حسین شفیعیان بدون دیدگاه

با قسمت دوم آموزش پایتون در خدمتتون هستم. تو این بحث در مورد متغییر ها در پایتون آشنا میشیم.

همچنین بعضی از دوستان پیشنهاد داده بودند پایتون 3 آموزش داده بشه و دیدم که حق دارن ! منابع آموزشی زیادی برای پایتون 2 هست و هر چند خیلی از برنامه های فعلی با پایتون 2 نوشته شده و داره استفاده میشه ولی مشخصا آینده از آن پایتون 3 هست. بنابراین پایه این دوره به پایتون ورژن 3 میره

ویدیو این جلسه رو میتونید از راه های زیر دانلود کنید :

 

Youtube / Telegram / Torrent / Aparat

لینک دانلود مستقیم : دانلود ویدیو

 

 

برای اجرای پایتون 3 به روش مستقیم کافیه در ترمینال دستور زیر رو بزنیم :

و در مواردی که پایتون رو از روی یک فایل اجرا میکنید شبنگ رو به این شکل باید بنویسید :

در پایتون 3 دستور print به یک تابع تبدیل شده و باید به این شکل استفاده بشه :

 

برای کامنت گذاشتن در پایتون کافیه قبل از عبارت کامنت از # استفاده بشه :

 

اما متغییر ها ، در طول فرایند اجرای برنامه نیاز دارید که یکسری مقادیر در برنامه (حافظه RAM) ذخیره تا اون ها رو پردازش کنید ، به قسمتی از حافظه که ما مقادیر مورد نظرمون رو در طول اجرای برنامه در اون ذخیره میکنیم متغییر میگویند و همانطور که از اسمش پیدا این مقادیر با توجه دستوراتی که برنامه نویس مینویسه قابل تغییر و پردازش هست. برای دسترسی به متغییر ها باید در برنامه نویسی یک اسم براش انتخاب کنیم و هر بار تو کد هامون اون اسم رو آوردیم ینی داریم از اون متغییر استفاده میکنیم.

مثلا من در دستور زیر یک متغییر به نام number ایجاد کردم و مقدار 23 رو در حافظه این متغییر ذخیره کردم :

دقت داشته باشید در نام گذاری متغییر ها در پایتون (و در خیلی دیگه از زبان های برنامه نویسی) باید یه سری قواعد رو رعایت بکنید. اسمی که برای متغییرتون انتخاب میکنید باید شامل حروف کوچک یا بزرگ انگلیسی ، عدد و و نهایتا آندرلاین باشه. همینطور حرف اول متغییر نباید یک عدد باشه. و همچنین برخی از عبارات خاص رو نمیتونید به عنون اسم متغییر استفاده کنید چون این عبارات دستور خاص پایتون هستند و معانی خاصی دارند که این عبارات شمال زیر هست :

 

برای چاپ کردن مقدار یک متغییر در پایتون از print به شکل زیر استفاده میشه :

و یه نکته دیگه رو از جلسه قبل یاد آوردی میکنم ، پایتون نسبت به حروف کوچیک و بزرگ حساس هست پس متغییر number با متغییر Number مجزا اند.

در دستور زیر یک متغییر با اسم name و مقدار javad ایجاد کردم :

به تفاوتی که دو متغییر بالا دارند دقت کنید ، متوجه میشید که برای ذخیره کردن یک متن در متغییر ، متن مورد نظر باید داخل کوتیشن ، یا دابل کوتیشن باشه. کوتیشن یا دابل کوتیشن نشون دهنده یک متن هست. به دستور زیر دقت کنید :

این دستور خروجی مقدار متغییر name رو چاپ میکنه . ولی دستور زیر عبارت name رو چاپ میکنه :

 

همانطور که گفته شد مقادیر متغییر ها قابل تغییرند ، به مثال زیر دقت کنید :

خروجی :

در دستورات بالا مقدار متغییر number برابر 3 شد و بعد از اون چاپش کردیم ، خروجی کنسول میشه 3 ، بعد زا اون تو خط سوم مقدار این متغییر رو برابر 8 کردیم و در خط چهارم دستور چاپ مقدار جدید متغییر رو که الان 8 هست چاپ میکنه

 

حالا به مثال زیر دقت کنید :

خروجی :

در دستورات بالا  متغییر با اسم number1 با مقدار 3 و متغییر number2 با مقدار 6 ایجاد کردیم. در خط سوم و چهارم مقادیرشون رو چاپ کردیم ، خروجی 3 و 6 هست.

در خط پنجم مقدار متغییر number1 رو برابر مقدار متغییر number2 کردیم ، در نتیجه مقدار متغییر number1 برابر 6 خواهد شد. خروجی دستور خط ششم و هفتم برابر 6 و 6 است.

در مثال بالا ما میتوانستیم دو متغییر number1 و number2 را مجزا و توسط دو دستور print چاپ کردیم . این کار رو به شکل زیر میتونستیم با یک دستور پرینت انجام بدیم :

 

همچنین به شکل زیر میشه یک متن و یک متغییر رو چاپ کرد :

 

 

در جلسه بعدی در مورد عملگر ها بحث میکنیم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *