afshinnova 2 دیدگاه

Kernel-Panic و چگونگی رفع آن

Kernel-Panic  خطای نام آشنایی که سیستم عامل ها به اسم های مختلف شناخته میشود.

این اصطلاح در سیستم های Unix و MacOS استفاده میشود و معادل آن در سیستم عامل ویندوز Blue Screen Of Death (صفحه مرگ آبی) در Macبه Sad Mac یا بمب شناخته میشود. در صورت وقوع Kernel-Panic یکسری پیام به روی صفحه نمایش ایجاد میشود این اطلاعات به شما در حل مشکل کمک میکند.

Kernel-Panic

Kernel-Pacnic

در واقع علل های مختلفی که باعث میشود تا Kernle-Panic رخ دهد نتیجه یک اشکال سخت افزاری یا نرم افزاری است که در بسیاری از مواقع سیستم در حالی که دچار خطا شده است به ادامه کار خود میپردازد اما در وضعیت ناپایداری قرار دارد  بنابراین سیستم بدلیل جلوگیری از تخریب داده ها یا یک نقص امنیتی ، متوقف میشود تا از آسیب بیشتر جلوگیری کند از دلایل دیگر میتوان به  ناسازگاری راه انداز های سخت افزاری ، پیدا نکردن فایل های  سیستمی ، خرابی RAM اشاره کرد.

 

اما چگونه رفع کنیم ؟

توزیع لینوکسی که در این مطلب آمده است Arch میباشد.

ابتدا  بر اساس توزیع لینوکسی که نصب دارید بصورت لایو آن را بوت کنید.

سپس به مرحله mount کردن پارتیشن ها میرسیم در این مرحله  با دستور sudo fdisk -l

لیست پارتیشن های خود را مشاهده میکنیم ، پارتیشنی که فایل های سیستمی نصب شده اند را با دستور

  mount /dev/sda1 /mnt

متغییر a1 بنا بر سیستم شما مشخص میشود و به آن دقت کنید .

با دستور

arch-chroot /mnt

ریشه را تغییر میدهیم. دستور chroot برای تغییر مسیر دایرکتوری root (/) بکار میرود

حال نوبت نصب دوباره کرنل رسیده است ، بیشتر مدیر بسته ها پکیج های دانلود شده را نگه داری میکنند درصورتی اقدام پاک نکردن آنها نکرده باشید  به راحتی میتوان کرنل را بازسازی کرد.

برای این کار ابتدا شما  دستور

برای توزیع های arch

cd /var/cache/pacman/pkg

برای توزیع های ubuntu

cd /var/cache/apt/archives

را تایپ کرده و کلید اینتر را بزنید

pacman -U /var/cache/pacman/pkg/linux-4.xx-x.pkg.tar.xz

توصیه میشود از ورژن های پایین استفاده کنید

سپس با ریستارت کردن سیستم به این خطای ناخواسته پایان میدهیم .

درحالی که بعد از ریستارت صفحه لاگین گرافیکی روبه رو نشدید display manager را Enable کرده  و سپس آن را Start کنید.

لازم است برای اجرا دستورات پایین به حالت TTY با کلید میانبر ctrl+alt+f3 بروید

KDE

sudo systemctl enable sddm.service

systemctl start sddm.service

XFCE

systemctl enable lxdm.service

systemctl start lxdm.service

Gnome

systemctl enable gdm.service

systemctl start gdm.service

کیا حامدی ۱ دیدگاه

دومین قدم در IOT

با سلام خدمت تمامی همراهان همیشگی

مدتی نتونستم مقاله منتشر کنم اما خب فرصتی شد تا دوباره با مقاله ای جدید در زمینه IOT با شما باشم.

در گام بعدی باید به سراغ نصب یک سیستم عامل بریم، بزارید قبل از اینکه این گام رو شروع کنیم یک برگشت به عقب داشته باشیم تا بفهمیم در مقاله قبلی تا کجا پیش رفتیم.

در مقاله گذشته ما بردهای مختلف برای IOT را از نظر کاربر، هزینه و مشخصات دیگر بررسی کردیم و یک برد باهم انتخاب کردیم که برد انتخابی ما برد رزبری پای ۳ مدل بی (Raspberry pi 3 Model B) بود، این نکته رو هم ذکر کرده بودیم که وجه تمایز بردهای رزبری پای با بردها و میکروکنترلر ها در استفاده از سیستم عامل روی آنهاست پس حال ما باید یک سیستم عامل برای برد رزبری انتخاب و روی آن نصب کنیم.

سیستم عالم های زیادی برای برد رزبری پای وجود دارد مانند ویندوز آی او تی (Windows IOT)، اوبونتو ماته (ubuntu mate)، آرچ لینوکس (ArchLinux) یا رزبیان (Rasbian) و … که بهترین گزینه از دید من انتخاب سیستم عامل رزبیان است که رسما توسط بنیاد رزبری منتشر شده و شامل تمامی کتابخانه ها و موارد لازم برای راه اندازی برد رزبری پای است و شما با این سیستم عامل مشکلی از نظر نرم افزاری نخواهید داشت.

سیستم عامل رزبیان یک توزیع گنولینوکسی بر پایه توزیع پایدار دبیان است و این قسمت داستان را میتوان یکی از موارد خیلی خوب دانست، چون میتوانید از توانایی های سیستم عامل گنولینوکس هم در IOT استفاده کنید.

برای نصب این سیستم عامل روی برد رزبری پای شما باید ابتدا فایل فشرده (iso) این سیستم عامل را دانلود کنید پس باید وارد سایت رزبری پای بشید و بخش دانلود را انتخاب کنید :

 

در این بخش شما باید Rasbian  رو انتخاب کنید و سپس در مرحله بعد میتوانید Rasbian را با Desktop از طریق تورنت یا لینک مستقیم دانلود کنید.

بعد از دانلود باید با نرم افزارهایی مانند 7zip یا winrar در ویندوز محتویات فایل فشرده را خارج کنید.

در این مرحله شما باید کارت حافظه میکرو اس دی (micorSD) حداقل ۴ گیگ  داشته باشید و محتویات فایل فشرده بالا رو در داخل آن کپی کنید، بعد از اتمام این کار کارت حافظه را به برد رزبری پای متصل کنید

برای روشن  کردن برد رزبری پای شما به ولتاژی برابر با ۵ ولت ۲٫۵ آمپر نیاز دارید تا برد به درستی روشن شود و انرژی مورد نیاز همه پین ها را به درستی تامین و افت ولتاژ نداشته باشد نیاز دارید، میتوانید از آداپتورهایی گوشی موبایل استفاده کنید یا از پاوربانک.

