزبری باید ابزار ntfs-3g را نصب کرد و برای نصب از دستور زیر استفاده می کنیم.
sudo apt-get install nfts-3g

حال باید هارد درایو یا USB را به دایرکتوری ساخته شده متصل کنیم. اگر هارد یا USB به فولدری mount باشد باید آن را umount کرد سپس به دایرکتوری مورد نظر mount خواهیم کرد.

اول با دستور lsblk لیست حافظه های متصل و mount شده را به نمایش در می آوریم. سپس با دستور umount برای مثال
sudo umount /media/pi/7GB
را از حالت اتصال خارج کرده سپس با دستور
sudo mount /dev/sda1 /home/pi/NAS-HDD
متصل می کنیم.

کار ما در در سرور به اتمام رسید در مرحله بعد باید یک درایو را برای دسترسی به دایرکتوری در سرور را درون سیستم عامل کلاینت ایجاد کرد. در این قسمت از سیستم عامل ویندوز استفاده کرده ایم.
بر روی آیکون This PC روی دسکتاپ کلیک می کنیم. از منوی بالا بر روی تب computer زده تا منوهایدیگر باز گردد سپس بر روی Map network drive کلیک می کنیم تا وارد صفحه آدرس دهی برای اتصال به سرور می شویم.


در این قسمت IP و آدرس دایرکتوری را مانند تصویر زیر در باکس فولدر وارد کرده و بر روی دکمه Finish کلیک می کنیم.

برای اتصال نیاز به شناسه کاربری و رمز عبور می باشد که در چند مرحله قبل آن را ساختیم و حال آن را وارد می کنیم.

شما به سرور متصل شده اید. می توانید از NAS سرور خود استفاده کنید.

الهام عابدی ۱ دیدگاه

آشنایی با Redshift و نحوه ی اجرای آن

شاید موضوعی که کاربران کامپیوتری و افراد متخصص با این حوزه همواره با آن دست و پنجه نرم می کنند؛ در حالیکه بدون رعایت آن، سلامتی بینایی مورد تهدید قرار می گیرد، مسئله نور مانیتور است. ممکن است بگویید هر کاری که دیدن در آن دخیل است در تایم طولانی مدت خود، حتی یک مطالعه ساده می تواند به چشم آسیب برساند اما آسیب های نور صفحه های دیجیتالی در عین حال که خطرپذیر است می توان با تعدیل آن؛ از آسیب های چشمی جلوگیری کرد.

حال برنامه کاربردی به شما معرفی می کنم که با تنظیم و تغییر رنگ سردی و گرمی صفحه نمایش تان؛ موجب عدم خستگی و کاهش فشار وارده به چشم می شود. در واقع این تغییرات رنگ؛ شبانه روزی می باشد. طرز کار آن هم به این شکل است که با دریافت طول و عرض موقعیت قرارگیری کامپیوتر خود، در شب هنگام شدت نور آبی را که در میان RGB های پیکسلی صفحه قدرت بیشتری دارد کاهش می دهد.

 

بخواهیم برنامه ای مشابه این برنامه معرفی کنیم؛ برنامه کاربردی f.lux است که البته Redshift  از آن ایده گرفته است.

 

نکته ای که باید در نظر گرفت این است که Redshift  از سرور نمایش wayland پشتیبانی نمی کند.

نحوه کار آن به این شکل است:

دو روش برای نصب Redshift در اوبونتو وجود دارد.

1)   نصب از طریق سیستم مدیریت apt (Advanced Packaging Tool)

این ساده ترین روش است. با دستورات apt در آخرین نسخه اوبونتو و انجام مراحل زیر می توان Redshift را اجرا نمود.

2)   نصب از طریق PPA (Personal Package Archive)

افزودن PPA به سیستم تان خالی از لطف نیست! چرا که لازم است کاربر یا برنامه نویس به آخرین آپدیت نرم افزارهایی که در سیستم عامل (اوبونتو) یافت نمیشود دسترسی داشته باشد.

تا اینجا عملا دستورات نصب را وارد کردیم و در مراحل بعد تنظیمات و روند اجرایی را دنبال می کنیم.

در مسیر ~/.config  فایل زیر را تحت عنوان redshift.conf ایجاد می کنیم.

در اینجا به صورت پیش فرض، میزان دما در روز 5500 کلوین و در شب، 3700 کلوین است.

lat وlon  پارامتر هایی هستند که باید تغییر کنند و نیز به ترتیب، عرض و طول موقعیت قرارگیری تان است که در بالا جایگزین می کنید.

 

خب، با اجرای این برنامه کاربردی از کار با کامپیوترتان بدون خستگی چشم لذت ببرید (;

محمد مهدی خلعت بری بدون دیدگاه

KVM Linux – قسمت اول

معرفی:

KVM یا Kernel-based Virtual Machine از محصولات شرکت Red Hat Enterprise است. یک ابزار کامل برای امور مجازی سازی روی لینوکس با سخت افزار x86 معماری سخت افزار AMD64 و Intel64 می باشد که برای اجرا باید Extension های مجازی سازی AMD-V و Intel VT را دارا باشند و برای کرنل Red Hat Enterprise Linux 6 ساخته شده بود. KVM شامل ماژول کرنل kvm.ko است، که زیرساخت مجازی سازی کرنلی و ماژول پردازنده kvm-intel.ko و kvm-amd.ko را دربر دارد. می تواند چندین سیستم عامل مهمان یا ماشین مجازی ویندوزی و لینوکسی را راه اندازی نماید که هرکدام برای خود کارت شبکه، دیسک، آداپتور گرافیک و .. را می توانند داشته باشند.

kvm به عنوان یک ماژول کرنل قابل بارگذاری است که وقتی اجرا شود کرنل لینوکس را به عنوان یک hypervisor bare metal تبدیل می کند. دو اصل مهم در طراحی kvm اتفاق افتاد تا این hypervisor به سرعت به عنوان پایدار ترین hypervisor متن باز قرار گرفت.اول این که kvm بعد از ظهور hardware assisted به وجود آمد واین امر kvm را مجبور پشتیبانی از ویژگی های hardware assisted کرد تا hypervisor kvm دستور هایی که پردازنده های intel VT-Xi و AMD-V پشتیبانی می کند را پیاده سازی کند.دوم اینکه تیم kvm در ادامه از ضرب مثل “don’t  reinvent the wheel”  استفاده کردند به این معنی که به دنبال اختراع روش جدید نبودند و بهترین روش های موجود برای حل مسئله استفاده کردند. در یک hypervisor اجزای بسیاری وجود دارد که علاوه بر مجازی سازی CPU و Memory اجزای دیگری هم وجود دارد برای مثال: memory manager, process scheduler, I/O stack, device drivers, securit manager ، network stack و غیره. در حقیقت یک hypervisor واقعا یک سیستم عامل خاصی است که هدف آن به جای بالا اوردن یک برنامه بالا آوردن یک ماشین مجازی است.

