کیا حامدی بدون دیدگاه

چرا اوبونتو؟

میدونم دوستانی که مطالب یا ویدئوکست های من رو دنبال کرده باشند شاید فکر کنند (چرا اوبونتو؟) اسم یک مقاله است که باز راجب آرچ لینوکس مطلب داره یا اینکه کاربرای اوبونتو و توزیع های دیگه رو مخاطب قرار بده و به سمت آرچ بیاره، اما در واقع نه این مقاله شاید به نوعی افرادی که روی آرچ یا توزیعی مثل جنتو هستند رو به سمت توزیع های معمول مثل اوبونتو، مینت یا دیپین ببره، پس با من همراه باشید تا از دید متفاوتی به قضیه نگاه کنیم.

بهتره قبل از اینکه وارد ماجرا بشیم برای دوستانی که تازه کارتر هستند یکم در مورد آرچ حرف بزنم،آرچ لینوکس یک توزیع فوق العاده جذاب و دوست داشتنی با مخازن بسیار بسیار غنی از برنامه ها که کمبود هیچ بسته یا نرم افزاری رو احساس نمی کنید، وقتی شما وارد دنیای آرچ میشید با یک دنیای متفاوت رو به رو هستید، دنیایی که قبلا روی توزیع هایی مثل اوبونتو یا مینت تجربه نکردید
شما با وارد شدن به دنیای آرچ ناخودآگاه خیلی چیزهارو یاد میگیرد، اینکه چطور باگ های سیستم رو رفع کنید دنبال مشکلاتتون در سطح اینترنت بگردید، ویکی خوندن رو یاد میگیرید،مشکلات و عدم ناسازگاری بسته های مختلف با همدیگه،زیر ساخت سیستم عامل اینکه این سیستم عامل چطور کار میکنه تک تک فایل هاش برای چه چیزی استفاده میشند یا به عبارت دیگه شما خوش فکر میشید
واقعا افرادی که روی آرچ لینوکس هستند از نظر فکری خیلی فکر بازتری دارند تا با مشکلات روبه رو بشند، چون به اندازه ای با مشکلات رو به رو شدند که انگاری در ناخوداگاهشان ثبت شده اگه مشکل جدیدی پیش بیاد از چه راهی رفعش کنند حتی اگه راه حلش مسیر جدیدی باشه.

در کل بگم آرچ لینوکس توزیع فوق العاده ایه اما نه برای همه کس به یک دلیل، البته قبل از اینکه این بخش رو بخونید بگم اگه عاشق دو آتیشه آرچ هستید بقیش رو نخونید و به همین قسمت بالا بسنده کنید چون ادامه مقاله ممکنه به مزاقتون خوش نیاد، اگه آماده اید که راجب اوبونتو و توزیع های دیگه و اون یک دلیل بشنوید پس بریم

یک دلیل من برای اینکه به کاربرای آرچ بگم به توزیع های دیگه مثل اوبونتو، مینت یا دیپین برند خیلی خیلی سادست و در یک کلمه میشه خلاصه ش کرد، یک کلمه که همه توضیح ها رو شامل میشه، اون کلمه زمانه 

اول این رو بگم اگه کاربری هستید دوست دارید خیلی بیشتر لینوکس رو یاد بگیرید پیشنهاد میکنم به جای دیدن فیلم ها و دوره های lpic فقط وارد آرچ لینوکس بشید، چون کسی که وارد آرچ میشه به اندازه ای با مسایل درگیر میشه و میتونه لمس کنه که خودش استاد میشه، نه فقط به صورت تئوری یا زدن چند دستور ساده از روی فیلم و کتاب بلکه خیلی از بخش ها رو به صورت روزمره باهاش سرو کار دارید البته فقط برای کاربرانی که زمان زیادی دارند

اگه شما برنامه نویس هستید، نه برنامه نویسی که مثل من برای خودش کار میکنه و در اوقات بیکاری از روی علاقه کد میزنه بلکه کسی که به عنوان منبع درآمد بهش نگاه میکنه و با انجام پروژه های مختلف زورگار میگذورنه آرچ لینوکس چیزی چز ضرر نداره چون اول باید کلی زمان بزارید تا کامل یاد بگیرید و این توزیع رو درک کنید دوم باید کلی زمان دیگه برای حل مشکلات احتمالی بزارید که این زمان هارو اگه روی پروژه ها بزارید سود بیشتری میکنید

نمونش خود من الان دو ماه شده هنوز به پروژه دانشگاه دست نزدم و کاملش نکردم چون هرباری که پشت سیستم میشینم با یک قسمت آرچ درگیر میشم و دیگه زمانی برای انجام پروژه برام باقی نمیمونه

این مسئله باعث شد تا دوباره به فکر امتحان توزیع های دیگه بیوفتم و باز برگردم به اوبونتو

 

دلایل من برای بازگشت به اوبونتو خیلی ساده هستند:

اول خیلی راحت نصب میشه، لزومی نداره شما کاربر حرفه ای لینوکس باشه کافیه بلد باشید با کامپیوتر کار کنید و کمی زبانتون خوب باشه بدونید قسمت هایی که پر میکنید مربوط به چی هستند تا نصبش کنید، این بخش زمان احتمالی نصب مجدد آرچ رو به من بر مگردونه و میتونم با فکر راحت تری  روی کار و درس تمرکز کنید به دور از سیستم عامل

دوم من به توزیعی نیاز داشتم که مثل آرچ باشه یعنی هر شش ماه یکبار نیاز نباشه نسخه جدید رو نصب کنیم واسه همین رفتم سراغ نسخه 16.04 اوبونتو که نسخه LTS یعنی ساپورت بلند مدت داره گه البته چون این نسخه انگاری خداحافظی با میزکار یونیتیه پس مدت پشتیبانیش طولانی تره و تا آپریل 2021 پشتیبانی میشه پس اگه سیستم عامل واقعا خراب نشه نیازی به عوض کردن و نصب نسخه جدید نیست

خب دلیل سوم من برای انتخاب اوبونتو پایدار بودن، چون اوبونتو بر اساس توزیع پایدار دبیان درست شده پس اوبونتو هم خودش پایداره البته شاید کرش های کوچیکی تو بعضی نرم افزار ها پیش باید که اونم قابل چشم پوشیه

سوم مخازن، از نظر مخازن مخازن اوبونتو از دبیان بهتره، بهتر نه به این معنا که بسته هایی موجود برای اوبونتو برای دبیان وجود نداره بلکه به این معنا که بسته ها توی مخازن اوبونتو سریع تر بروزرسانی میشند و شما بسته های بروز تری در مقایسه با دبیان دارید و البته این نکته رو هم بگم که سرعت دانلود از سرور های اوبونتو خیلی عالیه و مشکل سرور هم ندارید

 

دلیل چهارم کار کردن راحته، واقعا هم همینطوره کار کردن با اوبونتو خیلی راحته و اصلا چیز پیچیده ای نداره حتی شمارو با خط فرمان هم درگیر نمیکنه و جوری این سیستم عامل رو پیاده سازی کردند که هر کسی بتونه با هر سطح دانشی چه تازه کار چه حرفه ای باهاش کار کنه و جوابگوی نیاز همه باشه ولی در مقایسه برای استفاده از آرچ باید مقدمات کار با لینوکس رو بلد باشید ولی اوبونتو نیازی نداره

و در انتها دلیل آخر میزکار یونیتی

  میزکار بسیار دوست داشتنی اوبونتو با اسم یونیتی که در 9 ژوئن سال 2010 معرفی و هم اکنون که این مقاله رو نگارش میکنم در سال 2017 بعد از 7 سال خبر رفتنش اومد و دیگه اوبونتو از این میزکار پشتیبانی نمی کنه

پس کسانی که این میزکار رو دوست دارند تا سال 2021 وقت دارند تا این میزکار رو تجربه کنند قبل از اینکه آخرین توزیع اوبونتو که این میزکار رو داره به تاریخ بپیونده

 

موفق و پیروز باشید

 

کیا حامدی بدون دیدگاه

زندگی در ترمینال

حتما تاحالا دیدید که تو فیلم های هکری هالیوود طرف همش سرش تو کامپیوتره و تو یک صفحه سیاه مدام مینویسه

به نظرتون برای کاربران لینوکس چه لذتی داره که به جای استفاده این همه میزکارها و رابط های گرافیکی بیشتر کارهای خودشون رو با ترمینال انجام بدن؟
درسته قدرت بیشتر اما به نظرتون این همه ماجراست؟
یقینا نه! خب پس چرا؟؟؟
جواب خیلی سادست شاید در ظاهر خط فرمان محیطی خسته کننده و کسل آور باشه اما لذتی که برای انجام کارها به آدم میده رو مطمئنا محیط های گرافیکی نمیدن

پس با ما در این مقاله همراه باشید تا با چند ابزار جالب و کاربردی آشنا بشیم که خیلی از وقت ها مخصوصا زمان هایی که برای سیستم عامل شما مشکلی پیش میاد و فقط به tty ها دسترسی دارید به کمک شما میان

خب اولین ابزارها که برای زندگی در ترمینال خیلی حیاتی هستند مرورگرهای ترمینالی هستند
مرورگرهای ترمینالی نرم افزارهایی هستند که در خط فرمان اجرا میشند و به شما اجازه جستجو در دنیای اینترنت رو میدند، این نرم افزارها معمولا برای دوستانی که روی آرچ هستند خیلی کاربردیه چون در هنگام نصب آرچ به محیط گرافیکی دسترسی ندارید و خیلی راحت میتونید با این ابزار ها ویکی آرچ رو برای نصب مطالعه کنید

خب ابزار اول که میتونید در ترمینال باهاش وب گردی کنید Lynx نام داره برای نصبش کافیه از دستور زیر استفاده کنید

برای استفاده از Lynx کافیه اول اسمش و سپس آدرس سایت مورد نظر رو قرار بدید به این صورت

و همینطور که در تصویر میبینید سایت گوگل در ترمینال براتون لود میشه

 

خب این یکی از ابزار ها دوتا ابزار دیگه هم برای وب گردی معرفی کنیم بد نیست، Links و ELinks که برای نصبشون میتونید از دستورات زیر استفاده کنید

و طریقه استفادشون هم درست مثل نرم افزار قبیله که میتونید نمای هر کدوم رو در زیر ببینید

links

 


elinks

خب باید بگیم خیلی عالی شد واقعا خیلی خوب شد امکان جستجو در اینترنت با ترمینال حال بیاید با چند ابزار دیگه آشنا بشیم ببینیم میشه کارهای روزمره رو در ترمینال انجام داد یا نه؟

وبگردی رو یادگرفتیم حال بریم سراغ نمایش عکس
برای باز کردن عکس در ترمینال میتونیم از ابزار Display استفاده کنیم فقط کافیه به محل مورد نظر بریم و اسم عکس رو با دستور بزنیم به این صورت تا عکس برای ما باز بشه

این برای وقت هایی خوبه که مثلا داریم ویدیوکست ضبط میکنیم و میخوایم یک عکس به کاربر نشون بدیم اما کاربرای تمام عکس های داخل پوشه رو نبینند پس ما از ترمینال وارد میشیم و عکس رو به این روش باز میکنیم

جالب شد حالا بریم یکم کار جالب تر بکنیم یعنی فیلم پخش کنیم، برای پخش فیلم باید از پلیرهایی که امکان پخش از طریق ترمینال رو میدند استفاده کنیم یعنی پلیرهایی مانند vlc و mplayer که روش کار کردن باهاشون همانند دستور قبلیه یعنی کافیه وارد مسیر مورد نظر بشید و با دستورات زیر فیلم خودتون رو پخش کنید

برای نصب نرم افزارهای vlc و mplayer در آرچ هم میتونید از دستورات زیر استفاده کنید

خب الان کارهای جالبی رو یادگرفتیم با ترمینال انجام بدیم اما خب کارهای روزمره بدون گوش کردن به آهنگ مگه میشه؟

برای پخش آهنگ یک نرم افزار خیلی عالی وجود داره به اسم moc،برای نصبش در آرچ میتونید از دستور زیر استفاده کنید

بعد از اینکه نصب شد کافیه با دستور mocp اجراش کنید تا با محیط زیر رو به رو بشید یک موزیک پلیر ترمینالی

 

خب تا اینجای کار تونستیم خیلی از کارهای روزمره رو در ترمینال انجام بدیم،اما کارهای روزمره بدون چک کردن ایمیل ها مگه میشه؟

خب برای این کار هم یک ابزار عالی داریم به اسم mutt

برای نصبش میتونید از دستور زیر استفاده کنید:

برای اجراش میتونید از دستور mutt استفاده کنید و لذت چک کردم ایمیل ها رو در ترمینال تجربه کنید

 

در این مقاله سعی شده ابزارهایی برای انجام کارهای روز مره در ترمینال معرفی بشه تا دوستانی که خیلی عادت به استفاده از این محیط ندارند نیز به لذت استفاده از دنیای ترمینال پی ببرند

کیا حامدی بدون دیدگاه

آرچ را یکبار تجربه کنیم

آرچ لینوکس توزیع دوست داشتنی و جذاب در عین حال خشن و بی اعصاب

میخواهیم در این مقاله بگوییم چرا باید یکبار آرچ را امتحان کنیم

واقعیت این است در دنیای گنو/لینوکس افراد یا عاشق آرچ هستند و هیچ توزیع دیگر را قبول ندارند یا روی توزیع های دیگه هستند و آرچ را توزیع بی خود میدانند که باعث هدر دادن وقت است

اما واقعا چرا بعضی ها عاشق آرچ لینوکس هستند ولی بعضی ها اصلا ازش خوششون نمیاد؟

بهتره قبل از اینکه به این سوال جواب بدیم یکم بیشتر با آرچ آشنا بشیم

آرچ لینوکس اسم یک توزیع گنو/لینوکسیه که هدف اصلیش سادگی و سبک بودنه

اما اینا یک سری کلمات کلیشه ای شده سادگی و سبک بودن ، باید بفهمیم چطوری؟ چطور توزیع آرچ تونسته سادگی و سبک بودن رو ملاک اصلیش قرار بده؟

خب جوابش سادست با نداشتن هیچی!