من با تجربه شخصی خودم میگم  یک پاوربانک ۱۰۰۰۰ میتواند حدود ۱۲ ساعت برد را روشن نگه دارد البته بسته به کار پروسه ها و سخت افزار هم دارد و ممکن است برای شما زمانی متفاوتی بدست بیاید.

کابل پاور هم میتوانید به درگاه میکرو یو اس بی برد وصل کنید که محلش در تصویر زیر مشخص شده است:

با اتصال کابل به برد، برد روشن شده و شروع به کار میکند اگر با کابل HDMI برد را به monitor متصل کنید  با تصویر زیر رو به رو میشوید که نشان از اجرای درست و بدون مشکل برد میدهد

 

خب دوستان گام دوم با نصب سیستم عامل بر روی برد رزبری پای به پایان رسید در گام های بعدی با نکات بسیار جالبی آشنا خواهیم شد و کم کم وارد کنترل سخت افزارهای مختلف با برد رزبری پای میشویم.

تا گام بعدی موفق و سربلند باشید

 

کیا حامدی

www.kiahamedi.ir

[email protected]

 

محمد مهدی خلعت بری بدون دیدگاه

KVM Linux – قسمت دوم

مقایسه مجازی سازها :

امروزه هر سرور مجازی توسط یک مجازی ساز ایجاد می شود تا هر سرور منابع خاص خود را داشته باشد تا به دسترسی به منابع سایر همسایگان جلوگیری شود. در این مطلب ما مقایسه مجازی ساز ها را برای شما ارسال کردیم تا بتوانید بهترین تصمیم را بگیرید.

در حال حاضر چهار مجازی ساز محبوب در جهان وجود دارد که OpenVZ ، KVM ، XEN و VMWare نام دارند. البته مجازی ساز های دیگری نیز وجود دارد اما محبویت زیادی ندارند ، بنابراین ما این چهار مجازی ساز را با هم مقایسه می‌کنیم تا بتوانید بهترین را انتخاب کنید.

 

OpenVZ

Openvz یک مجازی ساز متن باز Hypervisor از نوع hosted یا type2 است رایگان است که روی سیستم عامل لینوکس نصب می شود ، توسط openvz تنها می توانید سرور مجازی لینوکس ارائه کنید و در این مجازی ساز امکان ارائه سرور مجازی ویندوز وجود ندارد. openvz از یک کرنل استفاده می کند و تمام سرور های مجازی ایجاد شده توسط openvz از یک کرنل استفاده می کنند که این مورد یکی از معایب این مجازی ساز است. معمولا openvz با امکان نصب سیستم عامل خودکار ارائه می شود که نیاز به دانش فنی زیادی ندارد.

Overselling

openvz شایع ترین تکنولوژی مجازی ساز بر بازار vps است چرا که فروش افراطی در این مجازی ساز بسیار راحت است. در واقع Overselling یا همان فروش افراطی باعث می شود که منابعی بیشتر از خود سرور به کاربران فروخته شود مثلا در صورتی که سروری 100 گیگ هارد دارد هیچ محدودیتی در فروش سرور سرویس به اندازه 1 ترابایت یا بیشتر نیز وجود ندارد. با تکیه به این واقعیت که هیچ کاربری تمام منابع خود را استفاده نمی کند ، فروشندگان اقدام به ارائه بیش از حد سرور می کنند.

Overselling در openvz معمولا باعث افت کیفیت و عملکرد سرور مجازی می شود. در openvz کاربر می تواند ورودی و خروجی زیادی در سرور بر روی دیسک بنویسد که می تواند روی سایر کاربران نیز تاثیر بگذارد.

با این حال Overselling در openvz اغلب باعث ارائه سرویس کم هزینه تر به کاربر می شود که گاها هزینه تمام شده برای کاربران نیز تفاوتی ندارد اما در اینصورت شما می توانید از منابع بیشتری بدون پرداخت هزینه بیشتر استفاده کنید اما این مورد برای کار های تجاری متوسط و بزرگ مناسب نیست.

 

مزایا openvz :

سرور های مجازی openvz به دلیل Overselling معمولا ارزان تر از سایر مجازی ساز ها هستند.

معمولا پردازش کمتری در سرور اصلی ایجاد می شود

ارائه سرویس با قابلیت نصب اتوماتیک سیستم عامل

معایب openvz :

کند تر بودن سرور مجازی معمولا به دلیل فروش افراطی

پشتیبانی تنها از سیستم عامل لینوکس

کرنل اشتراکی

 

KVM

KVM یک مجازی ساز متن باز Hypervisor یا Native است که توسط بنیان رد هت حفظ شده است ، در حالی که بخشی از کرنل سیستم عامل میزبان باید لینوکس باشد ، هرچند این مجازی ساز امکان ارائه سرور مجازی ویندوز را نیز دارد ، در kvm تمام منابع به کاربر اختصاص داده می شود ، بنابراین امکان Overselling  و فروش افراطی در این مجازی ساز وجود نخواهد داشت.

 

مزایا KVM :

  • بدون Overselling – انزوای کامل
  • پشتیبانی از ویندوز و لینوکس

معایب KVM :

  • گران تر از Openvz

 

XEN

XEN یک مجازی ساز  متن باز Hypervisor از نوع برهنه فلزی است که بخشی از هسته لینوکس است که توسط بنیاد لینوکس حفظ می شود. مانند KVM در XEN نیز تمام منابع به کاربر اختصاص داده می شود و Overselling وجود ندارد.

 

مزایا XEN :

  • بدون Overselling – انزوای کامل
  • پشتیبانی از ویندوز و لینوکس

معایب XEN:

  • گران تر از OpenVZ
  • حاشیه کندتر از KVM

 

VMWare

VMWare یک مجازی ساز Hypervisor از نوع برهنه فلزی است که توسط vmware حفظ می شود ، با توجه به ماهیت اختصاصی آن، هزینه صدور مجوز نه گران برای سرویس دهندگان وجود دارد ، معمولا VMWare روی سرور های بزرگ یا سرور های کسب و کار و تجاری دیده می شود.

در مقایسه با سایر مجازی ها vmware بیشترین امکانات را به کاربران ارائه می دهد و معمولا پشتیبانی تجاری خوبی دارد ، مشابه KVM و XEN ، وی ام ویر نیز منابع کاملا اختصاصی به کاربران ارائه می کند.

 

مزایای VMWare :

  • بدون overselling – انزوای کامل
  • پشتیبانی از تقریبا از تمام سیستم عامل ها
  • پشتیبانی تجاری

معایب VMWare : هزینه بیشتر در مقایسه با سایر مجازی ساز ها

 

در قسمت بعدی با آموزش راه اندازی KVM در Ubuntu در خرمت شما خواهم بود.

 

 

Roham 2 دیدگاه

معرفی Memcached

داشتن یه کش سرور چه مزیتی میتواند داشته باشد! اگر ما کش سرور نداشته باشیم چه اتفاقی ممکن است بیافتد تو این مقاله در مورد کش سرور و مزیت های آن  صحبت خواهیم کرد.

 

داشتن مکانیزم های مناسب ذخیره سازی یکی از مهم ترین مواردی است که می توانید برای سرعت بخشیدن به delivery دارایی های وب سایت خود انجام دهید. ذخیره سازی تضمین می کند که assets ها در جایی نزدیک به کاربر ذخیره می شوند تا تأخیر ناشی از راه دور به حداقل برسد.

Memcached چیست ؟

Memcached یک منبع باز توزیع شده سیستم ذخیره حافظه است. Memcached برای افزایش سرعت برنامه های dynamic web یا کاهش بار پایگاه داده مورد استفاده قرار می گیرد.تصور کنید که اگر ما کش سروری مانندMemcached نداشته باشیم اتفاقی که میافته اینه که هر بار که یک درخواست پایگاه داده ایجاد می شود بار اضافی به سرور اضافه می شود و هر query که توسط هر درخواست باید ایجاد شود باید توسط سرور پردازشی رو اون انجام شود.

Memcached این بار را با ذخیره اشیاء داده در dynamic memory کاهش می دهد (به عنوان حافظه کوتاه مدت برای برنامه ها فکر کنید).

به تصویر زیر دقت کنید تا فرق زمانی که از کش سرور استفاده میکنید با زمانی که استفاده نمیکنید و ببینید. البته شاید اینطور به نظر برسه که هر دو سناریو دارند مموری یکسان مصرف میکنند، اما اگر متوجه شده باشید زمانی که از Memcached استفاده کردیم و Memcached دنبال یک محتوایی بگرده از یک pool حافظه استفاده میکنه که باعث میشه که داده ای که ذخیره کرده را از همان آدرس در کلاستر وب شما لود کند.

Memcached ساده اما قدرتمند است. طراحی ساده آن باعث شده تا API های زیادی برای زبان محتلف داشته باشد.

 

نحوه نصب آن به روی Centos

بعد از نصب کردن memcached با editor آن را ویرایش میکنیم.

قرار است استفاده کنه که رو تعین کنید..Memcached به شما اجازه میده تا مقداری مموری که  (-m)

برای سایت های کوچک مقدار 128MB یا 64MB میتواند عالی باشد اما برای سایت های در اندازه بزگ این عدد رو تا میزان 64GB میتوانید افزایش دهید البته بستگی به منابع شما دارد.

در قسمت p- شما میتوانید پورتی که Memcached قرار است listen کنه رو تعین کنید که میتونید تغیر بدین اما اکثر برنامه و cms ها مانند wordpress روی 11211  گوش میکند.

قسمت -l ادرسی است که Memcached ارتباط برقرار میکنه و روی این ادرس listen میکنه اگر شما یه سرور Memcached برای چندین وب سایت دارین که این ادرس و باید تغیر بدین،اگر نه که همان 127.0.0.1 بگذارید بماند.

با -u میتونید تعین کنید daemon سرویس Memcached تحت چه یوزری اجرا بشه، اگر این قسمت و مانت کنید به صورت پیش فرض از کاربر روت استفاده خواهد کرد.

بعد از تمام شدن کانفیگ باید سرویس ران کنید

امیدوارم به کارتون بیاد، مقاله بعدی در همین رابطه درباره Redis و هم حتما دنبال کنید و اگر اطلاعات دیگه ای لازم داشتین به سایت خود Memcached سر بزنید .

 

afshinnova 2 دیدگاه

(NAS (Network-Attached Storage چیست ؟

Network-Attached Storage) NAS) یک محل ذخیره سازی متصل به شبکه است که بطور مشترک در شبکه قرار میگرد.   با استفاده از NFS ( سیستم فایلی شبکه ای محیط های یونیکسی)  و CIFS (سیستم فایلی محیط های ویندوزی)  HTTP,FTP, و سایر پروتکل های شبکه ارتباط برقرار  میکند.

در واقع NAS یک مینی سرور است که درون آن از چندین هارد تشکیل شده است و سپس از طریق پروتکل TCP/IP به آن متصل می شویم و از آن سرویس میگیریم. NAS یکی از 3 معماری ذخیره سازی اصلی است که همراه با SAN , DAS مسئول ذخیره سازی کل شبکه است. معماری NAS اجازه میدهد تا اطلاعات ذخیره شده و هر تقریبا هر فایلی با هر حجمی را به اشتراک بگذارد . در NAS  بر خلاف دستگاه های ذخیره سازی مانند: هارد دیسک ،فلش مموری ،  می تواند به طور همزمان برای چندین دستگاه موجود در شبکه به ارائه خدمات بپردازد.

 (Network-Attached Storage )

( Network-Attached Storage )

این دستگاه دارای سیستم عامل است  که در ویندوز نسخه Storage Server استفاده میشود و در لینوکس از FreeNAS که یک توزیع از FreeBSD است استفاده میشود.  در نسخه ویندوزی آن سرویس های DHCP  و Active Directrory قابلیت فعال سازی نداردن ولی در عوض قابلیت به اشتراک گذاری فایل ها  (File Sharing) بهینه شده است .

NAS تمام خدمات فایلی و ذخیره سازی از طریق پروتکل های استاندارد شبکه ای را فراهم میسازد :

  • TCP/IP برای انتقال داده
  • Ethetnet , Giga Ethernet برای دسترسی میانی
  • NFS, FTP, HTTP برای دسترسی به فایل از راه دور

از دیگر مزایای NAS   میتوان به محاسبه ظرفیت و ارتقا و جایگزینی هارد دیسک ها بدون خاموش کردن شبکه  همچنین راه اندازی ساده که اغلب با اسکریپت های ساده یا حتی بطور پیش فرض نصب شده با یک سیستم عامل ساده ارائه میشود که بطور قابل توجهی لازم برای راه اندازی و مدیریت سیستم کاهش می دهد.

 

NAS یک فضای ابری نیست!