 

معماری kvm :

در معماری kvm ماشین مجازی به عنوان یک پروسس منظم است که توسط زمانبند استاندارد لینوکس اجرا می شود.در حقیقت هر CPU مجازی به عنوان یک پروسس منظم به نظر می رسد.این کار به kvm اجازه می دهد که از تمام ویژگی های کرنل لینوکس بهره مند شود.

 

مدیریت حافظه :

KVM ویژگی هایی از مدیریت حافظه قدرتمند لینوکس را به ارث برده است.حافظه ای از یک ماشین مجازی به عنوان حافظه ذخیره می شود و این حافظه برای هر فرایند دیگری در لینوکس می تواند جابه جا شود . پشتیبانی از صفحه های بزرگ large pages عملکردی بهتر و امکان پشتبانی یا اشتراک گذاری فایل دیسک‌ها را فراهم می‌کند. NUMA SUPPORT به یک ماشین مجازی اجازه دسترسی موثر به مقدار بزرگی از حافظه را می دهد. صفحات مشترک حافظه از طریق یکی از ویژگی های کرنل به نام Kernel Same-page Merging(KSM) پشتیبانی می شود.ksm حافظه هر ماشین مجازی را اسکن می کند و صفحات حافظه یکسان این ماشین های مجازی را باهم ادغام می کند و این یک صفحه باقیمانده را بین ماشین ها به اشتراک می گذارد.و اگر یک مهمان بخواهد صفحه مشترک بین ماشین های را تغییر بدهد به اویک کپی محافظت شده از صفحه مشترک رامی دهیم.در بسیاری از مواقع امکان یکپارچه سازی بین ماشین های مجازی بروی یک هاست وجود دارد برای مثال در یک ماشین مجازی ویندوز از حافظه در DLL رایج ، کتابخانه ها، کرنل های یا دیگر اجزای مشترک بین ماشین مجازی استفاده نمی شود .با KSM بیشتر ماشین های مجازی می توانند بر روی یک هاست مستقر شوند و این امر باعث کاهش سخت افزار، هزینه هاو بهبود مصرف سرور می شود.

ذخیره سازی :

KVM قادر به استفاده از هر گونه ذخیره سازی پشتیبانی شده توسط لینوکس برای ذخیره Image های ماشین مجازی است، که شامل دیسک های محلی با IDE, SCSI و SATA ،شبکه های متصل ذخیره سازی NAS  که شامل NFS و SAMBA/CIFS یا SAN با پشتیبانی برای iSCSI و Fiber Channel می باشد. ممکن است از چندمسیر I / O به منظور بهبود توان ذخیره سازی و تولید افزونگی مورد استفاده قرار گیرد. KVM، ایمیج ماشین های مجازی مشترک در فایل سیستم ها را پشتیبانی می کند برای مثال (Global File System (GFS2 به ایمیج ماشین مجازی اجازه می دهد بین چندین هاست به طور مشترک یا چندین logical volumes مشترک استفاده شود. فرمت محلی (native) ایمج KVM به نام QCOW2 است که شامل پشتیبانی از snapshots ،اجازه دادن snapshots از سطوح مختلف ، فشرده سازی و رمزنگاری می باشد.

مهاجرت زنده live migration :

KVM از مهاجرت زنده پشتیبانی می کند که امکان انتقال یک ماشین مجازی در حال اجرا را بین میزبانان فیزیکی، بدون هیچ وقفه در خدمات، فراهم می سازد.مهاجرت زنده برای کابر نهایی ناپیدا است ،ماشین مجازی روشن باقی می ماند،‌اتصالات شبکه فعال باقی می ماند و کاربر برنامه در حالیکه ماشین مجازی در حال انتقال به میزبان جدید است در حال اجرا است .

هایپرویژن Hypervisor چیست و چه کاربردی دارد ؟

 

یک هایپرویژن Hypervisor   یکی از دو روش برای مجازی سازی یک محیط محاسباتی است ، منظور ما از virtualize ، تقسیم منابع مانند RAM , CPU از یک محیط محاسبات فیزیکی ( شناخته شده به عنوان سرور اصلی میزبان ) به چند ماشین مجازی کوچکتر ( شناخته شده به عنوان مهمان ) . هر مهمان می تواند سیستم عامل مورد نیاز خود را نصب کند و هر ماشین مجازی منابع خود  RAM  و CPU  خود را دارد ، در واقع سرور مجازی درست مانند یک سرور فیزیکی رفتار می کند ، این امکان نیازمند پشتیبانی قابلیتی به نام VT-x در سی پی یو های اینتل و AMD-V در سی پی یو های AMD است.

یکی از وظایف کلیدی که Hypervisor فراهم می کند جداسازی است ، این به این معنی است یک مهمان امکان دسترسی به سرور میزبان و همچنین دسترسی به سایر مهمان ( ماشین های مجازی ) ایجاد شده در سرور ندارد و رفتار های سرور مهمان روی آنها تاثیری نداشته باشد ، حتی اگر ماشین مهمان با مشکلاتی مانند کرش شدن مواجه شود. بنابراین هایپرویژن باید به دقت مانند یک سخت افزار ماشین فیزیکی تقلید کند و از دسترسی مهمان به سخت افزار واقعی جلوگیری کند ، از آنجایی که این عمل به شدت سرعت را کاهش می دهد از یک روش paravirtualized یا PV drivers استفاده می شود. این امکان تمام سخت افزار ها را به صورت مجازی در اختیار ماشین مجازی قرار می دهد و  درایور های آن توسط Hypervisor دریافت می شود ، با استفاده از این روش سرعت بالا می رود و همچنین امکان دسترسی مستقیم به سخت افزار های اصلی سرور و کنترل آنها توسط مهمان دیگر وجود ندارد.

