siavash بدون دیدگاه

بوردهای آردینو و کاربردهای آن

ما هر روزه شاهد رخداد و اتفاق های جدید در دنیای تکنولوژی هستیم که نقش بسزایی در تحول زندگی روزمره ما دارد. در رسانه های مختلف خبرهای زیادی را مبنی بر اختراع ، تولید ابزار و کشف اطلاعات جدید مشاهده و شنیده می شود. خود این موضوع می تواند شروع یک اتفاق عظیم برای پیشرفت بشریت به حساب بیاید. به طور مثال ربات های انسان نما و یا نرم افزار های شبیه ساز انسان که همیشه و در همه جا به کمک آدم ها می آیند. در کشور هایی که تکنولوژی حرف اول را میزند مانند ژاپن ، ربات ها در کنار مردم مشغول به انجام دادن کار هستند.

این ربات ها به وسیله ی بردهای مختص به این کار طراحی شده اند و همچنین این بردها قابلیت دیگری مانند ساخت لباس های هوشمند، متصل کردن وسایل به اینترنت ، ساخت پهباد و ماشین و … دارد و در خیلی از پروژه ها قابل استفاده است. یکی از چند برند معروف که در این حیطه فعالیت می کند موسسه الکترونیکی آردینو است که توانسته کمک بسیاری در این امر به علاقمندان برساند.

آردینو چیست؟

یک شرکت فعال در زمینه نرم افزار و سخت افزار است که با ساخت برد های کوچک، میکروکنرولر و سنسور ها برای دستگاه های دیجیتالی به شهرت رسید . این برد ها چه از نظر نرم افزاری و چه از نظر سخت افزاری به صورت open source در اختیار عموم قرار دارند. آردینو با ساخت تعداد بالای برد و تنوع در قطعات برای استفاده در پروژه های مختلف به افراد علاقمند این اجازه را داده تا با توجه به نیاز خود برد مورد نظر را انتخاب کند. باید توجه داشت که انتخاب برد مناسب برای یک پروژه بسیار مهم است و باید به مقدار نیاز قدرت و پردازش در کار هم توجه کرد تا در آینده دچار مشکل نشود.

تاریخچه آردینو :

در ابتدا که پروژه آردینو آغاز به کار کرد در سال ۲۰۰۵ میلادی برای دانشجویان موسسه طراحی ایوریا در کشور ایتالیا بود. این شرکت با گذشت چند سال و کسب موفقیت های متعدد توانست یک جایگاه محکم را در دنیای IT برای خود پیدا کند و به یک شرکت چند ملیتی تبدیل گردد. افرادی که در این شرکت مشغول به کار هستند دارای تخصص های طبقه بندی شده ای میباشند که از چهار گوشه جهان دور هم جمع شده اند تا با فعالیت در کنار یکدیگر شرکت آردینو را گسترش دهند.

نرم افزار و سخت افزار :

Arduino دو روش را برای برنامه نویسان ارائه داده است تا بتوانند کد های پروژه خود را وارد کرده و در صورت نیاز به ویرایش کردن آن بپردازند. یکی از طریق ویرایشکر وب و دیگری با استفاده از نرم افزار Arduino IDE که در خود سایت آردینو برای دانلود در دسترس عموم قرار گرفته است و همچنین تمام سیستم عامل های موجود این امکان را دارند تا از این نرم افزار بهرمند شوند. قسمت سخت افزار از چند بخش تشکیل شده است و هر کدام از بخش ها بردهای مربوط به خود را دارند، در ادامه با آنها و نوع کاربری آنها بیشتر آشنا خواهید شد.

مبتدی:

در این بخش بردهایی موجود است که برای افراد مبتدی و تازه کار بسیار مناسب است و این افراد خیلی راحت میتوانند اولین پروژه خود را طراحی و پیاده سازی نمایند. این برد ها از مدل های مختلف تشکیل شده اند و برای آموزش و یادگیری پیشنهاد میشوند. حتی برای افراد مبتدی بسته ای فراهم شده است که درون آن هر آنچه یک شخص نیاز دارد برای شروع به کار با این برد قرار داده شده است.

اینترنت اشیا:

برای اتصال لوازم مورد نیاز منزل و محل کار به اینترنت این سری برد ها توصیه می گردد. به این دلیل که تمام فعالیت های دستگاه ها از طریق اینترنت کنترل می شود.

قابل پوشیـــدن

برای هوشمند سازی وسایلی که قابل پوشیدن هستند مانند دستکش و پیراهن از این بردها در پروژه استفاده می نمایند.

 

پروژه :

بوسیله Arduino پروژه های بسیاری به سرانجام رسیده و باعث جذب مخاطبین بسیاری شده است که برای انجام پروژه های خود از برد های آردینو استفاده می کنند. توانایی انجام این پروژه با داشتن دانش در زمینه الکترونیک و برنامه نویسی راه را بسیار هموار می کند. شما می توانید نمونه پروژه های که با Arduino انجام شده است را در ذیل مشاهده نمایید. سعی می شود در شماره های آینده یک پروژه با برد آردینو برای علاقمندان آموزش دهیم.

درآمد:

قطعا هر پروژه ای که صورت می گیرد درآمد هایی را با خود به همراه می آورد. امروزه به روز بودن در دنیای ارتباطات بسیار مهم تلقی می گردد و عموم مردم دوست دارند همیشه به روز باشند ، به همین دلیل برای انجام این کار هزینه هایی را متحمل می شوند و این خرج ها برای انجام دهنده این نوع پروژه ها می تواند درآمد مناسبی را در بر داشته باشد.

FNajafi بدون دیدگاه

امنیت اینترنت اشیا (IOT Security)

یکی از چالش های عمده ای که باید به منظور وارد کردن اینترنت اشیاء به جهان واقعی بر طرف شود امنیت است. معماری های اینترنت اشیاء قرار است با جمعیتی حدود میلیاردها اشیاء سر و کار داشته باشد، که با یکدیگر و با دیگر نهادها، مانند انسان ها و یا نهادهای مجازی تعامل خواهند داشت. همه این تعاملات باید به نحوی محافظت شود، از جمله حفاظت از اطلاعات و تأمین خدمات تمام بازیگران مربوطه و نیز محدود کردن تعداد حوادثی که بر کل اینترنت اشیاء تأثیر می گذارد. با این حال، حفاظت اینترنت اشیاء یک کار پیچیده و دشوار است. تعداد حمله های در دسترس حمله کننده های مخرب با توجه به اتصال جهانی (دسترسی هر کسی) و دسترس پذیری (دسترسی به هر مکان، در هر زمان)  به عنوان روندهای اصلی اینترنت اشیاء ممکن است گیج کننده باشند. تهدیداتی که می تواند بر نهادهای اینترنت اشیا تأثیر گذارد متعدد هستند، مانند حملات باهدف کانال های ارتباطی مختلف، تهدیدات فیزیکی، محرومیت از خدمات، ساخت هویت، و غیره. در نهایت، پیچیدگی ذاتی اینترنت اشیاء، که در آن نهادهای ناهمگن متعدد واقع در زمینه های مختلف می توانند اطلاعات را با یکدیگر مبادله کنند، پیچیدگی های بیشتر طراحی و بکارگیری مکانیزم های امنیتی کارآمد، سازگار و مقیاس پذیر را می طلبد.

در اینترنت اشیاء، ابزار اصلی کانال ارتباطی، اینترنت است. بنابراین، برنامه های کاربردی اینترنت اشیاء باید از هر دو حمله کننده های فعال و غیر فعال حفاظت شوند. علاوه بر امنیت اینترنت، زیرساخت اینترنت اشیاء باید امنیت اینترانت، امنیت داده ها، امنیت نرم افزار، امنیت سخت افزار و امنیت فیزیکی ارائه کند.

با داشتن اینترنت اشیاء می توان پیش بینی کرد که مجرمان سایبری در مرحله اول به نقاط به وجود آمدن و انتقال اطلاعات، مراکز ارسال دستورات، نقاط و مدخل های شبکه حمله خواهند نمود . پس محافظت را باید برای این نقاط فراهم نمود. با توجه به نفوذ فناوری اینترنت اشیاء در تمامی ابعاد زندگی و تهدید افراد توسط بدافزارها، استفاده از یک معماری امن برای مقابله با این تهدیدات مورد توجه قرار می گیرد. یکی از مکانیزم های ایجاد امنیت در اینترنت اشیاء بهره گیری از معماری مناسب می باشد.

از جمله دو چالش مهم و پیچیده در اینترنت اشیاء عبارتند از: امنیت و حریم خصوصی.