اگر شما هارد دیسک خود را در یک طرف و فضای ابری را در طرف دیگر قرار دهید NAS در بین این دو قرار میگیرد که دارای برخی از ویژیگی های دستگاه های ذخیره ساز مانند اتصالات سخت افزاری و برخی از ویژیگی های ذخیره سازی فضای ابری مانند اتصال به شبکه را دارد که دارای نرم افزار مدیریت برای سرعت بخشیدن به ارائه خدمات در مقیاس های بزرگ در شبکه اندازه گیری شده است . پس در واقع NAS یک ابر نیست اما میتواند نقش اساسی در محاسبات ابری داشته باشد.

الهام عابدی ۱ دیدگاه

آشنایی با Redshift و نحوه ی اجرای آن

شاید موضوعی که کاربران کامپیوتری و افراد متخصص با این حوزه همواره با آن دست و پنجه نرم می کنند؛ در حالیکه بدون رعایت آن، سلامتی بینایی مورد تهدید قرار می گیرد، مسئله نور مانیتور است. ممکن است بگویید هر کاری که دیدن در آن دخیل است در تایم طولانی مدت خود، حتی یک مطالعه ساده می تواند به چشم آسیب برساند اما آسیب های نور صفحه های دیجیتالی در عین حال که خطرپذیر است می توان با تعدیل آن؛ از آسیب های چشمی جلوگیری کرد.

حال برنامه کاربردی به شما معرفی می کنم که با تنظیم و تغییر رنگ سردی و گرمی صفحه نمایش تان؛ موجب عدم خستگی و کاهش فشار وارده به چشم می شود. در واقع این تغییرات رنگ؛ شبانه روزی می باشد. طرز کار آن هم به این شکل است که با دریافت طول و عرض موقعیت قرارگیری کامپیوتر خود، در شب هنگام شدت نور آبی را که در میان RGB های پیکسلی صفحه قدرت بیشتری دارد کاهش می دهد.

 

بخواهیم برنامه ای مشابه این برنامه معرفی کنیم؛ برنامه کاربردی f.lux است که البته Redshift  از آن ایده گرفته است.

 

نکته ای که باید در نظر گرفت این است که Redshift  از سرور نمایش wayland پشتیبانی نمی کند.

نحوه کار آن به این شکل است:

دو روش برای نصب Redshift در اوبونتو وجود دارد.

1)   نصب از طریق سیستم مدیریت apt (Advanced Packaging Tool)

این ساده ترین روش است. با دستورات apt در آخرین نسخه اوبونتو و انجام مراحل زیر می توان Redshift را اجرا نمود.

2)   نصب از طریق PPA (Personal Package Archive)

افزودن PPA به سیستم تان خالی از لطف نیست! چرا که لازم است کاربر یا برنامه نویس به آخرین آپدیت نرم افزارهایی که در سیستم عامل (اوبونتو) یافت نمیشود دسترسی داشته باشد.

تا اینجا عملا دستورات نصب را وارد کردیم و در مراحل بعد تنظیمات و روند اجرایی را دنبال می کنیم.

در مسیر ~/.config  فایل زیر را تحت عنوان redshift.conf ایجاد می کنیم.

در اینجا به صورت پیش فرض، میزان دما در روز 5500 کلوین و در شب، 3700 کلوین است.

lat وlon  پارامتر هایی هستند که باید تغییر کنند و نیز به ترتیب، عرض و طول موقعیت قرارگیری تان است که در بالا جایگزین می کنید.

 

خب، با اجرای این برنامه کاربردی از کار با کامپیوترتان بدون خستگی چشم لذت ببرید (;

محمد مهدی خلعت بری بدون دیدگاه

KVM Linux – قسمت اول

معرفی:

KVM یا Kernel-based Virtual Machine از محصولات شرکت Red Hat Enterprise است. یک ابزار کامل برای امور مجازی سازی روی لینوکس با سخت افزار x86 معماری سخت افزار AMD64 و Intel64 می باشد که برای اجرا باید Extension های مجازی سازی AMD-V و Intel VT را دارا باشند و برای کرنل Red Hat Enterprise Linux 6 ساخته شده بود. KVM شامل ماژول کرنل kvm.ko است، که زیرساخت مجازی سازی کرنلی و ماژول پردازنده kvm-intel.ko و kvm-amd.ko را دربر دارد. می تواند چندین سیستم عامل مهمان یا ماشین مجازی ویندوزی و لینوکسی را راه اندازی نماید که هرکدام برای خود کارت شبکه، دیسک، آداپتور گرافیک و .. را می توانند داشته باشند.

kvm به عنوان یک ماژول کرنل قابل بارگذاری است که وقتی اجرا شود کرنل لینوکس را به عنوان یک hypervisor bare metal تبدیل می کند. دو اصل مهم در طراحی kvm اتفاق افتاد تا این hypervisor به سرعت به عنوان پایدار ترین hypervisor متن باز قرار گرفت.اول این که kvm بعد از ظهور hardware assisted به وجود آمد واین امر kvm را مجبور پشتیبانی از ویژگی های hardware assisted کرد تا hypervisor kvm دستور هایی که پردازنده های intel VT-Xi و AMD-V پشتیبانی می کند را پیاده سازی کند.دوم اینکه تیم kvm در ادامه از ضرب مثل “don’t  reinvent the wheel”  استفاده کردند به این معنی که به دنبال اختراع روش جدید نبودند و بهترین روش های موجود برای حل مسئله استفاده کردند. در یک hypervisor اجزای بسیاری وجود دارد که علاوه بر مجازی سازی CPU و Memory اجزای دیگری هم وجود دارد برای مثال: memory manager, process scheduler, I/O stack, device drivers, securit manager ، network stack و غیره. در حقیقت یک hypervisor واقعا یک سیستم عامل خاصی است که هدف آن به جای بالا اوردن یک برنامه بالا آوردن یک ماشین مجازی است.

 

معماری kvm :

در معماری kvm ماشین مجازی به عنوان یک پروسس منظم است که توسط زمانبند استاندارد لینوکس اجرا می شود.در حقیقت هر CPU مجازی به عنوان یک پروسس منظم به نظر می رسد.این کار به kvm اجازه می دهد که از تمام ویژگی های کرنل لینوکس بهره مند شود.

 

مدیریت حافظه :

KVM ویژگی هایی از مدیریت حافظه قدرتمند لینوکس را به ارث برده است.حافظه ای از یک ماشین مجازی به عنوان حافظه ذخیره می شود و این حافظه برای هر فرایند دیگری در لینوکس می تواند جابه جا شود . پشتیبانی از صفحه های بزرگ large pages عملکردی بهتر و امکان پشتبانی یا اشتراک گذاری فایل دیسک‌ها را فراهم می‌کند. NUMA SUPPORT به یک ماشین مجازی اجازه دسترسی موثر به مقدار بزرگی از حافظه را می دهد. صفحات مشترک حافظه از طریق یکی از ویژگی های کرنل به نام Kernel Same-page Merging(KSM) پشتیبانی می شود.ksm حافظه هر ماشین مجازی را اسکن می کند و صفحات حافظه یکسان این ماشین های مجازی را باهم ادغام می کند و این یک صفحه باقیمانده را بین ماشین ها به اشتراک می گذارد.و اگر یک مهمان بخواهد صفحه مشترک بین ماشین های را تغییر بدهد به اویک کپی محافظت شده از صفحه مشترک رامی دهیم.در بسیاری از مواقع امکان یکپارچه سازی بین ماشین های مجازی بروی یک هاست وجود دارد برای مثال در یک ماشین مجازی ویندوز از حافظه در DLL رایج ، کتابخانه ها، کرنل های یا دیگر اجزای مشترک بین ماشین مجازی استفاده نمی شود .با KSM بیشتر ماشین های مجازی می توانند بر روی یک هاست مستقر شوند و این امر باعث کاهش سخت افزار، هزینه هاو بهبود مصرف سرور می شود.

ذخیره سازی :

KVM قادر به استفاده از هر گونه ذخیره سازی پشتیبانی شده توسط لینوکس برای ذخیره Image های ماشین مجازی است، که شامل دیسک های محلی با IDE, SCSI و SATA ،شبکه های متصل ذخیره سازی NAS  که شامل NFS و SAMBA/CIFS یا SAN با پشتیبانی برای iSCSI و Fiber Channel می باشد. ممکن است از چندمسیر I / O به منظور بهبود توان ذخیره سازی و تولید افزونگی مورد استفاده قرار گیرد. KVM، ایمیج ماشین های مجازی مشترک در فایل سیستم ها را پشتیبانی می کند برای مثال (Global File System (GFS2 به ایمیج ماشین مجازی اجازه می دهد بین چندین هاست به طور مشترک یا چندین logical volumes مشترک استفاده شود. فرمت محلی (native) ایمج KVM به نام QCOW2 است که شامل پشتیبانی از snapshots ،اجازه دادن snapshots از سطوح مختلف ، فشرده سازی و رمزنگاری می باشد.

مهاجرت زنده live migration :

KVM از مهاجرت زنده پشتیبانی می کند که امکان انتقال یک ماشین مجازی در حال اجرا را بین میزبانان فیزیکی، بدون هیچ وقفه در خدمات، فراهم می سازد.مهاجرت زنده برای کابر نهایی ناپیدا است ،ماشین مجازی روشن باقی می ماند،‌اتصالات شبکه فعال باقی می ماند و کاربر برنامه در حالیکه ماشین مجازی در حال انتقال به میزبان جدید است در حال اجرا است .

هایپرویژن Hypervisor چیست و چه کاربردی دارد ؟

 

یک هایپرویژن Hypervisor   یکی از دو روش برای مجازی سازی یک محیط محاسباتی است ، منظور ما از virtualize ، تقسیم منابع مانند RAM , CPU از یک محیط محاسبات فیزیکی ( شناخته شده به عنوان سرور اصلی میزبان ) به چند ماشین مجازی کوچکتر ( شناخته شده به عنوان مهمان ) . هر مهمان می تواند سیستم عامل مورد نیاز خود را نصب کند و هر ماشین مجازی منابع خود  RAM  و CPU  خود را دارد ، در واقع سرور مجازی درست مانند یک سرور فیزیکی رفتار می کند ، این امکان نیازمند پشتیبانی قابلیتی به نام VT-x در سی پی یو های اینتل و AMD-V در سی پی یو های AMD است.

یکی از وظایف کلیدی که Hypervisor فراهم می کند جداسازی است ، این به این معنی است یک مهمان امکان دسترسی به سرور میزبان و همچنین دسترسی به سایر مهمان ( ماشین های مجازی ) ایجاد شده در سرور ندارد و رفتار های سرور مهمان روی آنها تاثیری نداشته باشد ، حتی اگر ماشین مهمان با مشکلاتی مانند کرش شدن مواجه شود. بنابراین هایپرویژن باید به دقت مانند یک سخت افزار ماشین فیزیکی تقلید کند و از دسترسی مهمان به سخت افزار واقعی جلوگیری کند ، از آنجایی که این عمل به شدت سرعت را کاهش می دهد از یک روش paravirtualized یا PV drivers استفاده می شود. این امکان تمام سخت افزار ها را به صورت مجازی در اختیار ماشین مجازی قرار می دهد و  درایور های آن توسط Hypervisor دریافت می شود ، با استفاده از این روش سرعت بالا می رود و همچنین امکان دسترسی مستقیم به سخت افزار های اصلی سرور و کنترل آنها توسط مهمان دیگر وجود ندارد.

 

Hypervisors دو نوع است Type 1 و Type 2

Type 1  : در این نوع از Hypervisors که به اصطلاح به آن “برهنه فلزی” گفته می شود ، Hypervisors به طور مستقیم برای کنترل سخت افزار و سیستم عامل های مهمان اجرا می شود. بنابراین مجازی ساز های VMware ESXi و Xen از نوع Type 1 می باشد. تصویر زیر مثالی type 1 است :

 

Type 2  : در این نوع از Hypervisors که به اصطلاح به آن “میزبانی شده” گفته می شود ، Hypervisors در داخل یک سیستم عامل اجرا می شود و پس از آن سیستم عامل عامل های مهمان ایحاد می شود. سیستم های مجازی ساز دسکتاپ اغلب از این روش استفاده می کنند. بنابراین مجازی ساز های  OpenVZ و KVM از نوع Type 2 هستند.تصویر زیر مثالی type 2 است :

با تصاویر بالا نتیجه می گیریم Hypervisors تایپ 1 بهتر از تایپ 2 است زیرا در تایپ 1 Hypervisors هنگام دسترسی به منابع فیزیکی از سیستم عامل میزبان استفاده نمی شود. پیدا کردن نوع Hypervisors کاری بسیار ساده است ، برای مثال مجازی ساز KVM که به عنوان یک پردازش در سیستم عامل میزبان لینوکس نصب می شود از نوع TYPE-2 است. در واقع فرایند راه اندازی صرفا دسترسی به تعداد محدودی منابع از طریق سیستم عامل میزبان و بسیاری از وظایف حساس توسط ماژول کرنل انجام می شود که دسترسی مستقیم به سخت افزار را دارد.

در شماره بعدی به مقایسه انواع مجازی ساز های لینوکسی خواهیم پرداخت.

