Sirous_fd بدون دیدگاه

آَشنایی با الگوریتم‌های مسیریابی (قسمت سوم)
در قسمت‌های قبل با مقدمات و مفاهیم و همچنین با پروتکل RIP آشنا شدیم و به بررسی تکنیک هایی که این پروتکل برای جلوگیری از حلقه در شبکه استفاده می‌کند پرداختیم و همچنین به بررسی معایب و مزایای این پروتکل و ورژن های مختلفش در طول تاریخ پرداختیم. در این قسمت می‌خواهیم در مورد پروتکل IGRP که جزو پروتکل‌های Distance Vector است بپردازیم.

مقدمه
قبل از آمدن پروتکل IGRP پروتکل RIP رایج‌ترین پروتکل مورداستفاده بود و بسیار قابل‌اعتماد بود اما محدودیت‌های ذاتی که در ساختار RIP بود باعث با بزرگ شدن شبکه‌ها و نیاز روزافزون ارتباطات نتواند بستر فیزیکی لازم را ایجاد کند برای نمونه محدودیت تعداد Count ها که تنها 15 عدد است ازاین‌رو شرکت سیسکو برای رفع این مشکل رو به طراحی IGRP یا Interior Gateway Routing Protocol آورد.

IGRP یا Interior Gateway Routing Protocol چیست؟
پروتکلی است که برای رفع مشکلات پروتکل RIP برای شبکه‌های بزرگ‌تر و رفع محدودیت‌ها به وجود آمد که از جنس پروتکل‌های Distance Vector است و باهدف فعالیت در یک Autonomous System ساخته شد و جزو پروتکل‌های IGP است. این پروتکل از همان ابتدا از IP پشتیبانی می‌کرد و برای اجراشدن در هر شبکه‌ای مناسب بود و سیسکو آن را به‌عنوان یک پروتکل Connectionless معرفی کرد که به‌واسطه Distance Vector بودنش از VLSM پشتیبانی نمی‌کند.
اما روند کار این پروتکل بسیار مشابه RIP است به این صورت که روتر هایی که در یک شبکه تحت پروتکل IGRP فعالیت می‌کنند جدول‌های خود را در بازه‌های زمانی مختلف به‌طورکلی یا فقط تغییرات را برای یکدیگر می‌فرستند؛ اما ممکن است برای فرستادن این پیام‌ها مسیرهای مختلفی وجود داشته باشد که برای انتخاب بهترین مسیر به الگوریتم‌هایی نیازمند است. الگوریتمی که RIP برای انتخاب بهترین مسیر استفاده می‌کرد Hop Count بود که تعداد روتر های مسیر را می‌شمرد و مسیری که تعداد روتر کمتری داشت مسیر بهتری بود؛ اما IGRP معیارهای بیشتری برای انتخاب بهترین مسیر دارد که شامل موارد زیر است:
1. سرعت لينك
2. اندازه بسته اطلاعاتي
3. ترافيك موجود در لينك
4. قابل‌اعتماد بودن
نحوه به‌روزرسانی جداول در الگوریتم IGRP
در این الگوریتم جداول در هر 90 ثانیه یک‌بار آپدیت می‌شوند و روتر ها پیام‌های به‌روزرسانی را ارسال می‌کنند، اما اگر طی سه مرحله روتری پیام‌های به‌روزرسانی ارسال نکند از سوی روترهای دیگر به‌عنوان روتر نامعتبر شناخته می‌شود و اگر این زمان به 7 مرحله‌ی زمانی برسد و هیچ پیام به‌روزرسانی دریافت نکند این روتر کلاً از لیست و جدول مسیریابی روتر های دیگر حذف می‌شود.

انواع روتینگ در پروتکل IGRP
داخلی: که به Route هایی که در یک Subnet متصل به Interface های روتر گویند.
سیستمی: به Route هایی که در شبکه‌های تحت یک مدیریت مشترک یا Autonomous System هستند گویند که یا از طریق همان Interface های روتر به‌طور مستقیم ارسال و دریافت می‌شود و یا از طریق Router های موجود درهمان شبکه تحت مدیریت مشترک.
خارجی: زمانی که پیامی بخواهد به شبکه‌ای خارج از یک Autonomous System فرستاده شود و مقصد در داخل AS پیدا نشود به آخرین Gateway فرستاده می‌شود و آن پیام را به مقصد می‌فرستد.
مقایسه‌ی RIP و IGRP
1- به دلیل عدم محدودیت Hop Count در IGRP همانند RIP توانایی IGRP برای پشتیبانی از شبکه‌های بزرگ بیشتر است و سیستم‌ها بیشتری و دامنه‌ی بزرگ‌تری را می‌توان تحت پوشش قرارداد. به همین دلیل IGRP بیشتر جهت استفاده از شبکه‌های متوسط رو به بزرگ پیشنهاد می‌شود البته که پیشنهاد می‌شود به دلیل عدم وجود عیوب حاضر در RIP از IGRP استفاده شود.
2- انعطاف بیشتر در اندازه‌گیری Metric: با توجه به این‌که در این پروتکل معیارهای بیشتری جهت اندازه‌گیری metric استفاده‌شده و دقت اندازه‌گیری و انعطاف‌پذیری نیز بیشتر شده.
3- در IGRP این امکان به وجود آمده است که به‌جای یک مسیر از چند مسیر برای انتقال اطلاعات استفاده شود که تعداد این مسیرها تا 6 عدد قابل‌افزایش از اما در حالت پیش‌فرض تنها مسیر با بهترین مقادیر Metric در جدول نگهداری می‌شود اما استفاده از چند مسیر سبب افزایش پهنای باند در شبکه شده و همچنین باعث افزایش پدیده ازدیاد (Redundancy) می‌شود.

آموزش ‍‍‍‍پیاده‌سازی
برای اجراشدن پروتکل کافی است مراحل روبرو را طی کنیم:
Router>enable
Router #configure terminal
Enter configuration commands, one per line. End with CNTL/Z.
Router (config)# router igrp 1
ابتدا وارد محیط enable شدیم و سپس configure terminal، سپس با دستور router igrp، پروتکل را فعال کردیم و در اینجا برایش نام 1 را انتخاب کردیم.
حال باید روتر ها یا شبکه‌هایی که به‌طور مستقیم به این روتر متصل شده‌اند را به روتر بشناسانیم که به این صورت این کار انجام می‌شود:
Router (config-router)# network 172.10.0.0
که رنج IP شبکه‌ی موردنظر را وارد می‌کنیم و به این صورت شبکه‌ی موردنظر شناخته می‌شود.
جلسه‌ی آینده به سراغ پروتکل EIGRP می‌رویم که پیشرفته‌ترین پروتکل IGP شاخه‌ی Distance Vector ها است. با ما همراه باشید.
سیروس فتح‌اللهی دهکردی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *