Mojarch بدون دیدگاه

۱۰روز هک روز پنجم: کنسول PSP قسمت دوم

خب در قسمت قبلی با بخشی از هک های جالب و جذاب کنسول PSP آشنا شدیم.
با عرضه کنسول PSP2000 و PSP3000 به بازار و کمی بعد PSP Goo، داشتن فریمور دست سازی که به کل بتواند این کنسول ها را کپی خور کند غیر ممکن به نظر میرسید!

اما بارقه های امید دوباره بر دنیای گیمران به تلئلو در امد!

بیشتر بدانید

Mojarch بدون دیدگاه

Horizon Zero Dawn نجوای جنگل

 

جامعه ای با گذشته‌ای رمزآلود و آینده‌ای نا مشخص که به واقع به ورته نابودی کشیده شده است، همانند واقعیت مردمان دنیای بازی Horizon Zero Dawn!

در حدود ۱۰۰۰ سال پس از امروز، جوامع انسانی به شکل قبایلی در امده و در کنار فسیل های رمزآلود به شدت پیش رفته ای که بر گرفته از حیوانات ماقبل تاریخ اند، موجوداتی که در اثر به جنون و تباهی گرایی تلکنولوژی پا به عرصه وجود گذاشته اند.

حیواناتی همچون گراز و خرگوش جان سالم به در برده و همچنان در طبیعت پرسه میزنند، اما آنها با وجود این غول های مکانیکی که در جنگلها و اوج کوه های پوشیده از برف به پرسه زنی و عزض اندام میپردازند در حاشیه زندگی میکنند.

بیشتر بدانید

Mojarch 2 دیدگاه

۱۰ روز هک روز چهارم: کنسول PSP قسمت اول

Play station portable

خب همه ما به خوبی این کنسول بازی محبوب را میشناسیم، برای سالیان متمادی به بررسی سخت افزار و خصوصیات ان پرداختیم.

امیدوارم که این بررسی از هک‌های روزهای اول و اشتباهات واقعا احمقانه سونی برای شما جذاب باشد.

خب این کنسول از روز های اول ورودش به بازار مورد هک قرار گرفت و تقریبا به همین منوال باقی ماند تا سری فریمور ۵٫۵۰، اینجا بود که عصر تاریکی شروع شد و تا فریمور ۶٫۲۰ادامه یافت!
باید از سونی به خاطر کار بی نقصش در این بازه شکایت کرد!

گنجینه هکران (عدم رمزنگاری سیستم)

شاید شنیده باشید که نسخه های اولیه فریمور سونی بر روی این کنسول دوست داشتنی اصلا رمزنگاری نشده بودند.

حافظه Flash0 به راحتی توسط کاربر قابل دستیابی بود و در این حافظه ماژول های کرنل قرار داشتند که اصلا رمزنگاری نشده بودند.

این مورد به کاربر امکان اجرای ماژول های دلخواه خود را به راحتی میداد به طوری که شما با داشتن ابزار MIPS toolchain میتوانستید کد خود را کامپایل و در این حافظه قرار داده و به سیستم دستور اجرای ان را بدهید.

همین! به این راحتی شما میتوانستید فریمور شخصی خودتان(Custom Firmware به اختصار CFW) را بسازید.

خب این حافظه تنها بخش اسیب پذیر این کنسول نبود، با دانستن این نکته که پورت هدفون یک رابط برای دیباگ کردن کنسول بوده و حتی وجود بازیهایی که در این حالت کامپایل میشدند، به هکران دسترسی کامل به هسته‌های سیستم و چگونگی به کار گیری و اسامی آنها داد. به طوری که عملا هکرها همانند مهندسین سونی به تمامی قسمت های کنسول دسترسی داشتند.

سونی به سرعت اپدیتی برای رفع این ایرادات عرضه نمود، اما به سرعت این اپدیت که شماره فریمور ۱٫۵۰ بود نیز به دست تیغ جراحی هکران سپرده شده و آسیب پذیری مشهور و قدرتمندی را برملا کرند.

لازم به ذکر است که برای یافتن exploit کرنل باید توانایی خواندن ماژول‌های ان را داشته باشید و برای این کار باید به خود کرنل دسترسی داشته باشید. البته این روند هرگز در PSP وجود نداشت و هکران به ماژول‌ها دسترسی مستقیم داشتند. اگرچه سونی با سعی و تلاش فراوان کرنل را رمزنگاری کرده و ان را امن نمود، اما هکران همچنان به ماژول‌ها دسترسی داشتن به طوری که میتوانستند به بررسی و انالیز روند داخلی کنسول و کرنل بپردازند.

بافر سر ریزشوند!

سر ریزی بافر یعنی کپی کردن اطلاعات بیش از انچه که آن بافر توان پذیرش ان را دارد، در نتیجه کپی کردن اطلاعات رمز نگاری نشده توسط سیستم در محلی غیر از بافر که هکر دسترسی به ان دارد.

خب بیایید با یک مثال دقیق بررسی کنیم که این عمل چگونه اتفاق می افتد:

ما دو برنامه A و B داریم که هر کدام به ترتیب به ۱۲ و ۱۰ بایت بافر نیاز دارند.

یعنی اگر به ازای هربافر یک مربع در نظر بگیریم باید به شکل زیر باشد:

[][][][][][][][][][]||[][][][][][][][][][][][]

بافر برنامه ۲ ——–بافر برنامه ۱

برنامه ۲ باید ۱۰ بایت بافر را اشغال کند اما ۱۴ بایت ان را اشغال میکند و هیچ گونه بررسی برای اینکه چه مقدار بافر اشغال کرده است ندارد، در نتیجه بافر بالا به شکل زیر در خواهد امد
[x][x][x][x][x][x][x][x][x][x]||[x][x][x][x][][][][][][][][]

بافر برنامه ۱——————————بافر برنامه ۲

خب همونطور که میبینید اطلاعات برنامه ۲ در بافر برنامه ۱ قرار خواهد گرفت، که در نتیجه وابسته به انچه برنامه یک با بافر های خود انجام خواهد داد ۳ احتمال وجود دارد:۱- کار افتادن ۲- خروجی اشتباه ۳- بدون تغییر به فعالیت خود ادامه دادن

اگر هر یک از حالات ۱ یا ۲ اتفاق بیفتد یعنی ما بر جریان نرمال اطلاعات برنامه یک اشراف داشته و میتوانیم از ان کمک گرفته و کد خود را اجرا نمائیم.

خب این اتفاق برای بازی مشهور Grand Theft Auto Liberty City Stories افتاد.  سریزی بافری که این بازی منجر به ان میشد و اسیب پذیری که در نسخه های پیشین فریمور یافت شده بود، به ساخت برنامه پایین اورنده فریمور دستگاه شد.

پس کاربرانی که به نسخه ۲ اپدیت کرده بودند میتوانستند به نسخه یک برگشت کنند و از مزایای هک های این نسخه بهره ببرند!

این تکنیک برای هک PSPتقریبا تغییر نکرد تا زمان دوران تاریکی!

در دوران تاریکی هکر ها حفره های جدیدی یافتند که به تولد پروژه لود کننده نیم بایتی انجامید!(در قسمت بعد به این لودر خواهیم پرداخت)

پس از اطلاع شرکت راک استار و سونی از نقص بازی GTA این دو شرکت به سرعت اپدیت هایی را برای بازی(دیسک های فروخته شده بعد از این تاریخ شامل این اپدیت میشدند) و کنسول ارائه کردند.(باید بگم که بازی اصلا اصلاح و پچ نشده بلکه فقط اشاره گری در ان قرار داده شد تا کاربر را مجبور به استفاده از نسخه فریمور بالاتر برای اجرای بازیکند)

یافتن نسخه پچ نشده بازی بسیار سخت شد به طوری که افرادی که نسخه بدون پچ بازی را داشتند ان را با قیمت های نجومی به معرض فروش عمومی گذاشته و از این راه سودی ازان خود کردند.

شخصی سازی سیستم

اگرچه تمامی هک‌ها به فریمور های تا ۲٫۶ اجازه بازگشت به فریمور پایین رابرای اجرای هک های قدیمی بر روی انان میداد اما مشکلی وجود داشت و ان هم عدم پشتیبانی از بازیهای جدید و توانایی های جدیدی که با فریمور های جدید عرضه میشد، بود!

بسیاری افراد باید بر سر این دوراهی تصمیم میگرفتند که ایا به خاطر بازیهای جدید وکارایی‌های بهتر به‌روز رسانی میکنند و بازیهای هکی را از دست میدهند، یا از خیر بازیها و کارایی‌ها میگذرند و با برگشت به نسخه پایینتر از بازیهای هک شده استفاده میکنند.