محمد مهدی خلعتبری

Salar Nosrati Ershad بدون دیدگاه

معماری Monolithic kernel, Hybrid kernel ,MicroKernel

پیشگفتار:

سیستم های عامل امروزه بسیار گسترده تر و وسیع تر از قبل شده اند. و تنوع میان آن ها روز به روز بیشتر و حساس تر میشود. در این مقاله سعی داریم با برسی دو شاخه اصلی طراحی هسته سیستم عامل دید شما را نسبت به این موضوع گسترش دهیم.

هسته یا kernel چیست؟

هسته سیستم های عامل در واقع اجرا کننده فرمان ها و فراخوان های سیستمی بر روی سخت افزار است. فرمان های مانند خوانندن٬ نوشتن٬ انجام عملیات های محاسباتی و …

هسته در سرعت عملیات های سیستمی نقش اساسی دارد و یکی از اجزای اصلی سیستم عامل محسوب میشود.

ریز هسته یا میکروکرنل چیست؟

میکروکرنل در اصطلاح کامپیوتری به هسته هایی میگویند که بسیار کم حجم و ساده هستند و از توابع سیستمی چندانی بهره نمیبرند. در عوض این گونه از هسته پیچیدگی هسته را بسیار کم میکند اما در عوض باعث ایجاد پیچیدگی بسیار در شبکه ارتباطی این اجزای کوچک میشود.

اشکال زدایی از این نوع هسته بسیار راحت تر است و نسبت به دیگر کرنل ها برتری دارد. اما به دلیل نبود کرنل های کامل میکروکرنل کاربر های کم تری نسبت به دیگران دارند

از سیستم عامل هایی که از معماری میکروکرنل در هسته خود بهره میبرند میتوان به مینیکس٬ ٬gnu mach ٬gnu hurd اشاره کرد که سرانه مصرف پایینی دارند

برای امتحان میکروکرنل میتوانید از debian gnu hurd استفاده کنید ( کرنل gnu hurd تنها از معماری پردازنده i386 پشتیبانی میکند)

هسته یکپارچه یا مونولیتیک چیست؟

این نوع از هسته ها بر خلاف ریزهسته از اتصال برنامه های پیچیده در شبکه های ساده پدید آمده اند. گرچه معماری میکروکرنل بودن بهتر است اما بهترین کرنل های جهان به شکل یکپارچه شکل یافته اند ( در کتاب فقط برای تفریح : لینوس توروالدز ٬ به دلیل انتخاب هسته یکپارچه میپردازد که دلیل آن پیچیدگی شبکه های میکروکرنل و تنبلی تروالدز است).

اشکال زدایی در این نوع هسته زحمت بیشتر دارد اما سیستم عامل هایی که از هسته یکپارچه استفاده میکنند دارای جامعه ی کاربری بیشتری نسبت به دیگران دارند و این باعث سریع تر شدن اجرا پروژه ها میشود.

از سیستم عامل هایی که از هسته یکپارچه بهره میبرند میتوان به گروه سیستم های عامل داس٬ لینوکس٬ گروه سیستم های عامل BSD و سولاریس اشاره کرد.

برای امتحان این سیستم های عامل میتوانید از FreeBSD , Free-Dos و Debian Gnu/linux استفاده کنید.

لازم به ذکر است که دبیان با کرنل فری بی اس دی (kFreeBSD ) نیز توسعه می یافت که از دبیان ۶ به بعد این عمر متوقف شد.

 

هسته ترکیبی یا هایبرید چیست؟

این دسته از هسته ها به شکل ترکیبی از هر دو معماری میکروکرنل و مونولیتیک استفاده میکنند. این هسته ها معمولا از بی هوا نوشتن هسته بدون برنامه قبلی به وجود می آیند و باعث ناپایداری در سیستم٬ اشکال زدایی بسیار پیچیده و کند شدن سیستم می شوند.

جامعه کاربری سیستم عامل هایی که از این دسته از هسته ها استفاده میکنند بسیار پایین بوده و سیستم عامل های چندانی هم در این لیست موجود نیست.

از دسته سیستم عامل هایی که با هسته های ترکیبی کار میکنند میتوان Microsoft Windows NT را نام برد که بسیار قدیمی است و دیگر پشتیبانی نمی شود.

امتحان کردن این دسته به کابران توصیه نمی شود و با مرور زمان این سیستم عامل ها خود به خود از بین می روند.

کدام یک بهتر است؟

از لحاظ معماری سیستم عامل قطعا میکروکرنل ها برنده هستند اما به دلیل عدم وجود یک میکروکرنل کامل و استیبل برای نیاز های کاربران٬ ناچار به استفاده از کرنل های مونولیتیک هستیم

بزرگ ترین کرنل جهان کرنل لینوکس هست که به شکل مونولیتیک نوشته شده و قابلیت های بسیار فراوانی دارد.

چرا لینوکس؟

  1. اوپن سورس بودن: هر کسی میتواند در کرنل لینوکس دستکاری کند و یا آن را برای خود تغیر دهد٬ همگان میتوانند کد های آن را مشاهده کنند و از لحاظ امنیت باعث میشود کاربر اتمینان کند که هیچ ابزار جاسوسی در آن وجود ندارد.
  2. توزیع های فراوان: توزیع های زیادی از هسته لینوکس بهره میگیرند که باعث میشود شما حق انتخواب زیادی برای مصارف گوناگوم داشته باشید و یا حتی خودتان یکی از این توزیع ها را  بسازید( برای راهنمای این کار میتوانید به کتاب linux from scratch مراجعه کنید).
  3. جامعه ی کاربری بالا: طبق آمار حدود ۱۵۰۰۰ برنامه نویس تا به حال روی کد کرنل کار کرده اند و همین امسال هر روز ۱۰هزار خط کد به کرنل اضافه شده، ۲۰۰۰ خط تغییر کرده و ۲۵۰۰ خط ازش حذف شده.
  4. آزاد بودن: لینوکس نیازی به کرک کردن یا خریدن برای استفاده از آن ندارد البته بدیهی است که برخی از توزیع ها برای مصارف تجاری مورد استفاده قرار گیرند.
  5. آزادی در استفاده: ویندوز در مقابل لینوکس مانند یک ماشین لباس شویی است که با زدن برخی دکمه حرکات خاصی را انجام میدهد اما شما در لینوکس آزادی زیادی برای استفاده از خلاقیت دارید.

 

سخن پایانی:

گرچه امروزه کرنل لینوکس بهترین انتخاب ماست اما می توان با اطمینان گفت که کرنلی خواهد بود که با معماری میکروکرنل بهتر از لینوکس ظاهر شود. همین طور باید بدانید  که هر ۵۰۰ تای برترین سوپر کامپیوتر های جهان از لینوکس استفاده میکنند. 🙂

afshinnova بدون دیدگاه

امنیت در لینوکس(قسمت اول)

بیست نکته در امنیت لینوکس

در دنیای کامپیوتر امروزه بحث امنیت بسیار مورد توجه است بطوری که ما بارها خیلی ساده از این موضوع رد شده ایم  و  شاهد خبر هایی مبنی بر هک شدن یک سازمان یک سایت  به دلیل توجه نکردن به نکات امنیتی ، قربانی این حملات شده است برای مثال شما مدیر یک سایت هستید و فقط به فکر انتشار مطالب و کسب درآمد هستین و با توجه نکردن به حفره امنیتی سایت خود که به اصطلاح به آنها BUG (باگ) گفته می شود  فرد هکر از حفره امنیتی سو استفاده کرده و یک روز صبح که از خواب بیدار میشوید با یک قالب دیگری در سایت خود روبرو میشوید بله شما بدلیل عدم توجه به حفره های امنیتی مورد Deface (دیفیس) قرار گرفته اید راه کار هایی زیادی وجود دارد تا امنیت شما تامین شود  و این مربوط به خوده شما میشود که تا چه حد از آنها استفاده میکنید در این مقاله من تعدادی راه کار برای شما آماده کرده ام که میتواند کمک شایانی در جهت حفظ اطلاعات شما در دنیای مجازی کند.

1- حفاظت فیزیکی سیستم


علاوه بر تأمین حافظت فیزیکی سرورهای تحت سیستم عامل ،Linuxغیرفعال کردن امکان بالا آمدن سیستم از روی USB Flash ،CD/DVD و Floppy Diskدر تنظیمات BIOS این دستگاهها نیز توصیه میشود. اختصاص گذرواژه BIOS 2و قرار دادن گذرواژه بر روی راه انداز GRUB برای جلوگیری از دسترسی فیزیکی به اطلاعات سیستم نیز از دیگر نکاتی است که میبایست مدنظر قرار داده شود.

 

2- نصب حداقل بسته ها

توصیه میشود بسته های نرم افزاری غیرضروری از روی سرور حذف شوند. وجود آسیب پذیری در هر یک از این بسته ها، امنیت کل سرور را به خطر می اندازد. استفاده برنامه های ناشناس شما را بسیار آسیب پذیر میکند برنامه هایی از قبیل : ویروس ، تروجان میتوانند سیستم شما را متخل و یا میتوانند از کنترل شما خارج کند و از این رو به نکات دسترسی یک برنامه به سیستم شما و یا ماهیت برنامه چیست ، توجه شود.

 

3- رمزنگاری ارتباطات شبکه


استفاده از پروتکل امن SSL برای رمزگذاری ارتباطات سرویس های داخل شبکه و دسترسی های از راه دور سرویس ها و پروتکل هایی همچون Apache یا Open VPN توصیه میشود.

 

4- عدم استفاده از پروتکل های  Telnet ،FTPو Rlogin


پروتکل های Telnet ،FTPو Rlogin اطلاعات را به صورت متن ساده ارسال و دریافت میکنند؛ به همین دلیل دستورات و فایل ها میتوانند توسط افراد غیرمجاز شنود و دریافت شوند. از SFTP و OpenSSH میتوان به عنوان جایگزینی برای سرویس های مذکور استفاده کرد.

 

5- استفاده از SSH


یکی از ساده ترین روش های دسترسی از راه دور به سیستم عامل Linux پروتکل شبکه ایSSH است. در این پروتکل، ارتباط میان ایستگاه کاری و سرور به صورت رمزنگاری و امن شده برقرار میشود. برای جلوگیری از ایجاد دسترسی افراد غیرمجاز به سرور از طریق پودمان SSH انجام مراحل زیر توصیه میشود.
الف) با اجرای فرمان زیر تنظیمات پروتکلSSHاز طریق فرمان زیر باز شود:

ب) سپس با درج عبارت زیر ورود کاربر Rootغیرفعال شود:

 

6- اعمال سیاست استفاده از گذرواژه های پیچیده


گذرواژه های ضعیف و رایج به آسانی از طریق حملات سعی و خطا لو میروند. سازمان می بایست سیاست های امنیتی مناسبی را اتخاذ کند.
لزوم تخصیص گذرواژه پیچیده، عدم استفاده مجدد از گذرواژه های تکراری و قفل شدن نام کاربری در صورت ورود گذرواژه نادرست از جمله این سیاستهاست که میبایست مدنظر قرار داده شود.
با استفاده از pam_cracklib در تنظیمات ماژول PAM میتوان کاربران را ملزم به استفاده از گذرواژه های پیچیده کرد. برای این منظور باید مراحل زیر دنبال شود:

الف) برای باز کردن فایل تنظیمات PAMفرمان زیر اجرا شود:

ب) عبارت زیر به فایل افزوده شود:

 

با افزوده شدن عبارت فوق تنها گذرواژه های با حداقل طول 8نویسه که شامل حروف بزرگ و کوچک و عدد نیز باشد قابل قبول خواهد بود.

7- بروزرسانی هسته و نرم افزارهای نصب شده


یکی از نکات مهم در نگهداری سرورهای ،Linuxنصب  بروز رسانی ها است. در Linux ابزارهایی برای بروزرسانی بسته های نصب شده و ارتقای نسخه سیستم عامل وجود دارد که نمونه هایی از آن بشرح زیر است:

در توزیع های DEBIAN

در توزیع های RED HAT

از بروز رسانی به نسخه های : Beta , alpha خودداری کنید چون این دسته نرم افزار ها کامل نیستند و سیستم شما با مشکل مواجه میشود.

8- فعال کردن SELinux

  Security-Enhanced Linux و یکی از پراستفاده ترین ماژول های امنیتی سیستم عامل Linux است که روش های کنترل دسترسی را ارائه میکند. به صورت ساده تر SELinux میتواند سطح دسترسی کاربران به نرم افزار ها یا دیوایس ها را توسط یک خط مشی تعیین و اجرا میگردد.

9- استفاده از Firewall

با استفاده از دیوار آتش میتوانید از دسترسی افرادی که در گروه کاربری سیستم شما وجود ندارد جلوگیری کنید از ویژگی های کاربردی فایروال میتوان به دادن اختیار به کاربران برای دسترسی منابع سیستم و یا عدم دسترسی آنها  اشاره کرد.