شاید براتون عجیب باشه چطور هیچی؟ خب آرچ درواقع هیچی نداره حتی یک بسته ساده چند خطی، درواقع شما در آرچ از هیچی یک سیستم عامل میسازید با کنار هم قرار دادن تک تک بسته ها، وای جالب شد و البته کمی ترسناک

منظور از هیچی این نیست که هیچ بسته و پکیجی برای این سیستم عامل نوشته نشده بلکه منظور اینه مثل یک ساختمون که اول هیچی وجود نداره و کم کم با ساختن قسمت های مختلف ساختمان شما شکل میگیره در آرچ هم خود کاربرا باید بسته های مورد نیاز خودشون رو کنار همدیگه قرار بدند و سیستم عامل خودشون رو شکل بدند

شاید این بخش برای شما کمی گنگ باشه بزارید براتون باز ترش کنم

سیستم عاملی مثل اوبونتو یا مینت رو در نظر بگیرید که شما فایل iso رو از سایتش دانلود و اقدام به نصب میکنید چندتا سوال ازتون میپرسه مسیر نصب و در انتها بعد از ساختن نام کاربری و کلمه عبور سیستم عامل شما نصب میشه یعنی در واقع خود شرکت بسته های مورد نیاز برای اجرای معمولی سیستم عامل رو در کنار همدیگه قرار داده و شما فقط بهش یک مسیر میدید که در اونجا کپی بشه حتی اگه کامپیوتر شما بلوتوث نداشته باشه بسته های راه اندازی بلوتوث روی سیستم عامل شما وجود داره و کلی بسته دیگه که ممکنه هیچوقت ازشون استفاده نشه و درواقع بسته های اضافی روی سیستم عامل شما هستند که باعث کند شدن سیستم عامل میشند البته شاید بگید با مشخصات بالای سخت افزار های امروزی این کندی به چشم نمیاد اما خب باز هم بسته های اضافی روی سیستم عامل شما وجود داره که ازشون استفاده نمیشه

خب کاری که آرچ کرده دادن حق انتخاب به کاربره تا کاربرانش بتونند بسته های مورد نیاز خودشون رو در کنار هم دیگه قرار بدند و سیستم عاملشون رو شکل بدند البته باید بگم در این بخش هست که بعضی افراد عاشق آرچ میشند و بعضی ها متنفر، کسایی که بتونند کامل بسته هارو در کنار همدیگه قرار بدند به نوعی شیفته آرچ میشند و نصب سیستم عامل های دیگه برای اونها لذتی نخواهد داشت چون سوار شدن ماشینی که یکی دیگه درست کرده باشه با سوار شدن ماشینی که خودتون درست کرده باشید خیلی باهم فرق داره و بخش دوم افرادی که موفق به نصب آرچ نشده و با گیجی و دلسردی برمیگردند سراغ یکی از توزیع های دیگه

دادن این قابلیت به سیستم عامل باعث شده آرچ لینوکس یک توزیع ساده و سبک باشه

سادگی و سبکی به اندازه نداشتن یک رابط گرافیکی تا اندازه ای که مدیر بسته آرچ (Pacman) هم بدون رابط گرافیکی هست البته این یکی از خوبی های آرچه که کاربرا با سلیقه خودشون رابط های گرافیکی رو نصب میکنند

خب تا اینجا فهمیدیم که آرچ سیستم عاملیه که در ابتدا هیچ چیزی نداره و در انتها بسته های روی اون بسته های مورد نیازه کاربره

حالا باید بفهمیم آرچ جدا از سادگی و سبکی چه خوبی برای کاربرانش داره چون با سخت افزار های الان کند بودند سیستم عامل ها خیلی به چشم نمیاد (البته جدا از ویندوز)

خوبی که آرچ داره یاد دادن بخش های زیر سیستم عامل به کاربره، کسی که آرچ رو نصب میکنه با خیلی بخش های سیستم عامل آشنا میشه، البته دانستن این اطلاعات در مورد بخش های مختلف سیستم عامل برای افراد معمول که هدفشون فقط استفاده از سیستم عامله مهم نیست چون در صورت خرابی هر سیستم عاملی دوباره اون رو از اول نصب میکنند یا به کسی که بلده مراجعه میکنند ولی برای افرادی که علاقه دارند از ریز به ریز سیستم عاملشون آگاهی داشته باشند آرچ لینوکس یک رویای قابل لمسه

در اینجا ما به کسی نمیگیم آرچ لینوکس رو انتخاب کنه چون آرچ لینوکس نیازمند وقت خیلی زیادیه تا بخش بخش اون کنار همدیگه چیده بشه و صد البته وقت بیشتر که مشکلات اون برطرف بشه، خیلی افرادی که به سراغ آرچ میان با هدف یادگیری لینوکس و بخش های مختلف اون میان تا بخشی از سیستم عامل دچار ایراد بشه و آنها مشکل رو بطرف کنند که به واسطه این کار اطلاعاتی در مورد اون بخش کسب میکنند،این کار نیازمند وقت زیادیه برای افرادی که وقت دارند، پس آرچ رو نباید به افرادی که مشغله کاری زیادی دارند پیشنهاد کرد برای کسی که برنامه نویسه وقتش با ارزش تره که برای برنامه نویسی گذاشته باشه تا برای حل مشکلات آرچ

 

بیاید در مورد یک امکان خوب آرچ صحبت کنیم، قابلیت رولینگ ریلیز بودن آرچ

اما رولینگ ریلیز بودن به چه معناست و چه تفاوتی میان سیستم عامل هایی که رولینگ ریلیز هستند با دیگر سیستم عامل ها وجود داره؟

برای جواب این سوال شما سیستم عامل ویندوز رو در نظر بگیرید که هر چند سال یک سیستم عامل با اسم جدید و امکانات و آپدیت های جدید به بیرون عرضه میشه برای مثال بعد از ویندوز xp ویندوز 7 و بعد از اون 8 و 10 اومدند و باید منتظر نسخه های بعدی با اسم های مختلف و ظاهر های متفاوت هم باشیم، تا اینجای کار رو همه بلد هستیم که هر نسخه از ویندوز بیاد ما از اطلاعاتمون یک پشتیبان تهیه میکنیم و یا اطلاعات رو به پارتیشن های دیگه انتقال میدیم و سیستم عامل قدیم رو پاک و نسخه جدید ویندوز رو نصب میکنیم و دوباره شروع به نصب درایور ها و برنامه های خودمون روی اون میکنیم
این روش در سیستم عامل های ویندوز و بسیار از توزیع های گنو/لینوکسی یافت میشه که بعد از رسیدن به یک بهینگی نسخه جدید رو منتشر میکنند اما در آرچ شما نسخه ای از اون رو ندارید شما کافیه یک بار آرچ رو نصب کنید تا از نصب مجدد سیستم عامل و نسخه های جدید خلاص بشید این قدرت رولینگ ریلیز بودنه که شما یک بار نصب میکنید و برای همیشه استفاده میکنید ،هربار کافیه فقط بسته های نصب شده روی سیستم عامل رو به آخرین نسخه های موجود آپدیت کنید شما لازم نیست منتظر انتشار نسخه جدید آرچ باشید تا قابلیت های جدید یا آپدیت های مختلف رو داشته باشید یک بار آرچ را نصب کنید همه قابلیت هارو خواهید داشت درواقع انتشار آرچ لینوکس یک تصویر لحظه ای از از بروزرسانی بسته های موجود با بسته های کنونی است تا شما نسخه نهایی آرچ را داشته باشید.

خب با دانستن این اطلاعات از آرچ حالا باید به این سوال جواب بدیم که آرچ لینوکس برای چه افرادی مناسبه؟

در جوابش باید گفت ما آرچ رو به مهندسین معمارها گرافیستان برنامه نویسان و افرادی که کارشون از سیستم عامل استفاده از یک یا چند نرم افزار خاصه و جز اون کاری دیگه ای با سیستم عامل ندارند پیشنهاد نمیکنیم، درواقع آرچ رو به افرادی که وقت برای کل انداختن با سیستم عامل دارند و علاقندند به زندگی کردند در دنیای تاریک ترمینال برای حل مشکلات آرچ، پیشنهاد میکنیم

این افراد باید یک بار آرچ را امتحان کنند .