این دوراهی تا زمانی که هکری اسپانیایی به نام Dark_Alex فریمور دستساز خود را با نام «Open Edition Firmware» ارائه داد، پا برجا بود!
با کمک این فریمور کاربران میتوانستند هم از بازیهای دستساز و هک شده لذت ببرند و هم از فریمور‌های جدید و امکانات انها استفاده کنند.

این فریمور به کمک باگی در سیستم بوت اولیه کنسول میتوانست ماژول دلخواه ما را بر روی کنسول به جای ماژول سونی اجرا کند و کنترل کامل کنسول را در اختیارمان قرار دهد.

سونی همچنان به به‌روز رسانی فریمور خود ادامه داد و Dark_Alex نیز به هک کردن فریمور های انان ادامه میداد و این بازی موش و گربه تا عرضه فریمور ۵ توسط سونی ادامه یافت و پس از ان Dark_Alex باز نشستگی خود را از ساخت فریمورهای دستساز جدید اعلام کرد.(در این برهه فریمور دستساز۵٫۰۰ M33-6 عرضه شده بود که امروزه نیز به صورت کسترده مورد استفاده قرار میگیرد)

Dark_Alex اولین کسی بود که موفق به پیاده کردن این نوع هک شده بود، او مسیری را پیش پای بسیار از توسعه دهندگان دیگر باز کرد تا نسلی بزرگ از فریمورهای دست ساز به عرصه ظهور برسند. باید به این نکته اشاره کرد که نباید اثر کار او را بر فریمو های امروزی از یاد برد.

خب به پایان این قسمت رسیدیم و به طور خلاصه به روش‌های کلاسیک هک کنسول PSP پرداختیم.

 

Mojarch بدون دیدگاه

۱۰روز هک روز سوم: کنسول پلی استیشن ۲

پلی استیشن ۲ به عنوان نمادی از خوش فروش ترین کنسول تاریخ در خاطر بازیکنان و بازیسازان باقی خواهد ماند.

با معرفی این کنسول باز هم شاهد هک های جالبی همچون مود چیپ و تعویض دیسک بوده و اینبار برای اولین بار هک نرم افزاری نیز به عرصه ظهور رسید.

در پلی استیشن ۲ مود چیپ دچار پیچیدگی های فراوانی شد به طوری که فقط با پچ کردن دیسک خوان امکان پذیر نبودند.

بعضی از این مود چیپ ها نیاز به بازنویسی کامل بایوس دستگاه برای کارکرد درست داشتند. تعویض دیسک هم دیگر امکان پذیر نبود زیرا سونی از اشتباهش در نسل قبلی کنسولش درس گرفته و راه این حقه را بسته بود.

البته هکران نیز دست روی دست نگذاشته و از راه‌های مختلف اقدام به دور زدن قفل این کنسول کردند.

تعویض دیسک:

اگرچه تعویض دیسک به همان شکل که در پلی استیشن ۱ امکانپذیر بود، در پلی استیشن ۲ امکان پذیز نبوده، و دارای ساختاری کاملا متفاوت بود.

برای این منظور هکران از امکان جدیدی در کنسول پلی استیشن ۲ بهره جستند، فایلهای ELF! کنسول پلی استیشن ۲ توانایی بارگذاری فایل های ELF را  از روی دیسک های بازی داشت و تا زمانی که دیسک مورد تایید کنسول بود(یعنی اصل بود) این فایل بارگذاری میگردید. هنگامی که کنسول به دیسک چراغ سبز نشان داده و به بازی اجازه اجرا شدن میداد، ابتدا فایل ELF را بارگذاری میکرد و آن فایل نیز با اشاره به فایل SYSTEM.CNF درون دیسک اقدام به اجرای بازی میکرد و از این پس به علت نبود سیستم عامل و اجرای مستقیم کد بر روی سخت افزار، بازی هرکاری که میخواست میتوانست انجام دهد. اینجاست که راه حل هوشمندانه سونی برای بی اثر کردن هک تعویض دیسک خودنمایی میکند، پس از لود بازی تنها چکی که صورت میگرفت توسط سنسور لیز برای تشخیص باز بودن یا بسته بودن درب درایو دیسک بود.