امنیت شامل دسترسی غیرقانونی به اطلاعات و حمله هایی است که موجب قطعی فیزیکی در قابلیت دسترسی سرویس می گردد. در حالی که شهروندان دیجیتال با داده های موجود درباره مکان ها و فعالیت هایشان هرچه بیشتر ابزاری می گردند، به نظر می رسد که حریم خصوصی ناپدید می شود. سیستم های حفاظت از حریم خصوصی داده ها را جمع آوری می کنند و هنگامی که چالش های تکنولوژیکی با چالش های امنیتی مداوم دست به دست هم می دهند پاسخ های اورژانسی ارسال می کنند. این عمل برای یک شهر هوشمند که ما آرزوی زندگی در آن را داریم ضروری است. امنیت و حریم شخصی به طور گسترده ای از مسائل مهم در زمینه فناوری اینترنت اشیاء شناخته شده اند. از یک طرف، محرمانه بودن و یکپارچگی اطلاعات منتقل شده و ذخیره شده باید تضمین گردد، و احراز هویت و مکانیزم های صدور مجوز برای جلوگیری از دسترسی ناشایست کاربران و یا دستگاه های غیر مجاز نادرست فراهم گردد. از سوی دیگر، حریم خصوصی کاربران، به عنوان توانایی پشتیبانی از حفاظت داده ها و گمنام ماندن کاربران باید به عنوان یک جنبه اساسی به ویژه در ارائه اطلاعات حساس و یا شخصی در نظر گرفته شود.

در آنسوی امنیت، کیفیت داده نیز یک نیاز ضروری برای تطبیق در مقیاس سرویس های اینترنت اشیاء ایجاد می کند. از آنجا که در برخی از حالات، اشتباهات و یا مقادیر از دست رفته ممکن است تأثیر مهمی در اقدامات یا تصمیمات سیستم اینترنت اشیاء بگذارد، اطلاعات ارائه شده باید دقیق، به موقع و کامل باشد. در واقع، به عنوان خدمات و برنامه های کاربردی فعال در اینترنت اشیاء که از منابع داده مختلف استفاده می کنند، کاربر (یا نرم افزار) باید به منظور تصمیم گیری آگاهانه در موارد استفاده خود، از سطح امنیت و کیفیت داده های در دسترس، آگاه  باشد.

اینترنت اشیاء در حال تبدیل شدن به یک عنصر کلیدی از اینترنت آینده و یک زیرساخت حیاتی ملی  و بین المللی می باشد. با این شرایط، تأمین امنیت کافی برای زیرساخت های اینترنت اشیاء، اهمیت روزافزونی پیدا می کند. برنامه های کاربردی مقیاس بزرگ و خدمات براساس اینترنت اشیاء به طور فزاینده ای در برابر هرگونه اختلال، حملات و یا سرقت اطلاعات، آسیب پذیر هستند.

– امنیت اطلاعات

امنیت ایده ای جهانی است که با ایمنی گره خورده است، و اطمینان یک شخص به زندگی اش بدون آسیب رسیدن به زندگی، ویژگی ها و حقوق آن می باشد. امنیت سایبری زیرمجموعه ای است که بر سیستم های محاسباتی، کانال های تبدیل داده ها و اطلاعاتی که پردازش می کنند، و تخطی از آنچه ممکن است طبق قوانین جنایی مجازات شوند تمرکز دارد. امنیت اطلاعات و اطمینان با امنیت سایبری با تمرکز بر اطلاعات پردازش شده در هم پیچیده شده است.

در سیستم های محاسباتی، هسته نگرانی های امنیتی در ارتباط با اطلاعاتی است که توسط سیستم به کار برده می شود. سه ناحیه عمومی که ایمن شده است عبارتند از:

— “حریم خصوصی” و محرمانگی اطلاعات

— یکپارچگی و اعتبار اطلاعات

— در دسترس بودن اطلاعات برای کاربردها و خدمات آن.

علاوه بر این، مفاهیم حقوقی و اجتماعی “حق حفظ حریم خصوصی” شهروندان، با چالش امنیت سایبری و منافع شهر هوشمند در هم تنیده شده است. مفهوم قانونی/ اجتماعی حریم خصوصی به جنبه های محرمانه زندگی، کنترل مشخصات عمومی آن و یک زندگی عاری از دخالت بی جا اشاره دارد.

اقدامات لازم در خصوص حصول اطمینان از انعطاف معماری نسبت به حملات، تصدیق داده ها، کنترل دسترسی و حریم خصوصی مشتری  باید انجام گردد. یک چارچوب قانونی مناسب در این تکنولوژی باید وجود داشته باشد و به بهترین شکل توسط قانونگذار بین المللی برقرار گردد تا توسط بخش خصوصی با توجه به نیازهای خاص پشتیبانی شود. محتویات قوانین مربوطه باید حق دسترسی به اطلاعات، مقررات منع یا محدود کردن استفاده از مکانیسم های اینترنت اشیاء، برقراری قوانین امنیتی IT، مقررات حمایت از استفاده از مکانیسم های اینترنت اشیاء و استقرار یک نیروی کار برای انجام تحقیقات بر روی چالش های اینترنت اشیاء را در بر گیرد.