 

 

 

کیا حامدی بدون دیدگاه

دنیای با شکوه رام ها

مقاله ای در مورد دنیای شگفت انگیز رام ها دنیای که کمتر شناخته شده، حداقل برای افراد معمول که کامل از قدرتش اطلاعی ندارند

با ما باشید تا شمارو با دنیای جذاب و بی نظیر رام ها در اندروید آشنا کنیم

رام این واژه از کجا میاد؟ مفهومش چیه؟

در واقع رام ها فریمور های کاستوم هستند، سخت شد پس بیاید ساده تر صحبت کنیم

رام ها نسخه های تغییر داده شده از اندروید خالص هستند

خب کمی بهتر شد اما بازم اندروید خالص چیه؟ اندروید خالص همان سیستم عامل اندروید که توسط گوگل بیرون میاد و روی گوشی های نکسوس یافت میشد و الان روی گوشی های پیکسل میشه دید

خب تفاوات اندروید خالص با اندروید های دیگه مانند samsung ، htc و …  تو چیه؟معلومه در ظاهر و امکانات اضافه شده شرکت های بزرگ مانند samsung ، htc و … که اندروید خالص گوگل رو برمیدارند و روی اون رابط کاربری خودشون مانند تاچویز(سامسونگ) یا سنس (اچ تی سی) رو قرار میدند و روی گوشی های خودشون نصب میکنند

پس ما الان فهمیدیم که اندرویدی که روی گوشی های گوگل وجود داره اندروید خام یا خالصه و اندروید قرار داده شده روی گوشی های شرکت ها اندروید رسمی که امکانات و ظاهر کاربری اون شرکت رو اضافه بر امکانات اندروید خام داره

خب ما الان با دو واژه آشنا شدیم اما هنوز به واژه کاستوم رام (اندروید های غیررسمی) نرسیدیم

برای اینکه با این واژه آشنا بشیم شما یک توسعه دهنده رو در نظر بگیرید که یکی از نسخه های اندروید رو برمیدراه تغییراتی روی اون میده و  در سایت های اندروید قرار میده تا دوستان دیگه هم استفاده کنند، درواقع یک نسخه از اندروید رو میسازه که امکانات خودش رو بهش اضافه کرده و در ختیار همه قرار داده

خب پس تفاوت رام های رسمی که توسط شرکت ها بیرون میاد با رام های غیر رسمی تو چیه؟

تفاوتشون تو همون شرکت و افراده، رام های رسمی که توسط شرکت ها به بیرون میاد میشه گفت به نسخه پایدار رسیده و باگ یا اشکالی در اون وجود نداره یا به ندرت دیده میشه و میشه گفت یک شرکت بزرگ پشتیبانی اون رو میکنه ولی رام های غیر رسمی در حالت پایدار به بیرون نمیاد بلکه افراد در رسیدن به حالت پایدار به توسعه دهنده اون کمک میکنند یعنی توسعه دهنده نسخه اولیه رام رو بیرون میده افراد تست و ایراداتش رو پیدا و گزارش میدند و توسعه دهنده ایرادات رو برطرف و نسخه جدید رو بیرون میده و این روند انقدر ادامه پیدا میکنه تا رام کامل و بدون باگ (ایراد) بشه

خب تا اینجای کار با اصطلاحات مختلف رام آشنا شدیم حالا ببینیم استفاده از رام های رسمی بهتره را کاستوم؟

تاحالا به واژه فلش زدن گوشی توجه کردید؟ به نظر شما تعمیرکاران چجوری با فلش زدن گوشی گوشی رو درست میکنند؟ فلش زدن گوشی درواقع نصب همان رام رسمی که قبلا شرکت روی گوشی نصب کرده بوده است مثل اینکه دوباره ویندوز نصب کنی رو کامپیوتر

این خوبه یعنی اگه سیستم عامل شما خراب بشه دوباره نسخه سالم نصب میشه چیزی که اینجا مهمه اینه که تعمیرکاران گوشی هیچوقت رام های غیر رسمی رو روی گوشی ها قرار نمیدند چون از سالم و بدون باگ بودن این رام ها اطلاع و اطمینان ندارند پس برای استفاده از رام های کاستوم خودتون باید دست به کار بشید و روی گوشی خودتون نصب کنید

خب رام های غیر رسمی یک سری مزایا در مقایسه با رام های رسمی دارند که این مزایا برای کاربران هست و استفاده کاربران از رام های غیر رسمی به ضرر شرکت های سازنده تلفن همراه

بیاید مسله رو جوری بررسی کنیم که همه متوجه بشیم من یک گوشی سامسونگ گلکسی نوت 2 دارم که سال 2012 به بازار اومد و آخرین نسخه اندروید منتشر شده برای اون اندروید 4.4 کیت کت بود و بعد از اون شرکت سامسونگ رامی برای اون به بیرون نداد و این گوشی هرگز نمیتونه به اندروید 5 به بالا و امکانات جدید سامسونگ که روی گوشی های بعدی مانند نوت 3 4 5 و .. میزاره مجهز بشه، پس چاره چیه؟ باید گوشی رو دور انداخت؟ یا فروختش؟ اینجاست که رام های غیر رسمی خود نمایی میکنند

شرکت های سازنده تلفن همراه موارد ذکر شده رو برای گوشی نوت ۲ قرار نمیدند تا کاربران مجبور به خرید گوشی نوت 3 و گوشی های جدید بشند اگر شرکت سامسونگ مدام گوشی نوت ۲ رو آپدیت کنه دیگه دارندگانش تمایلی به خرید گوشی های جدید این شرکت نخواهند داشت این چیزیه که شرکت های غول دنیای فناوری از آن پول در میاورند

خب ما الان یک گوشی نوت ۲ داریم که آپدیتی براش نمیاد حال ما دنبال رام های غیر رسمی  میگیردیم و ببینیم توسعه دهندگان برای این گوشی چه کاستوم رام هایی بیرون داده اند

اینجای کار سادست چون با یک جستجو در اینترنت لیست خیلی زیادی از رام ها میاد و میتونیم به امکانات این رام ها دسترسی داشته باشیم ، بیاید چند رام برای نوت ۲ معرفی کنیم که قابلیت های جالبی به گوشی میدند

رام های DN4 ، DN3 و DN7 که امکانات گوشی های نوت 3 نوت 4 و نوت 7 رو به گوشی نوت 2 میبخشند

جالب شد یعنی شما با نصب هریک از این رام ها امکاناتی نظیر air command و امکانات دیگه سامسونگ که برای نوت 2 عرضه نشده و مختص گوشی های بالاتره رو خواهید داشت حال شما تمایل به خرید گوشی های جدید مانند نوت 3، 4 یا 7 را دارید؟

خب این از امکانات حالا بیاید بحث را جالب تر کنیم با آپدیت سیستم عامل اندروید

قبل تر گفتیم که نوت 2 از اندروید 4.4 جلوتر نمیره پس ما باید برای حل این مشکل جستجوی خودمون در رام ها دقیق تر کنیم و دنبال رام هایی که اندروید 6  یا 7 دارند بگردیم و نتیجه میشه رامی به اسم RESURRECTION REMIX و رام هایی از این قبیل که اندروید 7.1 رو به نوت 2 میاره

استفاده از رام ها شمارو وارد دنیای بسیار جذابی میکنه که کمتر کسی علاقه داره از ین دنیا خارج بشه تا جایی که هر هفته یا هر ماه یک رام با ظاهر و امکانات مختلف نصب میکنید و گوشی شما هرگز براتون یک نواخت نخواهد بود