 

Hypervisors دو نوع است Type 1 و Type 2

Type 1  : در این نوع از Hypervisors که به اصطلاح به آن “برهنه فلزی” گفته می شود ، Hypervisors به طور مستقیم برای کنترل سخت افزار و سیستم عامل های مهمان اجرا می شود. بنابراین مجازی ساز های VMware ESXi و Xen از نوع Type 1 می باشد. تصویر زیر مثالی type 1 است :

 

Type 2  : در این نوع از Hypervisors که به اصطلاح به آن “میزبانی شده” گفته می شود ، Hypervisors در داخل یک سیستم عامل اجرا می شود و پس از آن سیستم عامل عامل های مهمان ایحاد می شود. سیستم های مجازی ساز دسکتاپ اغلب از این روش استفاده می کنند. بنابراین مجازی ساز های  OpenVZ و KVM از نوع Type 2 هستند.تصویر زیر مثالی type 2 است :

با تصاویر بالا نتیجه می گیریم Hypervisors تایپ 1 بهتر از تایپ 2 است زیرا در تایپ 1 Hypervisors هنگام دسترسی به منابع فیزیکی از سیستم عامل میزبان استفاده نمی شود. پیدا کردن نوع Hypervisors کاری بسیار ساده است ، برای مثال مجازی ساز KVM که به عنوان یک پردازش در سیستم عامل میزبان لینوکس نصب می شود از نوع TYPE-2 است. در واقع فرایند راه اندازی صرفا دسترسی به تعداد محدودی منابع از طریق سیستم عامل میزبان و بسیاری از وظایف حساس توسط ماژول کرنل انجام می شود که دسترسی مستقیم به سخت افزار را دارد.

در شماره بعدی به مقایسه انواع مجازی ساز های لینوکسی خواهیم پرداخت.

محمد مهدی خلعتبری

Salar Nosrati Ershad بدون دیدگاه

معماری Monolithic kernel, Hybrid kernel ,MicroKernel

پیشگفتار:

سیستم های عامل امروزه بسیار گسترده تر و وسیع تر از قبل شده اند. و تنوع میان آن ها روز به روز بیشتر و حساس تر میشود. در این مقاله سعی داریم با برسی دو شاخه اصلی طراحی هسته سیستم عامل دید شما را نسبت به این موضوع گسترش دهیم.

هسته یا kernel چیست؟

هسته سیستم های عامل در واقع اجرا کننده فرمان ها و فراخوان های سیستمی بر روی سخت افزار است. فرمان های مانند خوانندن٬ نوشتن٬ انجام عملیات های محاسباتی و …

هسته در سرعت عملیات های سیستمی نقش اساسی دارد و یکی از اجزای اصلی سیستم عامل محسوب میشود.

ریز هسته یا میکروکرنل چیست؟

میکروکرنل در اصطلاح کامپیوتری به هسته هایی میگویند که بسیار کم حجم و ساده هستند و از توابع سیستمی چندانی بهره نمیبرند. در عوض این گونه از هسته پیچیدگی هسته را بسیار کم میکند اما در عوض باعث ایجاد پیچیدگی بسیار در شبکه ارتباطی این اجزای کوچک میشود.

اشکال زدایی از این نوع هسته بسیار راحت تر است و نسبت به دیگر کرنل ها برتری دارد. اما به دلیل نبود کرنل های کامل میکروکرنل کاربر های کم تری نسبت به دیگران دارند

از سیستم عامل هایی که از معماری میکروکرنل در هسته خود بهره میبرند میتوان به مینیکس٬ ٬gnu mach ٬gnu hurd اشاره کرد که سرانه مصرف پایینی دارند

برای امتحان میکروکرنل میتوانید از debian gnu hurd استفاده کنید ( کرنل gnu hurd تنها از معماری پردازنده i386 پشتیبانی میکند)

هسته یکپارچه یا مونولیتیک چیست؟

این نوع از هسته ها بر خلاف ریزهسته از اتصال برنامه های پیچیده در شبکه های ساده پدید آمده اند. گرچه معماری میکروکرنل بودن بهتر است اما بهترین کرنل های جهان به شکل یکپارچه شکل یافته اند ( در کتاب فقط برای تفریح : لینوس توروالدز ٬ به دلیل انتخاب هسته یکپارچه میپردازد که دلیل آن پیچیدگی شبکه های میکروکرنل و تنبلی تروالدز است).

اشکال زدایی در این نوع هسته زحمت بیشتر دارد اما سیستم عامل هایی که از هسته یکپارچه استفاده میکنند دارای جامعه ی کاربری بیشتری نسبت به دیگران دارند و این باعث سریع تر شدن اجرا پروژه ها میشود.

از سیستم عامل هایی که از هسته یکپارچه بهره میبرند میتوان به گروه سیستم های عامل داس٬ لینوکس٬ گروه سیستم های عامل BSD و سولاریس اشاره کرد.

برای امتحان این سیستم های عامل میتوانید از FreeBSD , Free-Dos و Debian Gnu/linux استفاده کنید.

لازم به ذکر است که دبیان با کرنل فری بی اس دی (kFreeBSD ) نیز توسعه می یافت که از دبیان ۶ به بعد این عمر متوقف شد.

 

هسته ترکیبی یا هایبرید چیست؟

این دسته از هسته ها به شکل ترکیبی از هر دو معماری میکروکرنل و مونولیتیک استفاده میکنند. این هسته ها معمولا از بی هوا نوشتن هسته بدون برنامه قبلی به وجود می آیند و باعث ناپایداری در سیستم٬ اشکال زدایی بسیار پیچیده و کند شدن سیستم می شوند.

جامعه کاربری سیستم عامل هایی که از این دسته از هسته ها استفاده میکنند بسیار پایین بوده و سیستم عامل های چندانی هم در این لیست موجود نیست.