هدف قانون امنیت، محافظت از تهدیدات است. این تهدیدات به دو دسته طبقه بندی می شوند که عبارتند از: تهدیدات خارجی مانند حمله مهاجمان به تشکیلات سیستم و تهدیدات داخلی مانند سوء استفاده از سیستم و یا اطلاعات. سه عامل اصلی امنیت وجود دارد: محرمانه بودن اطلاعات، حفظ حریم خصوصی و اعتماد. محرمانه بودن اطلاعات تضمین می کند تنها کاربران مجاز قادر به دسترسی و تغییر داده باشند، و آن شامل دو جنبه است: اول، مکانیزم کنترل دسترسی و دوم، یک فرایند احراز هویت اشیاء. اعتماد جهت اعمال قوانین امنیتی در سیستم تضمین شده است و نمونه رایج از اعتماد، گواهینامه های دیجیتال هستند. حریم خصوصی به عنوان یک کنترل دسترسی به اطلاعات شخصی تعریف شده است و نگهداری اطلاعات خاص و اطلاعات محرمانه را مقدور می سازد؛ ویژگی های حفظ حریم خصوصی، سری بودن، گمنامی و خلوتی آن است. بیشتر محققان در حال حاضر به دنبال افزایش و توسعه حریم خصوصی در برنامه های کاربردی هستند، فن آوری های بهبود حریم خصوصی (PET) می تواند به موضوع اشیاء، تراکنش یا سیستم متمایل گردد، و آن برای محافظت از هویت در اینترنت استفاده می شود. در محیط اینترنت اشیاء، امنیت و حریم خصوصی برای تضمین یک تعامل قابل اعتماد بین دنیای فیزیکی و دنیای مجازی مهم هستند.

 – حریم خصوصی

اینترنت اشیاء، یکی از سریع ترین گرایش های رشد یافته در محاسبه است، که انتظار می رود تأثیر اقتصادی معادل ۱۴ میلیارد دلار تا سال ۲۰۲۲ داشته باشد. اینترنت اشیاء اجازه اتصال بیکران و فراگیر انواع مختلف دستگاه ها در هر زمان و در هر مکان را می دهد. این چشم انداز از طریق استفاده گسترده از سنسورها امکان پذیر شده است، اشیای تعبیه شده در دستگاه هایی که دارای توانایی پیوند دنیای دیجیتال با دنیای واقعی را دارند. مثال ها شامل جمع آوری و یکپارچه سازی اطلاعات از یک یا چند منبع هستند از جمله: علائم حیاتی بیمار شامل ضربان قلب و درجه حرارت بدن، الگوهای منحصر به فرد حرکت از طریق موقعیت یاب جهانی در شهرها، سنسورهای خانگی که قدرت و مصرف برق را ردیابی می کند، و دستگاه هایی که مسیر خودروها و رفتار راننده را دنبال می کنند. به دلیل آنکه داده های بیشتری از منابع مختلف با استفاده از این دستگاه ها جمع آوری می شوند، اینترنت اشیا می تواند تأثیر قابل توجهی بر حریم خصوصی اشخاص با پتانسیل اضافی برای نظارت گسترده افراد بدون اطلاع یا رضایت آنها داشته باشد.

به عبارتی، اینترنت اشیاء، نوید بخش یک عصر جدید از محاسبات است که به موجب آن هر شی قابل تصور مجهز می شود، و یا به یک دستگاه هوشمند متصل می شود که اجازه جمع آوری داده ها و ارتباطات از طریق اینترنت را می دهد. اینترنت اشیا ، حریم خصوصی افراد را از نظر جمع آوری و استفاده از اطلاعات شخصی افراد به چالش می کشد.

حفظ حریم خصوصی، قوانینی که تحت آن هر فرد کاربر باید به چه اطلاعاتی دسترسی پیدا کند را تعریف می نماید. دلیل اصلی که حفظ حریم خصوصی در اینترنت اشیاء از ضروریات محسوب می شود، به حوزه کاربری و فناوری های مورد استفاده در اینترنت اشیاء برمی گردد. برنامه های کاربردی در بخش مراقبت های بهداشتی، بیانگر برجسته ترین حوزه کاربری هستند که در آن اطمینان یافتن از وجود امنیت در حوزه اطلاعات در فناوری اینترنت اشیاء ضروری می نماید. به علاوه در چشم انداز اینترنت اشیاء، نقش تکنولوژی های ارتباطی برجسته تر خواهد شد. انطباق گسترده در رسانه های بی سیم برای تبادل اطلاعات، موجب نشر و نمو مباحث جدید در حوزه نقض حریم خصوصی می گردد. در واقع، شبکه های بی سیم، به دلیل قابلیت دسترسی از راه دور، خطر نقض حریم خصوصی را افزایش می دهند چون باعث می شوند که سیستم در معرض خطر بالقوه استراق سمع و حملات پوششی قرار بگیرد. از این رو حفظ حریم خصوصی نشانگر یک مسأله واقعی است که ممکن است توسعه اینترنت اشیاء را با محدودیت مواجه سازد.