یک نکته هم مهمه که در مورد نصب رام ها باید گفت که رام های رسمی از طریق کامپیوتر و با کابل نصب میشند به عنوان مثال برای گوشی های سامسونگ رام رسمی دانلود شده باید با نرم افزار odin روی گوشی ریخته بشه اما برای رام های غیر رسمی نیازی به کامپیوتر نیست و با یک حافظه میکرو اس دی میتونید رام رو نصب کنید

نصب رام خطری برای گوشی شما ایجاد نمیکنه البته اگر در هنگام نصب رام های رسمی کابل جدا بشه یا برق بره ممکنه گوشی شما بریک بشه که البته برای خود من اتفاق افتاد و با نصب مجدد رام گوشی دوباره کار کرد و مشکلی ایجاد نشد

امیدواریم که از دنیای شگفت انگیز رام ها در اندروید لذت ببرید

 

ArchLinuX ۱ دیدگاه

فضای Swap در لینوکس چیست و چه کاربردی دارد؟

سیستم عامل برای اینکه بتواند برنامه ای را اجرا کند، باید آن برنامه را به داخل حافظه اصلی (RAM) منتقل کند. درسیستم عامل های مدرن امروزی در هر لحظه تعداد زیادی برنامه در حال اجرا هستند همچنین تعداد زیادی سرویس نیز در پس زمینه در حال اجرا می باشند. با توجه به این که مقدار حافظه اصلی کامپیوتر محدود است، وقتی تعداد برنامه هایی که قرار است همزمان اجرا شوند زیاد شود، مقدار حافظه لازم جهت اجرای همزمان برنامه ها از کل حافظه اصلی کامپیوتر بیشتر می شود. در این حالت سیستم دچار کمبود حافظه اصلی شده و در نهایت crash می کند.برای حل این مشکل بخشی از فضای دیسک را بصورت مجازی برای استفاده به عنوان حافظه اصلی معرفی کنیم. به این فضا در سیستم عامل های خانواده لینوکس و یونیکس فضای swap گفته می شود. فضای swap را می توان به دو صورت پارتیشن و فایل تعریف کرد.

فضای swap هنگامی که فضای حافظه اصلی (RAM) پر می شود و دیگر جایی برای فرایند های جدید وجود نداشته باشد، مورد استفاده قرار می گیرد. فضای Swap قسمتی از هارد سیستم است که می تواند بصورت پارتیشن یا فایل به کرنل لینوکس معرفی شود. کرنل لینوکس در مواقعی که احتیاج به حافظه RAM بیشتری داشته باشد با استفاده از قابلیت Swapping قسمت های کم استفاده تر درون حافظه RAM را درون فضای Swap کپی می کند و برای خود درون حافظه RAM فضای خالی درست می کند و در صورتی که قسمت حافظه RAM کپی شده درون فضای Swap مورد نیاز باشد عکس عمل قبل اتفاق می افتد، به عبارت دیگر کرنل لینوکس از فضای Swap بعنوان مکمل حافظه RAM استفاده می کند. استفاده از فضای Swap در لینوکس باعث می شود سیستم هایی که حافظه RAM کمی دارند بتوانند برنامه های بیشتر و سنگین تری را اجرا کنند، اما باید به این نکته هم دقت داشت که کپی کردن از حافظه RAM به فضای Swap و بلعکس ممکن است باعث کندی سیستم شود. نسخه‌های قدیمی سیستم‌عامل ‌های لینوکس (مثل Sun OS و Ultrix) به فضای swap ای حدود 2 تا 3 برابر رم نیاز داشتند.اما امروزه با عوض شدن تکنیک‌های مبادله و ارزان شدن رم به این مقدار نیاز نیست اما فضای زیاد مشکلی نیز ندارد. حالت های تقریبی در زیر نوشته شده اند:
مقدار فضای RAM , مقدار فضای SWAP
۵۱۲ مگابایت ۱ گیگابایت
۱ گیگابایت ۳ گیگابایت
۲ گیگابایت ۲ گیگابایت
۴ گیگابایت ۴ گیگابایت
۸ گیگابایت ۴ گیگابایت
۱۶ گیگابایت ۸ گیگابایت

برای سرور هر قدر فضای swap کم‌تر باشد بهتر است، معمولا نصف فضای رم کافی است. با این حال با توجه به قابلیت تغییر اندازه حافظه Swap همیشه فضای swap را مانیتور کنید تا در صورت لزوم افزایشش بدهید.
سیستم عامل از طرح Paging برای استفاده از Swap و ارتباط با RAM استفاده می کند. Paging یک طرح مدیریت حافظه است که کامپیوتر داده هایی را از Hard disk برای استفاده در حافظه RAM دریافت یا قرار می دهد. در این طرح کامپیوتر داده ها را از حافظه disk از Page های بلوکی هم اندازه، میگیرد. Paging یک بخش مهم از پیاده سازی های حافظه مجازی در سیستم عامل های مدرن است.

هسته لینوکس قادر به پشتیبانی از حافظه های مجازی (Swap) زیاد (تا بی نهایت) هستند، زمانی که هسته نیاز به Swap کردن دارد از پراولویت ترین حافظه مجازی دارای فضای خالی استفاده می کند. اگر چند حافظه مجازی با اولویت یکسانی تایین شده باشند هسته با مُد گردش نوبتی از آنها استفاده می کند که باعث افزایش عملکرد تا زمانی که دستگاهایی که حافظه مجازی بروی آن ها قرار دارد کامل در اختیار کامپیوتر است، می گردد.
فایل های سواپ و پارتیشن ها
حافظه های سواپ می توانند فایل باشند یا پارتیشن، این دو نوع سرعت یکسانی دارند اما فایل های سواپ محدودیتی که دارند این است که بایدبه طور مرتب توسط سیستم عامل در فایل سیستم مشخص شوند، برای افزایش عملکرد فایل سواپ، کرنل (Kernel) یک نقشه از مکان آن ها را نگه می دارد و به طور مستقیم به سراغ ان ها می رود، بنابراین حافظه کش را دور میزند و از خطای فایل سیستم جلوگیری می کند. در مواقع تایین پارتیشن سواپ در Hard disk که در آن یک دیسک گردان میچرخد بهترین مکان در نزدیکی دایره مرکزی دیسک یعنی سکتور های اولیه است که باعث بهبود و سرعت عملکرد پارتیشن میشود. با این حال انعطاف پذیری فایل های سواپ برخی از ویژگی های مشخصی از پارتیشن سواپ را بی ارزش می کند، به عنوان مثال یک فایل سواپ می تواند در هر جای فایل سیستم ماونت شده قرار گیرد، هر اندازه ای می تواند بگیرد و همیشه قابل تغییر است، اما پارتیشن سواپ انعطاف پذیری مانند فایل را ندارد. این نوع نمی تواند بدون ابزار های پارتیشن بندی یا مدیریت ولوم تغییر یابد که این ها باعث اتلاف وقت و متوقف شدن موقتی سیستم می شوند.