هک تعویض دیسک از این امکان بهره میجست، در واقع این هک دیسکی خاص بود که توسط کنسول مجاز شمرده میشد و امکان اجرای هرچیزی را میداد.(توضیح ساختار این دیسک از حوصله این مقاله خارج میباشد). کنسول این دیسک را خوانده و هک جالب و زیرکانه هکران از اینجا شروع به کار میکرد. فایل ELF دیسک به سری فایلهایی اشاره میکند که داری بدسکتور هستند(این فایلها ذاتا دارای بد سکتور بوده و قابل خواندن نیستند) و کنسول پس از چندین سعی از خواندن این فایلها دست میکشد و هم دیسک و هم لیزر از کار می‌افتادند و دیسک دیگر نمی چرخید در نتیجه کاربر میتوانست به راحتی دیسک هک را با بازی کپی که مد نظر دارد عوض کند و تازمانی که کنسول متوجه باز شدن درب دیسک کنسول نشود مشکلی پیش نخواهد آمد. ازاین پس کاربر به سیستم فعال شده در مرحله قبل اعلام می‌کند که دیسک با نسخه مناسب تعویض گردیده است. در نتیجه این عمل فایل ELF قبلی که هنوز در حافظه سیستم بوده اقدام به خواندن دیسک بازی کرده و ادرس فایلهای مناسب را یافته و سپس به کنسول فرمان اجرای آنها را میدهد.

این حقه به این دلیل توانایی تعویض دیسک توسط کاربر بدون اطلاع پیدا کردن کنسول قابل اجرا بود، و تا زمانی که کنسول متوجه این قضیه نشده باشد اقدام به چک کردن بازی نمیکند و در نتیجه هر بازیی قابلیت اجرا شدن را دارا است.

یک حقیقت کوچک و جالب:

این حقه همچنان بر روی پلی استیشن ۳ نیز قابل اجرا است! اگرچه سونی این حقه را در وصله امنیتی خود رفع کرد اما همچنان شما میتوانید از یک فلش USB اقدام به لود کردن فایل ELF کنید و بازی مورد علاقه خودتان را بر روی این کنسول با کیفیت HD اجرا کنید. چیزی که شاید برای بسیاری از کاربران بتواند مفید واقع شود.

پلی استیشن ۲ در حال اجرای Free MC Boot

FREE MC BOOT

این هک بر روی مموری کارت کنسول پلی استیشن ۲ نصب میشود و به شما اجازه اجرای فایل ELF از روی آن را میدهد.

این روش هیچگونه نیازی به سخت افزار و یا باز کردن کنسول نداشت و به راحتی با جداسازی مموری کارت کنسول به حالت قبلی و بدون هک برمیگشت.

اما این هک چگونه کار میکرد؟

برای درک کارکرد این هک باید به این مطلب توجه کنیم که در ساخت و طراحی پلی استیشن ۲ این کنسول قابلیت به روز رسانی از طریق مموری کارت را داشت. این کار بسیار ساده و راحت بود شما دیسک اوریجینال به روز رسانی سونی را در سیستم قرار داده و بر روی مموری کارت برنامه ای نصب میشد و منو های کنسول به روز شده و حفره های امنیتی رفع میشد.

البته سونی به سرعت جلوی این کار را گرفت زیرا با جدا کردن مموری کارت سیستم به نسخه قبلی دانگرید میشد و امکان فروختن مموری های دست دوم نیز وجود نداشت(به نوعی این مموری ها با سیستم شما قفل میشدند و بر روی سیستم دیگری کار نمیکردند)

به نظر در آن دوران سونی اینقدر به فکر منفعت خود نبوده و کمی هم به کاربران می اندیشید.

با انکه سونی هرگز از این قابلیت استفاده نکرد اما آن را از روی کنسول های خود نیز تا چندین سری حذف نکرد. خب به نظر دیگر شیوه کار FMCB مشخص باشد این هک فایل های خود را به عنوان اپدیت رسمی سونی به سیستم معرفی میکرد و در نتیجه کاربر به راحتی میتوانست کنسول خود را هک کند. نکته جالب اینجاست که توسعه دهنده های این هک حتی یک قدم جلوتر از سونی بوده و توانستند قفل بودن مموری ها و کارکردشان بروری یک سیستم خاص را برداشته و به کاربر اجازه دهند یک مموری را بر روی چندین سیستم استفاده کند و از هک خود لذت ببرد. تنها مانع، منطقه فروش کنسول ها بود که باید حتما یکی می‌بود، زیرا این هک به نوعی وابسته به قفل منطقه‌ای دستگاه بود.

بلاخره سونی دست به کار شد و در سری SCPH-9000X قابلیت به روز رسانی را حذف کرد که منجر به عدم کارکرد این هک میشد.

برای کاربران این سری از کنسول ۲ راه وجود داشت یا به طریقی فایل ELF مربوط به هک FMCB را اجرا کنند و یا از روش هک قبلی «تعویض دیسک» استفاده کنند.