گیبس (۲۰۰۸) حریم خصوصی را به عنوان “محدودیت دسترسی دیگران به یک شخص” تعریف می کند و اشاره می کند که این محدودیت بر اساس سه عنصر قرار گرفته است: پنهان کاری (کنترل اطلاعات)، ناشناسی (اقدام بدون توجه دیگران) و تنهایی (محدود کردن دسترسی فیزیکی به یک فرد). علاوه بر این، گیبس (۲۰۰۸) اشاره به اهمیت تعادل حریم خصوصی شخصی در برابر دیگر حقوق فردی و در برابر کالای اجتماعی جمعی دارد. حریم خصوصی افراد به طور خاص شامل آنکه (۱) افراد  لازم است چه اطلاعاتی، در مورد خود برای دیگران فاش کنند، و (۲) به شدت برای خودشان حفظ کنند. با توجه به افزایش دیجیتالی شدن اطلاعات شخصی و شبکه فن آوری ها از طریق اینترنت اشیا، یک نگرانی رو به رشد وجود دارد که افراد ممکن است از عواقب قانونی مرتبط با جمع آوری داده ها از طریق اینترنت اشیاء غافل باشند. به طور خاص، اغلب دستورالعمل های نامشخصی وجود دارد.

مسائل حریم خصوصی شامل حریم خصوصی شی، حفظ حریم خصوصی مکان، و حریم خصوصی انسان است.

یافته ها نشان می دهد که (۱) برنامه های کاربردی به اندازه کافی از حریم خصوصی شخصی داده های جمع آوری شده از طریق اینترنت اشیاء محافظت نمی کند، و (۲) قوانین حفظ حریم خصوصی آینده باید پیامدهای دسترسی جهانی به خدمات اینترنت اشیاء، و حضور در همه جا و امنیت جمع آوری داده اینترنت اشیا با توجه به حریم خصوصی افراد را در نظر گیرد

در شماره های بعدی به بررسی سایر چالش های مربوط به اینترنت اشیا میپردازیم…

Admin بدون دیدگاه

IOT، نابودی امنیت

مدتی است که میشنویم دستگاه های مختلفی در قالب های گوناگون در حال اتصال به اینترنت و ارسال داده به مراکز تولیدی خود هستند. دستگاه هایی که هر کدام دارای سنسور های مخصوصی برای کار های مختلفی هستند.

سوالی که شاید در این دوره از خودمان نپرسیم، سوالی تلخ است که به ما همراه خود پاسخی را به نمایش میگذارد، آیا امنیت و حریم شخصی ما همواره در محیطی امن قرار میگیرد؟ یا نه اجازه نفس کشیدن ما باید از فیلتر کمپانی ها عبور کند؟

فرض کنیم زمانی رسیده که ما در خانه های خود وسایلی داریم که از طریق سنسور های مختلفی داده های محلی خاصی را با یکدیگر به اشتراک میگذراند و وقتی ما به این داده ها نیاز داریم به ما یک گزارش کلی از وضعیت بررسی شده میدهند، این دستگاه ها هر کدام برای نیاز خود به اینترنت دسترسی دارند و در صورت لزوم اطلاعات را دریافت یا ارسال میکنند. نکته اینجاست که آیا این اطلاعات صرفا یک پکیج ساده  از سمت کمپانی تولید کننده است برای بروزرسانی یا نه ارسال اطلاعات و وضعیت روزمره ما برای تارگت هایی خاص تا رفتار ما را کنترل کنند؟

به نظر این نکته مهم است که آیا ما با داشتن این چنین وسایل میتوانیم زندگی خود را امن نگه داریم؟ جواب شاید خیر باشد.

اگر در آینده ای نزدیک حریم شخصی شما همانند یک وبلاگ در اینترنت بود اصلا تعجب نکنید.

شرکت هایی مانند سامسونگ، اپل و… که این روز ها بسیار محبوب واقع شدند و برای آینده ما نقشه های شومی در سر دارند هم ممکن است تا روزی مدیریت رفتار و زندگی ما را در دست بگیرند و در همین منابع هوشمند سازی ساختمان که بیشتر سنسور محور شده میتوانند ما را در دست بگیرند.

پیشبینی های گوگل در مورد جستجو های شما که بیشتر از روی پروژه رفتار سنجی و الگو روزمره زندگانی شما برداشته شده است مثال کوچک اما خوبی برای روشن شدن بعضی مسائل است.