سواپ مرگ
زمانی که حافظه اصلی برای عمل فعلی در حال انجامش بیش از حد اشغال می شود مقدار زیادی از فعالیت ها به سواپ منتقل می شوند و ممکن است سیستم عامل فلج شود حتی اگر CPU بیکار باشد. زمانی که هر پروسه ای در صف سواپ منتظر باشد یعنی سیستم در حالت سواپ مرده است. سواپ مرگ می تواند بخاطر کانفیگ نادرست مدیریت حافظه باشد. توضیح اصلی سواپ مرگ به سرور X بر میگردد که می گوید اگر حافظه برای خود X در سواپ است هر کلیدی که زده می شود باید لینوکس از سواپ بخواند قبل ازینکه پردازش شود بنابراین سیستم عملا پاسخگو نیست حتی اگر وظیفه های دیگرش را به طور نرمال انجام می دهد.
Swappiness
قابلیت swappiness در واقع یک پارامتر کرنل لینوکس است که فرآیند swap کردن برنامه ها بین سیستم و حافظه RAM را مدیریت می کند ، در واقع ارسال و دریافت فایل ها از و به حافظه Cache سیستم نیز بر عهده این قابلیت است.
قابلیت Swappiness می تواند دارای مقدار عددی بین 0 تا 100 باشد . هر چقدر این عدد برای Pageی پایین تر باشد احتمال اینکه swap نشود بیشتر است و هر چقدر این عدد بیشتر باشد احتمال swap شدن آن بالاتر می رود. مقدار پیشفرض برای Page های سیستم عامل عدد 60 است و برای بسیاری از سیستم عامل های دسکتاپ در صورتیکه این عدد به 100 تغییر پیدا کند به شدت کارایی سیستم را تحت تاثیر قرار می دهد.
یکی از مهمترین کاربردهایی که حافظه SWAP دارد امکان انتقال فایل های ما از داخل حافظه RAM به داخل هارد دیسک است ، این قابلیت که ما آن را به عنوان Hibernate چه در سیستم عامل لینوکس و چه در سیستم عامل ویندوز می شناسیم این امکان را می دهد که بعد از اینکه اطلاعات از داخل حافظه RAM به داخل SWAP Partition منتقل شدند بلافاصله همه اطلاعات بعد از روشن شدن مجدد سیستم عامل به داخل RAM بازگردانی و سیستم عامل به حالت قبلی خود برگردد. بدون وجود SWAP Partition در لینوکس امکان Hibernate کردن این سیستم عامل وجود ندارد.

تهیه شده توسط ArchLinuX @LINARX از قبیله گیک ها

root-ali 2 دیدگاه

داکر – قسمت اول ( تاریخچه )

در دنیای IT همه چیز به برنامه‌ها ختم می‌شوند و تقریباً همه صنعت IT را در بر گرفته اند. در گذشته برای توسعه هر برنامه نیاز به داشتن یک سرور فیزیکی داشتند که بتوانند برنامه را بر روی آن توسعه دهند. بیشتر بدانید

badrinex بدون دیدگاه

کلود در لینوکس

کلود در لینوکس

در یکی از شماره های قبل مجله مطلبی را تحت عنوان سیسکو کلود خدمت خوانندگان محترم ارائه دادم. در این شماره قصد دارم در رابطه سرویس کلود در سیستم عامل لینوکس به بحث و بررسی بپردازیم. زیرا سرویس های کلود در سیستم عامل لینوکس به صورت open source می باشند و دست کاربر را برای انعطاف پذیری باز می گذارد.
حتما شما به این علاقه دارید تا برای خود یک سرویس کلود شخصی داشته باشید اما به دلیل هزینه های که این سرویس به همراه دارد از این کار منصرف شده اید.

سرویس های معروفی که در سیستم عامل لینوکس مورد استفاده قرار می گیرند به شرح زیر می باشند.

‏Seafile:
در سال ٢٠٠٩ میلادی Daniel Pan و دیگر دانشجویان دانشگاه Tsinghua University در پکن شروع به انجام پروژه ای کردن که به صورت Peer to Peer فایل های خود را به اشتراک می گذاشتند. این نرم افزار بر روی یک سیستم به عنوان سرور اکتفا نمی کند و از تمام سیستم های متصل بهره می گیرد. نام این نرم افزار SeaFile است.
‏SeaFile چیست و کاربرد آن به چه صورت می باشد؟
یک نرم افزار میزبانی فایل می باشد که به عنوان یک سرور مرکزی عمل می کند و فایل ها در آن نگهداری می شوند و می تواند با تمام دستگاه های از قبیل کامپیوتر شخصی و موبایل که قادر هستند از این برنامه استفاده کنند فایل ها را همگام سازی کند. این نرم افزار قابلیت اتصال به سرور از طریق مرورگر وب برای کاربر فراهم می نماید. استفاده از این برنامه بسیار ساده می باشد و مانند ابزار های پر طرفدار مانند google drive و dropbox عمل می کند.

OwnCloud:
یک ابزار اپن سورس برای ایجاد یک سرور کلود ساده و شخصی می باشد که مي توان برای ساخت یک سرور میزبانی فایل از این ابزار استفاده کرد. این ابزار در سال ٢٠١٠ توسط Frank Karlitschek که یکی از برنامه نویسان تیم KDE می باشد ساخته شد. OwnCloud شباهت بسیاری به Dropbox دارد ، تفاوت عمده این ابزار به خاطر اوپن سورس بودن برنامه است که نسبت به نرم افزار های دیگر آن را متمایز کرده است و در کنار این قابلیت همه افراد توانایی استفاده از این ابزار را دارند و قادر خواهند بود که خود آنها برنامه را نصب و مدیریت کنند. این ابزار به کاربر اجازه استفاده و ویرایش تمامی فایل هایی نظیر متن های نوشتاری ، شماره تماس ، تقویم و فایل های دیگر را می دهد و امکان همگام سازی آن را برای افراد فراهم میسازد. فضایی که به این برنامه اختصاص داده می شود به همان اندازه هارد درایو سیستم است و این مورد در بعضی از مواقع کاربر را با محدودیت فضا روبرو میسازد که راه آن اضافه کردن هارد درایو با حجم بالا به سرور می باشد.


‏OpenStack:
یک نرم افزار ابری رایگان و متن باز است که یک شبکه بزرگ کامپیوتر ها، سخت افزار های ذخیره سازی و منابع مورد نیاز که درون یک دیتا سنتر هستن را کنترل می کند. از این رو به وسیله این برنامه شرکت های ارائه دهنده سرور مجازی قادر خواهند بود تا در کنار سرویس های دیگر ، سرویس کلود را هم به مشتریات خود پیشنهاد می کنند. در سال ٢٠١٠ شرکت Rackspace Hosting و ناسا این پروژه را به وسیله زبان برنامه نویسی پایتون به صورت متن باز طراحی کردن که با نام تجاری OpenStack شناخته شده است. بر روی تمام پلتفرم ها قابل اجرا می باشد. در سال ٢٠١١ توسعه دهندگاه اوبونتو که به عنوان یکی از توزیع های معروف لینوکس شناخته مي شود اين ابزار را ارائه دادند و همچنين به عنوان پلتفرم كلاود وارد مخازن كردن تا افراد ديگر بتوانند از اين سرويس بهرمند شوند.

نقاط قوت و ضعف سرویس ابری:

همه چیزهایی که ساخته یا طراحی می شوند دارای نقاط قوت و ضعفی هستند که باعث دقت زیاد در انتخاب می گردد. سرویس ابری هم به همین منوال می باشد. نقطه قوت این سرویس در دسترس قرار دادن تمام اطلاعات ذخیره شده در هر زمان و مکان را به کاربر می باشد تا بتواند در سریع ترین زمان به اطلاعات مورد نیاز خود دست یابد. کارایی بالا و هزینه کم هم به عنوان نقاط قوت این سرویس تلقی می شوند .