 

10- جداسازی پارتیشن های هارد دیسک
توصیه میشود مسیرهای سیستمی زیر هر کدام در یک پارتیشن مجزا قرار گیرند:

  • usr/
  • home/
  • var/ and var/tmp
  • tmp/
کیا حامدی بدون دیدگاه

Job scheduling

سلام خدمت تمامی دوستان عزیز

امروز میخواهیم با Job-scheduling یا نحوه برنامه ریزی اجرایی اسکریپت ها یا نرم افزارها در سیستم عامل لینوکس آشنا بشیم و ببینیم چطور میشه به عنوان یک مدیر شبکه یا سیستم یک سری از کارهایی رو که روزانه مورد نیاز ما هست رو به صورت اتوماتیک و در فواصل زمانی مختلف مانند دقیقا، ساعت، روز، هفته، ماه و سال و یا در یک زمان خاص اجرا کنیم و کارهای روتین و روزانه رو به سیستم واگذار کنیم

در این مقاله ما با دو نرم افزار بسیار پر کاربرد در زمینه Job-scheduling در سیستم عامی های یونیکسی آشنا میشیم که عبارتند از Cron و At که هر کدوم از این نرم افزار ها برای یک منظور خاص ساخته شده اند

نرم افزار cron برای این هدف ساخته شده که بتوان در فواصل زمانی مختلف و به تناوب یک کاری رو انجام داد و نرم افزار at  برای این منظور مورد استفاده قرار میگیرد که شما یک کار خاص رو در زمانی خاص ساعت و تاریخ خاص یک بار انجام داده و اجرا بکنید

نرم افزارهای cron و at هردو شامل دیمن هایی هستند که این دیمن ها در هر لحظه لیست خودشون رو چک میکنند و اون نرم افزار یا اسکریپتی که باید در آن زمان خاص اجرا شود رو اجرا میکنند

فایل های کانفیک نرم افزار cron در شاخه etc وجود دارد که شما میتوانید با اسم cron.conf پیداش کنید

شما میتوانید از طریق سیستم کنترل این سرویس هارو فعال یا غیر فعال کنید همانند زیر:

که این سرویس به صورت پیش فرض فعال است و نیاز به فعال سازی نداره، در مورد فعال سازی این نکته مهم است که اگر فقط سرویس start سود بعد از ریبوت این سرویس خاموش است برای جلوگیری از این منظور سرویس باید enable هم باشد

برای اینکه ببینید این سرویس ها در سیستم شما فعال هستند کافیه با دستور ps لیست پروسه ها رو ببینید و با گرپ cron یا at را جدا کنید

خب حالا با هم نگاهی به کنترل این نرم افزار های بیاندازیم

وارد مسیر etc شوید و فایل crontab را باز کنید، این فایل به عنوان فایل اصلی نرم افزار cron شناخته میشود و شامل مثال ها و راهنماهایی هم برای افراد است که بتوانید راحت job های خود را تنظیم کنید

این فایل در واقع برای یوزر های مختلف ساخته میشود و هر یوزر فایل خاص خودش را دارد، به عنوان مثال اگر روت (مدیر اصلی) یک سری job ها را در crontab خود قرار دهد این job ها در crontab یوزرهای عادی دیده نمیشود

چیزی که در اینجا مهم است، اول شل اجرایی است تا برای نرم افزار cron مشخص باشد job ها را به چه شلی اجرا کند و سپس مسیر مربوطه برای اجرا کردن دستورات مورد نیاز است و در انتها باید اسکریپت ها و نرم افزار هایی که اجرا شوند را با یک فرمت خاص بنویسیم

نکته ای که در بالا مهم است، رعایت نوع خاص تعریف job ها است و چیزهایی که در اینجا مهم هستند، زمان ها هستند

ما ابتدا باید دقیقه و ساعت را مشخص کنیم که مکان آنها با حروف m و h  نمایش داده شده است به عنوان مثال اعداد 23 30 را اگر وارد کنید به معنای اجرای job در ساعت 23 دقیقه 30 است که شما میتونید در اینجا از * هم استفاده کنید، همانطور که میدانید * به معنای هر است که اگه ما بر فرض مثال * * را وارد کنیم اینجوری خوانده میشود که اسکریپت ما هر دقیقه از هر ساعت اجرا شود که این را میتونید برای هفته و ماه و سال هم قرار دهید و بعد از این دستور اسکریپت یا نرم افزار را مشخص میکنید به این شکل

که این دستور در هر هفته ساعت 2 شب از home بک آپ میگیرد و فایل فشرده را در home قرار میدهد

البته به نظر من درست نیست فایل crontab اصلی را دستکاری کنید، شما میتونید از سویچ های کران استفاده کنید تا برای یوزر شما فایل crontab ایجاد شود

با دستور crontab -l میتوانید به لیست های موجود برای یوزر خودتان دسترسی داشته باشید

با دستور crontab -e و انتخاب یک ادیتور میتوانید یک فایل crontab برای یوزر خودتان تعریف کنید

و با دستور crontab -r میتوانید یک crontab را پاک کنید

برای تعریف یک job شما میتونید از کلمات از پیش تعریف شده هم استفاده کنید به عنوان مثال

 

خب به نظر من برای cron تا اینجا کافی است، البته نرم افزار cron کانفیگ و ریزه کاری زیاد دارد که میتوانید با چند جستجوی ساده در اینترنت همه قسمت ها و کارهایی که میتوانید انجام دهید را یاد بگیرید، در اینجا بیشتر هدف آشنایی با Job scheduling است

بعد از cron بهتر است کمی راجب نرم افزار at هم صحبت کنیم

این نرم افزار هم مانند نرم افزار cron شامل دیمن هایی است که هر لحظه چک میکنند چه دستوری باید اجرا شود

این نرم افزار سه دستور دارد که شمال at برای تعریف یک job جدید

دستور atq برای لیست کردن at هایی که برای یوزر وجود دارد و دستور atrm برای پاک کردن یک at خاص مورد استفاده قرار میگیرد

برای استفاده از دستور at شما میتوانید حالت های مختلف را برای زمان و تاریخ خاص در نظر بگیرید که پیشنهاد میکنم حتما یک بار من پیج at را مطالعه کنید تا با حالت های مختلف این نرم افزار آشنا شوید

در اینجا فقط یک مثال ساده برای نرم افزار at ذکر میشود

بعد از اینکه زمان مشخص شد با زدن enter توسط شل اجرا میشود و در هر خط از شما یک دستور میگیرد تا at شما ساخته شود

بد از اینکه تمام دستورات را وارد کردیم با کلید های ترکیبی ctrl + d به گرفتن دستورات خاتمه دهید و نرم افزار at برای شما آماده میشود

امیدوارم از این مقاله استفاده کرده باشید

موفق و پیروز باشید

 

کیا حامدی

www.kiahamedi.ir

[email protected]