اما روی دیگر این مساله به نظر این حقیر مبحث باگ است، اگر این دست وسایل یا چیز ها در سطح کلان (شهری و کشوری) به صورت گسترده پیاده سازی شود، به طور حتم در ساختار و اجرا دچار باگ های بزرگی خواهد شد، این زمانی است که ما گیک ها خیلی مشتاق دیدن آن هستیم تا مدتی فرمان را در دست بگیریم و ساختار شنودی آن را به ساختار ضوابطی تغییر بدهیم.

ما گیک ها باید به صورت گسترده اطلاعات خودمان را بروز نگهداریم تا در زمانی که مردم به یک راه حل کلی و حیاتی نیاز دارند به ما تکیه کنند.

پس چه بهتر است تا ما سواد خود را برای عصر باگ به سطح بالایی برسانیم تا حداقل از نظر اقتصادی هم به نفع ما باشد و در مقابل بدانیم که چه رویدادی در انتظار ما است.

برای درک بهتر و مفید تر به مطالعه و پژوهش در زمینه اینترنت چیزها بپردازید. اگر فرصتی باشد در مقالات بعدی، از ابعاد تخصصی و طراحی به این موضوع میپردازیم.

 

نویسنده: زئوس

[email protected]

FNajafi بدون دیدگاه

IOT – قسمت دوم (کاربردهای IOT)

در سالهای اخیر تحقیقات زیادی در مورد فواید و امکانات “خانه هوشمند” صورت گرفته است و به‌عنوان فناوری‌های کامل و ارزان، ارتباطات بی‌سیم افزایش یافته و طیف وسیعی از برنامه‏ های کاربردی مانند کنترل دستگاه های هوشمند، کنترل و امنیت خانه، سیستم های تعمیر و نگهداری هوشمند، سیستم های گرمایشی و سرمایشی و تهویه هوشمند، کنترل و نظارت بر مصرف انرژی (آب، برق، گاز) و… در حال گسترده‌ شدن هستند.

همچنین استفاده از فناوری‌های نوین در شهرها، با هدف بهینه‌سازی کاربرد زیرساخت‏ های فیزیکی شهرها (مانند شبکه‏ های جاده‌ای، شبکه قدرت و غیره) و ارتقاء کیفیت زندگی شهروندان می‌باشد. فناوری اینترنت اشیاء می‌تواند کاربردهای متنوعی در حوزه شهرهای هوشمند بیابد. بعنوان مثال، این فناوری می‌تواند سیستم ‏های پیشرفته کنترل ترافیک را فراهم آورد. از طریق هوشمند سازها می‌توان ترافیک در شهرهای بزرگ و بزرگراه‏ ها را پایش و با استقرار سرویس‌هایی که توصیه‏ های مسیریابی ترافیک را ارائه می‌دهد از ازدحام جلوگیری کرد. در این دیدگاه، اتومبیل‌ها «ابزاری هوشمند» به‌حساب می‌آیند. علاوه بر این، سیستم هوشمند پارکینگ، بر اساس فناوری سنسور و RFID، فضای پارکینگ در دسترس را پایش می‌کند و توصیه‏ هایی برای پارکینگ خودکار به رانندگان ارائه می‌دهد، درنتیجه باعث بهبود تحرک در مناطق شهری می‏شود. در این فناوری حسگرها قادرند جریان ترافیک وسائل نقلیه در بزرگراه ‏ها و بازیابی اطلاعات انبوه مانند سرعت متوسط و تعداد اتومبیل‌ها را پایش نمایند. این حسگرها همچنین می‌توانند سطح آلودگی هوا و گازهای شیمیایی موجود در آن، مانند سطح دی‌اکسید کربن،PM10، و غیره را شناسایی و این اطلاعات را به سازمان‌های بهداشتی ارائه دهند. علاوه بر این، می‌توانند در تشخیص تخلفات و انتقال داده ‏های مربوط به سازمان‌های اجرای قانون به‌منظور شناسایی متخلفین و یا برای ذخیره اطلاعاتی که از تجزیه‌ و تحلیل صحنه تصادف فراهم‌شده است، به کار روند.