مهمترین ضعف همه برنامه ها که به اینترنت متصل هستند و درون یک شبکه فعالیت می کنند ، امنیت آن است . سرویس ابری به دلیل قرار دادن اطلاعات درون یک سرور که به اینترنت متصل است باعث شده است تا انگیزه هکرها برای نفوذ به این سیستم بیشتر شود . از این رو امنیت سرویس ابری را باید افزایش داد تا مورد سوء استفاده افراد سودجو قرار نگیرد.

درآمد سالانه این سرویس مبلغی معادل ٨٠ الی ١٠٠ هزار دلار می باشد. با داشتن تخصص کافی و انگیزه بالا یک شخص می تواند به درآمدی مشابه رقم های گفته شده دست یابد.

آموزش نصب و راه اندازی یک سرویس ابری شخصی را در یکی از شماره های آینده خدمت علاقمندان به این سرویس تقدیم می نماییم.

parisa67 بدون دیدگاه

Windows Hello

ویندوز هلو(Windows Hello):
ویندوز هلو یک سیستم جدید شناسایی بیومتریک است که با ورود ویندوز 10 پا به عرصه گذاشته است. بطوریکه تا قبل از ویندوز هلو برای ورود به ویندوز های دیگر باید پسورد های ترکیبی اعداد و حروف استفاده می کردیم اما با ورود ویندز هلو دیگر در ویندوز 10 با استفاده از سخت افزارهای مرتبط دیگر می توان با اثر انگشت، چهره یا عنبیه چشم مجوز تایید ورود به ویندوز 10 را داشته باشیم، ویندوز هلو امن تر از سایر روش ورود امنیتی دیگر است چون روش های قبلی امکان هک را داشتند اما ویندوز هلو چون از حسگرهای امنیتی اینفرارد بهره می برد دیگر امکان هک با استفاده از عکس ها یا اثر انگشت های دیگری را ندارد چون این سرویس مایکروسافت کاملا بر پایه ی امنیت برنامه ریزی و ساخته شده است پس ویندوز هلو باعث می شود لایه های امنیتی بیشتری به سیستم عامل خود بیافزاییم.

همانند سایر سیستم های امنیتی بیومتریک برای استفاده از سرویس ویندوز هلو سیستم شما باید به سخت افزارهای مورد نیاز مجهز شده باشد از جمله سخت افزارهای مورد نیاز به شرح ذیل هستند:
1- Surface Pro 4
2- Surface Book
3- Real sens Camera 3d

سرویس ویندوز هلو نیاز به فعال سازی دارد در ویندوز 10 روال فعال سازی به شرح زیر می باشد:
نکته : قبل از هر کاری ابتدا سیستم خود را آپدیت کنید در منوی Start به قسمت Setting رفته و روی Update & Security کلیک کرده و Windows Update را انتخاب کرده و ویندوز را آپدیت نمایید و گزینه Turn On را فعال کرده تا ویندوز به صورت خودکار آپدیت شود.
1- به منوی Start رفته Setting را انتخاب کرده.
2- سپس به قسمت Account رفته و روی گزینه ی Sign in option کلیک کرده
3- به قسمت Windows Hello رفته سپس Set up را انتخاب کرده
4- اگر از قبل PIN را تعریف کرده باشید هیچ پیغامی دریافت نخواهید کرد اما اگر تعریف نکرده باشید با پیغام تنظیم PIN روبرو خواهید شد، پس ابتدا PIN را تعریف کرده سپس نوع امنیت که تشخیص چهره یا اثر انگشت را انتخاب نموده و آن را تنظیم نمایید.
روال پیشرفتی ویندوز هلو :
مایکروسافت در نظر دارد سیستم امنیتی ویندوز هلو که مجوز ورود به ویندوز 10 را دارد برای ورود کاربران به بخش هایی فراتر از سیستم های شخصی در نظر بگیرد چونکه بر اساس آمار صورت گرفته بیشتر افراد از پسوردهای یکسان برای ورود به سایت های مختلف استفاده می کنند و به دلیلی اینکه اکثرا دیگر از بسیاری سایت ها دیدن نخواهند کرد به مرور پسورد را فراموش خواهند کرد پسبرای رفع مشکل فراموشی مایکروسافت در نظر دارد که ویندوز هلو را روی مرورگرها و برنامه های کاربردی ویندوز قرار دهد، هم چنین گروهی از بانک ها با مایکروسافت دز زمینه ی بانکداری الکترونیکی همکاری دارند تا قابلیت های ویندوز هلو نیز در سرویس های بانکداری الکترونیکی ادغام شود که کاربران بتوانند با استفاده از ویژگی ویندوز هلو به حساب های بانکی خود در تمامی بانک های این گروه بانکی دسترسی پیدا کنند.

Njiix بدون دیدگاه

فضای ذخیره سازی ابری با طعم ownCloud

امروزه یکی از مهمترین مسائلی که هر سازمان با آن مواجه است، ذخیره سازی و به اشتراک گذاشتن اطلاعات می باشد.

یکی از فناوری هایی که نسبتا تازگی دارد، فضای ذخیره سازی ابری است. در این مقاله ابتدا به تعریف فضای ذخیره سازی ابری، مقایسه ی آن با فناوری های دیگر، معرفی شرکت های فعال در این زمینه میپردازیم.

اما ابر چیست؟ ابر شبکه یا شبکه ای از شبکه های عظیم مانند اینترنت که کاربران دقیقا اطلاعات دقیقی از داخل آن ندارند.

اما فضای ذخیره سازی ابری چیست؟ به بیان ساده و قابل فهم میتوان گفت: فضای ذخیره سازی همیشه آنلاین.

با این حال آیا میتوان به ابر ها اطمینان کرد یا خیر؟

ذخیره سازی در ابر ها ایمن و قابل اطمینان خواهد بود چرا که دیتا حتما در یک مکان فیزیکی امن جهت جلوگیری از سرقت و حتی

بلایای طبیعی نگه داری خواهد شد به عنوان مثال قابل فهم میتوان به نگه داری پول در بانک اشاره کرد.

از دیگر مزایای استفاده از فضای ابری، میتوان به همیشه در دسترس بودن و اشتراک سریع اطلاعات اشاره کرد. چرا که اطلاعات شما به اینترنت متصل بوده و از هر مکانی که به اینترنت متصل باشید میتوانید به اطلاعات خود دسترسی داشته باشید و یا در اختیار دیگران قرار دهید.

استفاده از ابرها نیازمند دستگاه یا سیستم عامل خاصی نبوده و میتوان در هر دستگاهی به اطلاعات دسترسی داشته باشیم. حتی درمواردی میتوان از قابلیت های هم زمان سازی و کنترل نسخه استفاده کرد.

از تفاوت های فضای ذخیره سازی ابری با تکنولوژی های دیگر مانند File Sharing میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

در File Sharing اطلاعات روی رایانه شخصی شما خواهد ماند.

نگرانی در دسترسی افراد، مثلا سرقت رایانه شما

در موارد استفاده داخل شبکه، شما محدود به داخل شبکه هستید.

در مواردی امکان اعمال محدوديت حجمی نداريد يا اينکه دشوار است.

همگام سازی خودکار صورت نمی‌گیرد و…

از شرکت های فعال در زمینه ی ذخیره سازی ابری میتوان به شرکت های زیر اشاره کرد.

DropBox:

یکی از شرکت های پیشرو در این زمینه دراپ باکس است که به شکل بروز این فناوری را ارائه میدهد. دراپ باکس به کابران جدید خود 2 گیگابایت فضای اولیه رایگان هدیه میدهد. این شرکت از سیستم عامل های اندروید، ویندوز، مک، لینوکس، ios و بلک بری پشتیبانی میکند.