از دسته سیستم عامل هایی که با هسته های ترکیبی کار میکنند میتوان Microsoft Windows NT را نام برد که بسیار قدیمی است و دیگر پشتیبانی نمی شود.

امتحان کردن این دسته به کابران توصیه نمی شود و با مرور زمان این سیستم عامل ها خود به خود از بین می روند.

کدام یک بهتر است؟

از لحاظ معماری سیستم عامل قطعا میکروکرنل ها برنده هستند اما به دلیل عدم وجود یک میکروکرنل کامل و استیبل برای نیاز های کاربران٬ ناچار به استفاده از کرنل های مونولیتیک هستیم

بزرگ ترین کرنل جهان کرنل لینوکس هست که به شکل مونولیتیک نوشته شده و قابلیت های بسیار فراوانی دارد.

چرا لینوکس؟

  1. اوپن سورس بودن: هر کسی میتواند در کرنل لینوکس دستکاری کند و یا آن را برای خود تغیر دهد٬ همگان میتوانند کد های آن را مشاهده کنند و از لحاظ امنیت باعث میشود کاربر اتمینان کند که هیچ ابزار جاسوسی در آن وجود ندارد.
  2. توزیع های فراوان: توزیع های زیادی از هسته لینوکس بهره میگیرند که باعث میشود شما حق انتخواب زیادی برای مصارف گوناگوم داشته باشید و یا حتی خودتان یکی از این توزیع ها را  بسازید( برای راهنمای این کار میتوانید به کتاب linux from scratch مراجعه کنید).
  3. جامعه ی کاربری بالا: طبق آمار حدود ۱۵۰۰۰ برنامه نویس تا به حال روی کد کرنل کار کرده اند و همین امسال هر روز ۱۰هزار خط کد به کرنل اضافه شده، ۲۰۰۰ خط تغییر کرده و ۲۵۰۰ خط ازش حذف شده.
  4. آزاد بودن: لینوکس نیازی به کرک کردن یا خریدن برای استفاده از آن ندارد البته بدیهی است که برخی از توزیع ها برای مصارف تجاری مورد استفاده قرار گیرند.
  5. آزادی در استفاده: ویندوز در مقابل لینوکس مانند یک ماشین لباس شویی است که با زدن برخی دکمه حرکات خاصی را انجام میدهد اما شما در لینوکس آزادی زیادی برای استفاده از خلاقیت دارید.

 

سخن پایانی:

گرچه امروزه کرنل لینوکس بهترین انتخاب ماست اما می توان با اطمینان گفت که کرنلی خواهد بود که با معماری میکروکرنل بهتر از لینوکس ظاهر شود. همین طور باید بدانید  که هر ۵۰۰ تای برترین سوپر کامپیوتر های جهان از لینوکس استفاده میکنند. 🙂

afshinnova بدون دیدگاه

امنیت در لینوکس(قسمت اول)

بیست نکته در امنیت لینوکس

در دنیای کامپیوتر امروزه بحث امنیت بسیار مورد توجه است بطوری که ما بارها خیلی ساده از این موضوع رد شده ایم  و  شاهد خبر هایی مبنی بر هک شدن یک سازمان یک سایت  به دلیل توجه نکردن به نکات امنیتی ، قربانی این حملات شده است برای مثال شما مدیر یک سایت هستید و فقط به فکر انتشار مطالب و کسب درآمد هستین و با توجه نکردن به حفره امنیتی سایت خود که به اصطلاح به آنها BUG (باگ) گفته می شود  فرد هکر از حفره امنیتی سو استفاده کرده و یک روز صبح که از خواب بیدار میشوید با یک قالب دیگری در سایت خود روبرو میشوید بله شما بدلیل عدم توجه به حفره های امنیتی مورد Deface (دیفیس) قرار گرفته اید راه کار هایی زیادی وجود دارد تا امنیت شما تامین شود  و این مربوط به خوده شما میشود که تا چه حد از آنها استفاده میکنید در این مقاله من تعدادی راه کار برای شما آماده کرده ام که میتواند کمک شایانی در جهت حفظ اطلاعات شما در دنیای مجازی کند.

1- حفاظت فیزیکی سیستم


علاوه بر تأمین حافظت فیزیکی سرورهای تحت سیستم عامل ،Linuxغیرفعال کردن امکان بالا آمدن سیستم از روی USB Flash ،CD/DVD و Floppy Diskدر تنظیمات BIOS این دستگاهها نیز توصیه میشود. اختصاص گذرواژه BIOS 2و قرار دادن گذرواژه بر روی راه انداز GRUB برای جلوگیری از دسترسی فیزیکی به اطلاعات سیستم نیز از دیگر نکاتی است که میبایست مدنظر قرار داده شود.

 

2- نصب حداقل بسته ها

توصیه میشود بسته های نرم افزاری غیرضروری از روی سرور حذف شوند. وجود آسیب پذیری در هر یک از این بسته ها، امنیت کل سرور را به خطر می اندازد. استفاده برنامه های ناشناس شما را بسیار آسیب پذیر میکند برنامه هایی از قبیل : ویروس ، تروجان میتوانند سیستم شما را متخل و یا میتوانند از کنترل شما خارج کند و از این رو به نکات دسترسی یک برنامه به سیستم شما و یا ماهیت برنامه چیست ، توجه شود.

 

3- رمزنگاری ارتباطات شبکه


استفاده از پروتکل امن SSL برای رمزگذاری ارتباطات سرویس های داخل شبکه و دسترسی های از راه دور سرویس ها و پروتکل هایی همچون Apache یا Open VPN توصیه میشود.

 

4- عدم استفاده از پروتکل های  Telnet ،FTPو Rlogin


پروتکل های Telnet ،FTPو Rlogin اطلاعات را به صورت متن ساده ارسال و دریافت میکنند؛ به همین دلیل دستورات و فایل ها میتوانند توسط افراد غیرمجاز شنود و دریافت شوند. از SFTP و OpenSSH میتوان به عنوان جایگزینی برای سرویس های مذکور استفاده کرد.