اینترنت اشیاء می‌تواند به بهبود امنیت، خدمات و حفاظت از محصولات از جعل و تقلب کمک نماید. برای مثال صنعت حمل‌ و نقل هوایی، با مشکل قطعات تأیید نشده مشکوک (SUP) تهدید می‏شود. SUP بخشی از هواپیما است که برای کنترل مقررات مورد تأیید هواپیمایی هیچ نظارتی وجود ندارد (به‌عنوان‌مثال، داروهای تقلبی که با محدودیت‏های کیفیت دقیق صنعت حمل‌ و نقل هوایی ارتباطی ندارد.) بنابراین، SUP‏ها به‌طور جدی استانداردهای امنیتی هواپیما را نقض می‌کنند. مقامات حمل‌ و نقل هوایی گزارش می‌دهند که حداقل ۲۸ عدد از تصادفات و یا حوادث که در ایالات‌متحده اتفاق افتاده‌اند به دلیل تقلبی بودن قطعات بوده است. جدای از تجزیه‌ و تحلیل اقلام وقت‌گیر، تأیید صحت قطعات هواپیما را می‌توان با بازرسی اسناد و مدارک ضمیمه‌ شده انجام داد که  این نیز میتواند تقلبی باشد. این مشکل می‌تواند با  شناخت تاریخچه الکترونیکی برای دسته خاصی از قطعات هواپیما، که  مدارک ،منشاء آن‌ها را  مشخص می‌کند، ایمن بودن از حوادث بحرانی در طول  کارکردشان را (به‌عنوان مثال، تغییرات) را تضمین  نماید. با ذخیره‌سازی این  اطلاعات قبلی در یک پایگاه داده غیرمتمرکز و همچنین در برچسب‌های RFID که به‌صورت امن و مطمئن به قطعات هواپیما متصل است، احراز هویت (تأیید امضاهای دیجیتال، مقایسه  تاریخچه در تگ‌های RFID و در داخل پایگاه داده) این قطعات می‌تواند انجام شود، برای مثال قبل از نصب، این اقلام را در داخل یک هواپیما تست می‌کنند. بنابراین ایمنی و امنیت یک هواپیما به‌طور قابل‌توجهی بهبود خواهد یافت.

ایمنی یک پدیده ای است که حفظ اعتماد به‌ نفس در مسافر و جامعه را در بر می­گیرد. به طوری که یک پرواز تجاری نه‌ تنها باید بسیار امن باشد بلکه تا حد زیادی با وجود افزایش ترافیک، باید امکان بروز تصادفات را کاهش دهد و افزایش بهره‌وری را در  بر می­گیرد. در این زمینه سیستم‏های بی‌سیم  پیشرفته شناسایی، به‌ کاربرده می­شود که به دو صورت زیر است:

برچسب‌های ارتباطی RFID با توشه‌ای دربسته، برچسب RFID مبتنی بر مفاهیم مسافر/ خدمه/ چمدان/پیگیری محموله

برچسب‌های RFID و حسگرهای نصب‌شده روی نوار نقاله، هزینه خواندن سیستم‏های مؤثر متصل به پایگاه داده‏ های امنیتی فراگیر، دوربین مدار بسته و داده ‏های نرم‌افزار تصویر برداری.

در صنعت خودروسازی نیز استفاده از برنامه‏ های کاربردی که شامل “اشیاء هوشمند” است برای نظارت و گزارش دهی هر قطعه، از فشار باد تایر اتومبیل گرفته تا نزدیکی سایر وسایل نقلیه را شامل می­شود. تکنولوژی RFID برای تولید آسان خودرو, افزایش کنترل کیفیت, بهبود تدارکات و بهبود خدمات به مشتریان استفاده می‏شود. این دستگاه‏ ها به بخش حاوی اطلاعات مربوطه متصل شده  و نام سازنده،  زمان ساخت محصول، شماره سریال آن، نوع محصول، کد محصول و در برخی از برنامه ‏های کاربردی محل دقیق  ساخت آن را در یک لحظه فراهم می‌کند. تکنولوژی RFID داده‏ های زمان واقعی در فرآیند تولید، عملیات تعمیر و نگهداری را فراهم می‌کند و یک راهکار جدید برای مدیریت مؤثرتر ارائه می‌دهد.

هوشمندسازی ناوگان حمل و نقل که علاوه بر افزایش نظم و کاهش ترافیک، ایمنی و امنیت جاده ها و رانندگان را ارتقا بخشیده است: سیستم های هوشمند کنترل ترافیک، سیستم های تعمیر و نگهداری هوشمند راه ها ( زمینی، هوایی و دریایی ) ، سیستم های هوشمند پارکینگ….

در شماره های بعدی بیشتر به آشنایی با کاربرهای IOT در بخش های مختلف زندگی میپردازیم…

FNajafi بدون دیدگاه

معرفی IOT

picture1

اصطلاح «اینترنت اشیاء» اولین بار توسط کوین اشتون در سال ۱۹۹۹ بکار برده شد و برای نخستین بار توسط انتشارات مؤسسه MIT به دنیامعرفی گردید و جهانی را توصیف کرد که در آن هر چیزی، از جمله اشیا بی جان، برای خود هویت دیجیتال داشته باشند و به کامپیوترها اجازه دهند آن‏ها را سازماندهی و مدیریت کنند.