Google Drive:

شرکت گوگل که در اغلب زمینه های IT فعال است نیز از این قافله عقب نمانده و نرم افزار خود را در این زمینه ارائه داده است. گوگل نیز برای کاربران جدید خود 15 گیگابایت حجم رایگان اولیه در نظر گرفته و در زمینه ی اندروید، ios، ویندوز، مک و نسخه ای آزاد برای لینوکس فعالیت میکند.

Ubuntu One:

از دیگر شرکت های فعال در بحث فضای ذخیره سازی ابری شرکت  کنونیکال است. شرکت کنونیکال که پرچم داران دنیای آزاد می باشد 5 گیگابایت فضای اولیه برای استفاده ی کاربران جدید در نظر گرفته است. اوبونتو وان هم در نسخه های ویندوز، لینوکس، مک، ios و اندروید عرضه میشود.

اما چرا از این سرویس ها در حجم گسترده استفاده نکنیم؟ مهم ترین مساله حفظ حریم شخصی است. با استفاده از این سرویس ها شما باید به اندازه ی فضا و سرویس هایی که میخواهید پول بیشتری را پرداخت کنید. یکی از راه حل های مناسب برای استفاده از این فضا استفاده از سرویس های OwnCloud است.

از دلایل استفاده از OwnCloud به آزاد و رایگان بودن آن، جامعه ی کاربری بزرگ، توسعه ی سریع و فضای ذخیره سازی به اندازه ی هارد دیسک های شما.

از ویژگی های OwnCloud میتوان به مدیریت توسط ادمین، مدیریت ورژن، قابلیت https و ماژول های عمومی و اختصاصی اشاره کرد. همچنین قابلیت نظارت بر فایل ها و کنترل میزان ذخیره سازی برای هر فرد قابل پیاده سازی است. از دیگر ویژگی های OwnCloud قابلیت هماهنگ سازی با LDAP است.

امیدوارم با راه اندازی این سرویس بر بستر سرور های لینوکسی از امکانات فوق العاده ی آن بهره مند شوید.

 

 

mrt بدون دیدگاه

MBR و GPT – قسمت دوم

تو شماره ی قبلی کامل MBR رو گفتم و تو این شماره می خوایم با هم GPT رو برسی کنیم کامل درکش کنیم. ?

 

انواع پارتیشن ها :

همونطور که تو قسمت اول گفتم ، می خوام درباره ی انواع پارتیشن ها توضیحی بدم.

به تصویر بالا دقت کنید ؛ منظور از بخش سبز یا Physical Drive همون دیسکمون هست که ما قرار روش پارتیشن ها رو داشته باشیم.

بخش آبی یا Primary Partition هم پارتیشن اصلی یا همون Primary هست که دقیقا به صورت فیزیکی روی دیسک ایجاد میشه.

بخش زرد یا Extended Partition همون پارتیشن Primary هست با این تفاوت که این پارتیشن به چند قسمت دیگه به اسم Logical Partition تقسیم میشه. در MBR نمیتونیم بیشتر از 4 پارتیشن ( که همشون Primary هستن ) ایجاد کنیم و برای این که بتونیم پارتیشن های بیشتری داشته باشیم ، از پارتیشن Extended استفاده میکنیم. یک نکته مهم درباره این پارتیشن وجود داره ، این پارتیشن فقط در MBR وجود دارد در GPT همچین چیزی نداریم.

بخش صورتی یا Logical Partition تکمیل کننده پارتیشن Extended هست و همون قسمت های کوچک شده ای است که در بخش قبل گفتم. به طوری که هر Logical Partition رو میتونیم مثل Primary Partition به عنوان یک درایو در نظر بگیریم.

 

GPT :

GPT یا GUID Partition Table  در سال 2010 به عنوان بخشی از میان افزار UEFI تو سیستم های جدید وجود داره. GPT نسخه به روز تر و هم پیشرفته تر MBR هست که روی میان افزار UEFI کار میکنه و یجورایی زیرمجموعه از اون هست.

 

برتری های GPT نسبت به MBR :

تو MBR اطلاعات پارتیشن ها و بوت سیستم فقط تو یک پارتیشن ذخیره می‌شه و اگه این اطلاعات از بین بره یا دچار مشکل شه، دیگه سیستم عامل اجرا نمیشه. ولی تو GPT از این اطلاعات تو چند پارتیشن و … مختلف ذخیره میشه و اگر اطلاعات اصلی دچار مشکل شه ، اطلاعات بک آپ به صورت خودکار جایگزین میشن.

GPT میتونه 128 پارتیشن Primary ایجاد کنه و این یه برتری فوق العاده نسبت به MBR هست. ( که البته 4 پارتیشن صرف مواردی میشه که کاربر نمیتونه از اونها استفاده کنه ، مثل EFI ، Microsoft Reserved ، … )

تو MBR ما فقط میتونیم از دیسک ها و حافظه های تا 2TB یا 3TB ( ترابایت = 1024 گیگابایت ) استفاده کنیم اما GPT میتونه تا 18EB ( اگزابایت = 1048,576 ترابایت ) این کار رو انجام بده.

MBR از آدرس دهی CHS اما GPT از آدرس دهی LBA استفاده میکنه. تو دیسک ها و حافظه های جدید از LBA استفاده میشه و پیشرفته تر هست. همچنین LBA میتونه تقریبا تو تمام انواع حافظه ها مثل فلش ، هارد دیسک ، SSD و … مورد استفاده قرار بگیره.

 

Protecive MBR :

وقتی که دیسک یا حافظه ای تو حالت MBR هست ، تمام برنامه ها به صورت کامل از اون پشتیبانی میکنن اما چون GPT یه فناوری جدید تری هست ، به همین دلیل امکان داره یک سری برنامه ها و … نتونن کامل خودشونو با GPT وقف بدن. GPT برای رفع این مشکل از Protective MBR استفاده کرد. Protective MBR از بیت صفر هست و شروع کار GPT با اونه. در واقع Protective MBR نسخه ای کامل از MBR هست که تو GPT وجود داره.

 

ساختار GPT :

  • با درک شکل زیر میتونیم کامل GPT رو بفهمیم. سمت چپ ساختار MBR و سمت راست ساختار GPT .

به بخش اول دو ساختار دقت کنین. بخش Protective MBR و Master Boot Record کاملا یکی هستن. تو توضیحات Protective MBR گفتم که کل MBR تو GPT وجود داره و دلیل این برابری دو بخش هم همینه.

GPT دو هِدِر ( Header ) داره. بخش Primary GUID Partition Table Header همونطور که از اسمش پیداست ، هدر اصلی و بخش Backup GUID Partition Table Header هم هدر غیراصلی یا همون هدر بک آپ هست. هدر بک آپ هم زمانی به کار میره که داده های هدر اصلی از بین بره یا GPT دچار اختلال بشه.

LDM Data Partition ( یا Logical Disk Manager )  همون قسمتی هست که 128 پارتیشنمون رو میسازیم.

MSR یا Microsoft Reserved Partition همون پارتیشن 128 مگابایتی هست که زمان نصب سیستم عامل با فایل سیستم MSR میسازیم.

  • شکل زیر قالب جامعی از GPT رو بهمون نشون میده.

LBA یا Logical Block Addressing که دربارش توضیحاتی دادم ، یه روش آدرس دهی هست که به ترتیب شماره LBA ها تو GPT رو شکل بالا نشون داده.

 

امیدوارم از GPT استفاده کنین. ?

موفق باشید !