Image result for play station 2 ESR

محل نمایش شماره مدل کنسول

ESR

این هک به شما اجازه اجرای نسخه پشتیبان تهیه شده از بازیهای خاصی را میداد تا زمانی که بازیها به شیوه مناسب پچ شده بودند به راحتی اجرا میشدند. این هک اغلب در ترکیب با هک قبلی «FMCB» اجرا میشد به طوری که ابتدا FMCB اقدام به بارگذاری ESR و ESR نیز اقدام به اجرای نسخه پشتیبان بازی میکرد.

اساس کار ESR بر دو توانایی کنسول پلی استیشن ۲استوار بود

۱- DVDدرایو این کنسول

۲- توانایی آن در اجرای دیسک های ویدئویی DVD

استاندارد استفاده شده برای دیسک های پلی استیشن «UDF» بود که از قابلیت چند دیسک (multi-session discs) پشتیبانی میکرد. در نتیجه ESR دیسک بازی را طوری وصله میکرد تا اطلاعات ان به دو قسمت تقسیم بشود به طوری که قسمت اول به راحتی توسط دستگاه قابل خواندن بود. قسمت اول شامل اطلاعاتی بود که به دستگاه میفهماند یک دیسک ویدئویی در آن قرار داده شده است. این حرکت از آن جهت بود که دیسک های ویدئویی کپی توسط کنسول اجازه اجرا شدن داشتند و در واقع اصالت دیسک‌های ویدئویی اصلا چک نمی‌شد. از آنجایی که ما موفق به حقه زدن به درایو دیسک خوان شده ایم تا دیسک مد نظر را اجرا کرده و فایل ELF مورد نظر ما را نیز در حافظه بارگذاری کند، میتوان دیسک بازی را در درایو قرار داده و تنها کاری که باید انجام گردد، دسترسی به فایل SYSTEM.CNF برای دستیابی به مسیر فایل‌های بازی است.

شایان ذکر است که سونی اینبار حماقت به خرج نداد و این امکان را بر روی پلی استیشن ۳ قفل کرده و دیگر نمیتوان از این روش بر روی این کنسول استفاده کرد. اما در نظر داشته باشید این روش بر روی تمامی کنسول های پلی استیشن ۲ تا سری SCPH-9000X قابل استفاده بوده که در این سری به بعد باید از FMCB یا تعویض دیسک استفاده کرد.

بازنویسی فایل ELF بازی

این هک برای نصب FMCB بر روی ان دسته از کنسول هایی که مستقیم امکان نصب FMCB را نداشتند کاربرد داشت.

ایده پشت این هک اینگونه بود که بعضی از بازیها برای خالی کردن رم یا انجام کار های دیگر فایل های ELF متفاوتی داشتند، در نتیجه کاربر میتوانست یکی از این فایلها را با فایل مد نظر خود تعویض کند و به این وسیله کنسول خود را هک کند ولی باید دقت کرد که حجم ایزوی جدید باید دقیقا برابر با ایزوی اصلی باشد.

معروف ترین فایل برای این کار Ulaunch ELF بوده که به کاربر اجازه اجرا بازیهای کپی را میداد.

Mojarch بدون دیدگاه

نوستالژی: سونی

نوستالژی: سونی

yy5i_b

شرکت بازیسازی سون کمابیش معرف ما دوستداران گیم در ایران هست اما امروز با هم به مرور تاریخچه این کمپانی و اینکه چگونه وارد عرصه بازیسازی شد خواهیم پرداخت.

تاریخچه:

سونی شرکتی خوشه ای چند ملیتی ژاپنی بوده که مقر هایی در توکیو، مینیاتو و کوْنان ژاپن دارد. جالبه که بدونید اسم این شرکت ترکیبی از دو واژه«sonus»به معنای صدا و «sonny» واژه‌ای برای خطاب به پسر ها در سال‌های دهه۵۰ میلادی بود. این شرکت در عرصه های الکترونیک، بازیسازی، سرگرمی و اقتصاد به فعالیت میپردازد. در سال ۲۰۱۵ در لیست ۵۰۰ شرکت برتر قرار گرفت. خب دیگه حرف‌های ارزون بسته بریم سر اصل موضوع!

خب سونی تا به امروز ۶ کنسول بازی مختلف رو به بازار عرضه کرده‌است.

شاید برای شما سؤال باشد که چه اتفاقی منجر به ورود این کمپانی به عرصه بازیهای کامپیوتری شده است؟

خب ما اینجاییم تا به این سؤال جواب بدیم.