picture3

مفهوم اینترنت اشیاء بوسیله یکی از افراد کمیته توسعه RFID در سال ۲۰۰۰ رقم خورد. او به امکان  کشف  اطلاعات در مورد یک شیء برچسب خورده بوسیله جست و جو در یک آدرس اینترنت خاص و یا محتوای یک بانک اطلاعاتی اشاره نمود. از آن زمان واژه اینترنت اشیاء به مفهوم اشیاء روزمره‌ای که قابل تشخیص، مکان‌یابی، آدرس دهی و کنترل از طریق اینترنت باشند (چه از طریق RFID، شبکه بی‌سیم، شبکه WAN و یا سایر ابزارها) گره خورد. اشیاء روزمره تنها شامل وسایل الکتریکی نیست   بلکه اشیایی که به هیچ وجه به آن‌ها به دید یک وسیله الکتریکی نمی‌نگریم را هم شامل می شود.  مانند غذا، پوشاک، مواد، قطعات و  …

picture4

تعاریف زیادی از اینترنت اشیاء توسط انجمن‌های مختلف تحقیقاتی بر اساس نوع نگرش آن‌ها به نقاط قوت این ایده بیان‌شده است. دلیل چندوجهی بودن این مفهوم به نام‌گذاری این ایده یعنی «اینترنت اشیاء» برمی‌گردد. این نام از دو کلمه تشکیل‌شده است، کلمه اول به دیدگاه شبکه گرایی این مفهوم تأکید دارد درحالی‌که کلمه دوم به حرکت به سمت اشیاء عمومی که در یک  بسته مشترک قرارگرفته‌اند تأکید می‌کند. اینکه به اینترنت اشیاء با دید اینترنت گرا و یا موجودیت گرا نگاه کنیم باعث به وجود آمدن تغییر در ذینفعان، قراردادهای تجاری، تحقیق‌ها و استانداردهای  موجود خواهد شد. درواقع اینترنت اشیاء به معنی یک شبکه جهانی از اشیاء مرتبط که هر یک دارای آدرس مختص به خود بوده، می­ باشد که بر اساس قراردادهای استاندارد شده‌ای با یکدیگر در ارتباط هستند..

عموما دو حالت مختلف برای ارتباطات اشیاء تعریف می‌کنند: ۱-شیء به انسان  ۲- شیء به شیء.

ارتباطات شیء به انسان و انسان به شیء به‌وسیله تکنولوژی‌ها و برنامه‏ های کاربردی به وجود آمده‌اند. که انسان به‌وسیله آن‌ها با اشیاء ارتباط برقرار می‌کنند و بالعکس. این ارتباط کنترل از راه دور اشیاء توسط انسان و ارسال گزارشات اشیاء به انسان  شامل موقعیت، وضعیت و اطلاعات سنسوراست.

ارتباطات شیء به شیء، شامل تعدادی تکنولوژی و نرم افزار می‏ شود که اشیاء روزمره بدون دخالت و واسطه انسان با دیگر اشیاء ارتباط برقرار می‌کنند. این اشیاء می‌توانند اشیاء دیگر و وضعیت موجود را پایش کرده و اعمالی به‌منظور اصلاح وضعیت انجام دهند. در صورت نیاز پیام‌هایی به انسان صادر نمایند.

picture2

امروزه بسیاری از اشیاء روزمره میکروکنترلرهایی را در خود جای داده‌اند و رابط‌های ارتباط بی‌سیم به شکل فزاینده‌ای به آن‌ها الحاق می‌گردند. به این میکروکنترلرها حافظه، نرم‌افزار، راه‌اندازها و مدارات واسط سنسورها افزوده شده‌اند و با اضافه کردن یک رابط شبکه افراد و اشیاء می‌توانند از طریق اینترنت اشیاء مانیتور و کنترل نمایند. نرم‌افزارهایی که در سرورها و یا اشیاء مستقر شده‌اند، می‌توانند با دخالت و یا بدون دخالت انسان مراحل کاری را انجام دهند.

ترکیب میکروکنترلرها، حافظه، نرم‌افزار، راه‌اندازها و مدارات واسط و همچنین سنسورها این امکان را برای شبکه ‌اینترنت به وجود  می آورد که از شبکه رایانه‏ ها به شبکه اشیاء متصل  شود. اینترنت اشیاء شامل اشیاء روزمره‌ای است که حداقل دارای یک شناسه الکترونیکی باشند. به‌حساب آوردن همه اشیاء در این شبکه می‌تواند یک چالش بزرگ باشد. چون تخمین زده‌شده است که هر فرد توسط ۱۰۰۰ تا ۵۰۰۰ شیء احاطه‌شده است. اگر همه اشیاء شناسه داشته باشند، اینترنت اشیاء فراگیر ممکن است ۵۰۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰ بیلیون عضو داشته باشد.