 

5- استفاده از SSH


یکی از ساده ترین روش های دسترسی از راه دور به سیستم عامل Linux پروتکل شبکه ایSSH است. در این پروتکل، ارتباط میان ایستگاه کاری و سرور به صورت رمزنگاری و امن شده برقرار میشود. برای جلوگیری از ایجاد دسترسی افراد غیرمجاز به سرور از طریق پودمان SSH انجام مراحل زیر توصیه میشود.
الف) با اجرای فرمان زیر تنظیمات پروتکلSSHاز طریق فرمان زیر باز شود:

ب) سپس با درج عبارت زیر ورود کاربر Rootغیرفعال شود:

 

6- اعمال سیاست استفاده از گذرواژه های پیچیده


گذرواژه های ضعیف و رایج به آسانی از طریق حملات سعی و خطا لو میروند. سازمان می بایست سیاست های امنیتی مناسبی را اتخاذ کند.
لزوم تخصیص گذرواژه پیچیده، عدم استفاده مجدد از گذرواژه های تکراری و قفل شدن نام کاربری در صورت ورود گذرواژه نادرست از جمله این سیاستهاست که میبایست مدنظر قرار داده شود.
با استفاده از pam_cracklib در تنظیمات ماژول PAM میتوان کاربران را ملزم به استفاده از گذرواژه های پیچیده کرد. برای این منظور باید مراحل زیر دنبال شود:

الف) برای باز کردن فایل تنظیمات PAMفرمان زیر اجرا شود:

ب) عبارت زیر به فایل افزوده شود:

 

با افزوده شدن عبارت فوق تنها گذرواژه های با حداقل طول 8نویسه که شامل حروف بزرگ و کوچک و عدد نیز باشد قابل قبول خواهد بود.

7- بروزرسانی هسته و نرم افزارهای نصب شده


یکی از نکات مهم در نگهداری سرورهای ،Linuxنصب  بروز رسانی ها است. در Linux ابزارهایی برای بروزرسانی بسته های نصب شده و ارتقای نسخه سیستم عامل وجود دارد که نمونه هایی از آن بشرح زیر است:

در توزیع های DEBIAN

در توزیع های RED HAT

از بروز رسانی به نسخه های : Beta , alpha خودداری کنید چون این دسته نرم افزار ها کامل نیستند و سیستم شما با مشکل مواجه میشود.

8- فعال کردن SELinux

  Security-Enhanced Linux و یکی از پراستفاده ترین ماژول های امنیتی سیستم عامل Linux است که روش های کنترل دسترسی را ارائه میکند. به صورت ساده تر SELinux میتواند سطح دسترسی کاربران به نرم افزار ها یا دیوایس ها را توسط یک خط مشی تعیین و اجرا میگردد.

9- استفاده از Firewall

با استفاده از دیوار آتش میتوانید از دسترسی افرادی که در گروه کاربری سیستم شما وجود ندارد جلوگیری کنید از ویژگی های کاربردی فایروال میتوان به دادن اختیار به کاربران برای دسترسی منابع سیستم و یا عدم دسترسی آنها  اشاره کرد.

 

10- جداسازی پارتیشن های هارد دیسک
توصیه میشود مسیرهای سیستمی زیر هر کدام در یک پارتیشن مجزا قرار گیرند:

  • usr/
  • home/
  • var/ and var/tmp
  • tmp/
کیا حامدی بدون دیدگاه

چرا اوبونتو؟

میدونم دوستانی که مطالب یا ویدئوکست های من رو دنبال کرده باشند شاید فکر کنند (چرا اوبونتو؟) اسم یک مقاله است که باز راجب آرچ لینوکس مطلب داره یا اینکه کاربرای اوبونتو و توزیع های دیگه رو مخاطب قرار بده و به سمت آرچ بیاره، اما در واقع نه این مقاله شاید به نوعی افرادی که روی آرچ یا توزیعی مثل جنتو هستند رو به سمت توزیع های معمول مثل اوبونتو، مینت یا دیپین ببره، پس با من همراه باشید تا از دید متفاوتی به قضیه نگاه کنیم.

بهتره قبل از اینکه وارد ماجرا بشیم برای دوستانی که تازه کارتر هستند یکم در مورد آرچ حرف بزنم،آرچ لینوکس یک توزیع فوق العاده جذاب و دوست داشتنی با مخازن بسیار بسیار غنی از برنامه ها که کمبود هیچ بسته یا نرم افزاری رو احساس نمی کنید، وقتی شما وارد دنیای آرچ میشید با یک دنیای متفاوت رو به رو هستید، دنیایی که قبلا روی توزیع هایی مثل اوبونتو یا مینت تجربه نکردید
شما با وارد شدن به دنیای آرچ ناخودآگاه خیلی چیزهارو یاد میگیرد، اینکه چطور باگ های سیستم رو رفع کنید دنبال مشکلاتتون در سطح اینترنت بگردید، ویکی خوندن رو یاد میگیرید،مشکلات و عدم ناسازگاری بسته های مختلف با همدیگه،زیر ساخت سیستم عامل اینکه این سیستم عامل چطور کار میکنه تک تک فایل هاش برای چه چیزی استفاده میشند یا به عبارت دیگه شما خوش فکر میشید
واقعا افرادی که روی آرچ لینوکس هستند از نظر فکری خیلی فکر بازتری دارند تا با مشکلات روبه رو بشند، چون به اندازه ای با مشکلات رو به رو شدند که انگاری در ناخوداگاهشان ثبت شده اگه مشکل جدیدی پیش بیاد از چه راهی رفعش کنند حتی اگه راه حلش مسیر جدیدی باشه.

در کل بگم آرچ لینوکس توزیع فوق العاده ایه اما نه برای همه کس به یک دلیل، البته قبل از اینکه این بخش رو بخونید بگم اگه عاشق دو آتیشه آرچ هستید بقیش رو نخونید و به همین قسمت بالا بسنده کنید چون ادامه مقاله ممکنه به مزاقتون خوش نیاد، اگه آماده اید که راجب اوبونتو و توزیع های دیگه و اون یک دلیل بشنوید پس بریم

یک دلیل من برای اینکه به کاربرای آرچ بگم به توزیع های دیگه مثل اوبونتو، مینت یا دیپین برند خیلی خیلی سادست و در یک کلمه میشه خلاصه ش کرد، یک کلمه که همه توضیح ها رو شامل میشه، اون کلمه زمانه 

اول این رو بگم اگه کاربری هستید دوست دارید خیلی بیشتر لینوکس رو یاد بگیرید پیشنهاد میکنم به جای دیدن فیلم ها و دوره های lpic فقط وارد آرچ لینوکس بشید، چون کسی که وارد آرچ میشه به اندازه ای با مسایل درگیر میشه و میتونه لمس کنه که خودش استاد میشه، نه فقط به صورت تئوری یا زدن چند دستور ساده از روی فیلم و کتاب بلکه خیلی از بخش ها رو به صورت روزمره باهاش سرو کار دارید البته فقط برای کاربرانی که زمان زیادی دارند

اگه شما برنامه نویس هستید، نه برنامه نویسی که مثل من برای خودش کار میکنه و در اوقات بیکاری از روی علاقه کد میزنه بلکه کسی که به عنوان منبع درآمد بهش نگاه میکنه و با انجام پروژه های مختلف زورگار میگذورنه آرچ لینوکس چیزی چز ضرر نداره چون اول باید کلی زمان بزارید تا کامل یاد بگیرید و این توزیع رو درک کنید دوم باید کلی زمان دیگه برای حل مشکلات احتمالی بزارید که این زمان هارو اگه روی پروژه ها بزارید سود بیشتری میکنید

نمونش خود من الان دو ماه شده هنوز به پروژه دانشگاه دست نزدم و کاملش نکردم چون هرباری که پشت سیستم میشینم با یک قسمت آرچ درگیر میشم و دیگه زمانی برای انجام پروژه برام باقی نمیمونه

این مسئله باعث شد تا دوباره به فکر امتحان توزیع های دیگه بیوفتم و باز برگردم به اوبونتو

 

دلایل من برای بازگشت به اوبونتو خیلی ساده هستند:

اول خیلی راحت نصب میشه، لزومی نداره شما کاربر حرفه ای لینوکس باشه کافیه بلد باشید با کامپیوتر کار کنید و کمی زبانتون خوب باشه بدونید قسمت هایی که پر میکنید مربوط به چی هستند تا نصبش کنید، این بخش زمان احتمالی نصب مجدد آرچ رو به من بر مگردونه و میتونم با فکر راحت تری  روی کار و درس تمرکز کنید به دور از سیستم عامل

دوم من به توزیعی نیاز داشتم که مثل آرچ باشه یعنی هر شش ماه یکبار نیاز نباشه نسخه جدید رو نصب کنیم واسه همین رفتم سراغ نسخه 16.04 اوبونتو که نسخه LTS یعنی ساپورت بلند مدت داره گه البته چون این نسخه انگاری خداحافظی با میزکار یونیتیه پس مدت پشتیبانیش طولانی تره و تا آپریل 2021 پشتیبانی میشه پس اگه سیستم عامل واقعا خراب نشه نیازی به عوض کردن و نصب نسخه جدید نیست

خب دلیل سوم من برای انتخاب اوبونتو پایدار بودن، چون اوبونتو بر اساس توزیع پایدار دبیان درست شده پس اوبونتو هم خودش پایداره البته شاید کرش های کوچیکی تو بعضی نرم افزار ها پیش باید که اونم قابل چشم پوشیه

سوم مخازن، از نظر مخازن مخازن اوبونتو از دبیان بهتره، بهتر نه به این معنا که بسته هایی موجود برای اوبونتو برای دبیان وجود نداره بلکه به این معنا که بسته ها توی مخازن اوبونتو سریع تر بروزرسانی میشند و شما بسته های بروز تری در مقایسه با دبیان دارید و البته این نکته رو هم بگم که سرعت دانلود از سرور های اوبونتو خیلی عالیه و مشکل سرور هم ندارید

 

دلیل چهارم کار کردن راحته، واقعا هم همینطوره کار کردن با اوبونتو خیلی راحته و اصلا چیز پیچیده ای نداره حتی شمارو با خط فرمان هم درگیر نمیکنه و جوری این سیستم عامل رو پیاده سازی کردند که هر کسی بتونه با هر سطح دانشی چه تازه کار چه حرفه ای باهاش کار کنه و جوابگوی نیاز همه باشه ولی در مقایسه برای استفاده از آرچ باید مقدمات کار با لینوکس رو بلد باشید ولی اوبونتو نیازی نداره

و در انتها دلیل آخر میزکار یونیتی

  میزکار بسیار دوست داشتنی اوبونتو با اسم یونیتی که در 9 ژوئن سال 2010 معرفی و هم اکنون که این مقاله رو نگارش میکنم در سال 2017 بعد از 7 سال خبر رفتنش اومد و دیگه اوبونتو از این میزکار پشتیبانی نمی کنه

پس کسانی که این میزکار رو دوست دارند تا سال 2021 وقت دارند تا این میزکار رو تجربه کنند قبل از اینکه آخرین توزیع اوبونتو که این میزکار رو داره به تاریخ بپیونده

 

موفق و پیروز باشید

 

کیا حامدی بدون دیدگاه

آرچ را یکبار تجربه کنیم

آرچ لینوکس توزیع دوست داشتنی و جذاب در عین حال خشن و بی اعصاب

میخواهیم در این مقاله بگوییم چرا باید یکبار آرچ را امتحان کنیم

واقعیت این است در دنیای گنو/لینوکس افراد یا عاشق آرچ هستند و هیچ توزیع دیگر را قبول ندارند یا روی توزیع های دیگه هستند و آرچ را توزیع بی خود میدانند که باعث هدر دادن وقت است

اما واقعا چرا بعضی ها عاشق آرچ لینوکس هستند ولی بعضی ها اصلا ازش خوششون نمیاد؟

بهتره قبل از اینکه به این سوال جواب بدیم یکم بیشتر با آرچ آشنا بشیم

آرچ لینوکس اسم یک توزیع گنو/لینوکسیه که هدف اصلیش سادگی و سبک بودنه

اما اینا یک سری کلمات کلیشه ای شده سادگی و سبک بودن ، باید بفهمیم چطوری؟ چطور توزیع آرچ تونسته سادگی و سبک بودن رو ملاک اصلیش قرار بده؟

خب جوابش سادست با نداشتن هیچی!

شاید براتون عجیب باشه چطور هیچی؟ خب آرچ درواقع هیچی نداره حتی یک بسته ساده چند خطی، درواقع شما در آرچ از هیچی یک سیستم عامل میسازید با کنار هم قرار دادن تک تک بسته ها، وای جالب شد و البته کمی ترسناک

منظور از هیچی این نیست که هیچ بسته و پکیجی برای این سیستم عامل نوشته نشده بلکه منظور اینه مثل یک ساختمون که اول هیچی وجود نداره و کم کم با ساختن قسمت های مختلف ساختمان شما شکل میگیره در آرچ هم خود کاربرا باید بسته های مورد نیاز خودشون رو کنار همدیگه قرار بدند و سیستم عامل خودشون رو شکل بدند

شاید این بخش برای شما کمی گنگ باشه بزارید براتون باز ترش کنم

سیستم عاملی مثل اوبونتو یا مینت رو در نظر بگیرید که شما فایل iso رو از سایتش دانلود و اقدام به نصب میکنید چندتا سوال ازتون میپرسه مسیر نصب و در انتها بعد از ساختن نام کاربری و کلمه عبور سیستم عامل شما نصب میشه یعنی در واقع خود شرکت بسته های مورد نیاز برای اجرای معمولی سیستم عامل رو در کنار همدیگه قرار داده و شما فقط بهش یک مسیر میدید که در اونجا کپی بشه حتی اگه کامپیوتر شما بلوتوث نداشته باشه بسته های راه اندازی بلوتوث روی سیستم عامل شما وجود داره و کلی بسته دیگه که ممکنه هیچوقت ازشون استفاده نشه و درواقع بسته های اضافی روی سیستم عامل شما هستند که باعث کند شدن سیستم عامل میشند البته شاید بگید با مشخصات بالای سخت افزار های امروزی این کندی به چشم نمیاد اما خب باز هم بسته های اضافی روی سیستم عامل شما وجود داره که ازشون استفاده نمیشه

خب کاری که آرچ کرده دادن حق انتخاب به کاربره تا کاربرانش بتونند بسته های مورد نیاز خودشون رو در کنار هم دیگه قرار بدند و سیستم عاملشون رو شکل بدند البته باید بگم در این بخش هست که بعضی افراد عاشق آرچ میشند و بعضی ها متنفر، کسایی که بتونند کامل بسته هارو در کنار همدیگه قرار بدند به نوعی شیفته آرچ میشند و نصب سیستم عامل های دیگه برای اونها لذتی نخواهد داشت چون سوار شدن ماشینی که یکی دیگه درست کرده باشه با سوار شدن ماشینی که خودتون درست کرده باشید خیلی باهم فرق داره و بخش دوم افرادی که موفق به نصب آرچ نشده و با گیجی و دلسردی برمیگردند سراغ یکی از توزیع های دیگه

دادن این قابلیت به سیستم عامل باعث شده آرچ لینوکس یک توزیع ساده و سبک باشه

سادگی و سبکی به اندازه نداشتن یک رابط گرافیکی تا اندازه ای که مدیر بسته آرچ (Pacman) هم بدون رابط گرافیکی هست البته این یکی از خوبی های آرچه که کاربرا با سلیقه خودشون رابط های گرافیکی رو نصب میکنند

خب تا اینجا فهمیدیم که آرچ سیستم عاملیه که در ابتدا هیچ چیزی نداره و در انتها بسته های روی اون بسته های مورد نیازه کاربره

حالا باید بفهمیم آرچ جدا از سادگی و سبکی چه خوبی برای کاربرانش داره چون با سخت افزار های الان کند بودند سیستم عامل ها خیلی به چشم نمیاد (البته جدا از ویندوز)

خوبی که آرچ داره یاد دادن بخش های زیر سیستم عامل به کاربره، کسی که آرچ رو نصب میکنه با خیلی بخش های سیستم عامل آشنا میشه، البته دانستن این اطلاعات در مورد بخش های مختلف سیستم عامل برای افراد معمول که هدفشون فقط استفاده از سیستم عامله مهم نیست چون در صورت خرابی هر سیستم عاملی دوباره اون رو از اول نصب میکنند یا به کسی که بلده مراجعه میکنند ولی برای افرادی که علاقه دارند از ریز به ریز سیستم عاملشون آگاهی داشته باشند آرچ لینوکس یک رویای قابل لمسه

در اینجا ما به کسی نمیگیم آرچ لینوکس رو انتخاب کنه چون آرچ لینوکس نیازمند وقت خیلی زیادیه تا بخش بخش اون کنار همدیگه چیده بشه و صد البته وقت بیشتر که مشکلات اون برطرف بشه، خیلی افرادی که به سراغ آرچ میان با هدف یادگیری لینوکس و بخش های مختلف اون میان تا بخشی از سیستم عامل دچار ایراد بشه و آنها مشکل رو بطرف کنند که به واسطه این کار اطلاعاتی در مورد اون بخش کسب میکنند،این کار نیازمند وقت زیادیه برای افرادی که وقت دارند، پس آرچ رو نباید به افرادی که مشغله کاری زیادی دارند پیشنهاد کرد برای کسی که برنامه نویسه وقتش با ارزش تره که برای برنامه نویسی گذاشته باشه تا برای حل مشکلات آرچ

 

بیاید در مورد یک امکان خوب آرچ صحبت کنیم، قابلیت رولینگ ریلیز بودن آرچ

اما رولینگ ریلیز بودن به چه معناست و چه تفاوتی میان سیستم عامل هایی که رولینگ ریلیز هستند با دیگر سیستم عامل ها وجود داره؟