در سال ۱۹۸۶ مابین سونی و نینتندو قرار داد همکاری بسته شد تا در کنسول های نینتندو به جای فلاپی دیسک و کارتریج ها از تکنولوژی دیسک های نوری استفاده شود. این قرارداد منجر به ساخت ماژول اضافه شونده ای به نینتندو SNES شد که به نامPLAY Station معروف بوده. بعد از مدتی به علت درگیری‌هایی که بر سر همکاری این دو شرکت مخصوصاً همکاری بدون اطلاع «کوتاراگی» با کمپانی نینتندو که کمابیش منجر به اخراج وی از سونی شده بود پایان یافت و این تولدی بر مجموعه کنسول های محبوب پلی استیشن بود.(به طور خلاصه طبق معمول خراب کاری یکی منجر به یک تغییر بزرگ در دنیا گردید)

خب بریم سراغ کنسول معروف PS1 One :

این کنسول که از اولین‌های نسل پنجم کنسول های بازی بود بسیار خوش درخشید به طوری که اولین کنسولی بود که در حدود یک‌صد میلیون دستگاه از آن طی سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۵ به فروش رسید.

شایان ذکر است که این کنسول در زمان خود باید با کنسول هایی همچون نینتندو ۶۴ ، سگا ساترن، ۳دی او اینترکتیو و اتاری جگوار به رقابت میپرداخت.

جالبه که بدونید بیل گیتس صاحب شرکت مایکروسافت و رقیب دیرینه سونی به شخصه کنسول پلی استیشن ۱ را بر سگا ساترن ترجیح داده وگفت:«توسعه دهندهان و طراحان بازیهای ما دستگاه سونی را میپسندند».

در سال ۲۰۰۰ سونی نسخه لاغر(slim) این کنسول را به بازار عرضه کرد کاری که بعد ها به صورت یک سنت در آمده و در تمامی نسخه کنسول های سونی اجرا گردید.

تا ژوئن سال ۲۰۰۷ که آخرین سال تولید بازی برای این کنسول بوود تعداد ۷۹۱۸ عدد بازی متفاوت(با در نظر گرفتن نسخه های متفاوت هر ریجن) عرضه گردید. تعداد کل بازیهای فروخته شده این کنسول فارغ از نوع آن ۹۶۲ میلیون عدد بوده است.

جالبه که بدونیم نسخه های اولیه این کنسول و بازیها شامل هیچ گونه قفلی نبوده و به صورت باز ارائه میشدند دلیل این کار هم عدم امکان کپی کردن دیسک های بازی با توجه به محدود بودن دستگاه‌های رایتر دیسک و همچنین گران قیمت بودن آن‌ها بوده است. سونی بعدها هنگامی که رایتر های ارزان‌قیمت به بازار عرضه شدند شروع به قفل گذاری بر روی کنسول ها و بازیها نمود.

نکته جالب دیگر در مورد این کنسول امکان اتصال موس به آن بود! بله موسی تحت نام «PlayStation Mouse» با کد مدل SCPH-1090 برای اتصال به این کنسول در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفت که در بازیهای خاصی که از این سخت‌افزار پشتیبانی میکردند مورد استفاده قرار میگرفت۱.

از دیگر قطعاتی که به این کنسول متصل می‌شد میتوان به PlayStation Analog Joystick با کد SCPH-1110 و GunCon و Glasstron اشاره کرد.

نگاهی به سخت افزار:

در این کنسول از سخت‌افزار زیر بهره برده شده است:

پردازنده مرکزی ۳۲ بیتی از نوع  RISC MIPS R3000A با فرکانس کاری ۳۳.۸۶۸ مگاهرتز

پردازنده MDEC به جهت اجرای فیلم‌های FMV بازیها

واحد صوتی ۴ بیتی ۲۴ کانالی ADPCM

حافظه اصلی به میزان ۲ مگابایت

پردازنده گرافیکی از نوع Geometry Transformation Engine با قابلیت نمایش تصاویر ۲ بعدی و ۳بعدی با ۱ مگابایت حافظه گرافیکی و قدرت نمایش ۱۶ میلیون رنگ و رزولوشن های ۲۵۶در ۲۲۴ یا ۶۴۰ در ۴۸۰(۴۸۰i)

برای آشنایی با بازیهای این کنسول و نسخه های پشتبانی کننده از دسته‌های معرفی شده بارکد زیر را با گوشی خود اسکن کنید.

ادامه دارد