برای جواب این سوال شما سیستم عامل ویندوز رو در نظر بگیرید که هر چند سال یک سیستم عامل با اسم جدید و امکانات و آپدیت های جدید به بیرون عرضه میشه برای مثال بعد از ویندوز xp ویندوز 7 و بعد از اون 8 و 10 اومدند و باید منتظر نسخه های بعدی با اسم های مختلف و ظاهر های متفاوت هم باشیم، تا اینجای کار رو همه بلد هستیم که هر نسخه از ویندوز بیاد ما از اطلاعاتمون یک پشتیبان تهیه میکنیم و یا اطلاعات رو به پارتیشن های دیگه انتقال میدیم و سیستم عامل قدیم رو پاک و نسخه جدید ویندوز رو نصب میکنیم و دوباره شروع به نصب درایور ها و برنامه های خودمون روی اون میکنیم
این روش در سیستم عامل های ویندوز و بسیار از توزیع های گنو/لینوکسی یافت میشه که بعد از رسیدن به یک بهینگی نسخه جدید رو منتشر میکنند اما در آرچ شما نسخه ای از اون رو ندارید شما کافیه یک بار آرچ رو نصب کنید تا از نصب مجدد سیستم عامل و نسخه های جدید خلاص بشید این قدرت رولینگ ریلیز بودنه که شما یک بار نصب میکنید و برای همیشه استفاده میکنید ،هربار کافیه فقط بسته های نصب شده روی سیستم عامل رو به آخرین نسخه های موجود آپدیت کنید شما لازم نیست منتظر انتشار نسخه جدید آرچ باشید تا قابلیت های جدید یا آپدیت های مختلف رو داشته باشید یک بار آرچ را نصب کنید همه قابلیت هارو خواهید داشت درواقع انتشار آرچ لینوکس یک تصویر لحظه ای از از بروزرسانی بسته های موجود با بسته های کنونی است تا شما نسخه نهایی آرچ را داشته باشید.

خب با دانستن این اطلاعات از آرچ حالا باید به این سوال جواب بدیم که آرچ لینوکس برای چه افرادی مناسبه؟

در جوابش باید گفت ما آرچ رو به مهندسین معمارها گرافیستان برنامه نویسان و افرادی که کارشون از سیستم عامل استفاده از یک یا چند نرم افزار خاصه و جز اون کاری دیگه ای با سیستم عامل ندارند پیشنهاد نمیکنیم، درواقع آرچ رو به افرادی که وقت برای کل انداختن با سیستم عامل دارند و علاقندند به زندگی کردند در دنیای تاریک ترمینال برای حل مشکلات آرچ، پیشنهاد میکنیم

این افراد باید یک بار آرچ را امتحان کنند .

 

 

 

الهام عابدی بدون دیدگاه

زورآزمایی دو رقیب وب ساز(php و ASP.net)

موضوعی که همیشه برای تازه واردان در حوزه های برنامه نویسی مطرحه، اینکه در میان زبان های محبوب و پرکاربرد کدوم یک رو برگزینیم؟! در عین حال که سوال خوبیست، اشکال زیادی هم بهش وارده! چرا که ممکنه یک زبان نسبت به زبان دیگه مزیت کمتری داشته باشه اما از نظر کاربردی به صرفه تر باشه! به طور کل همچین مقایسه ای اطلاعات و دید ما رو نسبت به یادگیری کاربردی تر می کنه منتها به شرطی که به کمیت های هر زبان بسنده نکنیم و در نهایت بدانیم که از این کار چه می خواهیم و قرار است چه چیزی خلق کنیم! بیشتر بدانید

Drcain بدون دیدگاه

آموزشPHP – قسمت سوم – عبارت شرطی و دستور Switch

سلام!

در جلسات اول و دوم به اختصار درباره PHP و معماری فرانتند و بکند صحبت کردیم این که چرا نیاز داریم و این زبان چه میکند! و اشارات کوچکی به wamp و phpmyadmin داشتیم. درباره ی متغییر ها و تایپ های مختلف صحبت کردیم و هم چنین فرق متغییر های محلی و گلوبال و هم چنین استاتیک را درک کردیم.

حال در این قسمت میخواهیم با عبارت شرطی بیشتر آشنا بشویم. امیدوارم این قسمت نیز برای شما مفید باشد.

IF Statement

خیلی گرامر ساده ای دارد و مانند کد زیر اگر ( شرط) انجام بده این دستور رو … اگر نه(شرط جدید) انجام بده دستور … و در نهایت هیچ کدام نبود یک دستور خاص انجام بشود

که به ترتیب if (CONDITION) و DO STATEMENT معنا میشود.

یک متغییر تعریف کردیم که i=2 و در نهایت خروجی های مختلف را بررسی میکنیم.

گام بعدی به معرفی سوئیچ کیس میپردازیم( کد زیر)

Switch Case

یک متغییر رشته ای 10 را تعریف کردیم و به ازاء هر کیس که اگر متغییر 1000 است خروجی 10 و به همین ترتیب بقیه..

از دستور break برای خارج کردن اسکوپ استفاده کردیم و متوجه شدیم که دستورات بعدی داخل اسکوپ عمل نمیکند.

با دستور دیفالت نیز آشنا شدیم و فهمیدیم که در هر بار خروجی نمایش داده میشود(بدون استفاده از break)

در نهایت هم به فرق خروجی های پرینت و اکو پرداختیم که به خلاصه میتوان اشاره کرد:

  1. پرینت return 1  دارد و در عبارات شرطی میتوان استفاده کرد.
  2. زمان خروجی اکو کمتر از پرینت است و عملکرد بهتری دارد.

موفق باشید!

Youtube / Telegram / Torrent / Aparat

کیا حامدی بدون دیدگاه

نرم افزارهای کاربردی – فضاهای ذخیره سازی ابری (CloudStorage)

با سلام خدمت تمامی دوستان قبیله گیک ها

در ویدیوکست بعدی نرم افزارهای کاربردی تصمیم بر این شد در مورد فضاهای ابری و نصب کلاینت سرویس های معروف مانند مگا دراپ باکس و گوگل درایو روی سیستم های گنولینوکسی بپردازیم که امیدوارم مطالب آموزش داده شده در این ویدیوکست برای دوستان مورد استفاده باشه

تهیه شده توسط کیا حامدی در قبیله گیک‌ها

Youtube / Telegram / Torrent / Aparat